Stadsdeel Oost en de aankoop van MuzyQ

Hommeles in Oost. Na maanden discussie heeft het stadsdeel vorige week dinsdag in het geheim besloten het Muziekmakerscentrum MuzyQ te willen kopen. De totale kosten zijn meer dan twee keer de getaxeerde waarde van het pand: 31 miljoen versus 13 miljoen.

De grote partijen in de raad ontvingen de vertrouwelijk informatie vorige week al van hun counter-parts in de deelraad Oost. Op zich al een unicum, want in de gemeenteraad mag vertrouwelijke informatie enkel gedeeld worden met hen die aanwezig waren bij een zitting en dus getekend hebben. In kabinet stukken (de vertrouwelijke informatie) wordt enkel separaat verzonden aan de vaste leden van een commissie.

Maar goed niet iedere partij is ook vertegenwoordigd in het stadsdeel, zeker de kleine partijen niet: Partij voor de Dieren, Trots, CDA en Red Amsterdam.

Wethouder Gehrels verwijst naar de inmiddels openbaar geworden informatie, maar wil ze vooralsnog niet integraal doorsturen naar de raad. En dat ondanks haar credo : Hoe transparanter, hoe charmanter. Dus doen wij het maar voor haar. Klik op: MuzyQ bestanden om ze te downloaden.

We hebben ze, omdat GeenStijl.nl weblogger Bert Brussen afgelopen weekend de documenten door een ongelofelijke fout van de beheerder van de site van het stadsdeel heeft kunnen plukken. Simpelweg omdat op de loginpagina van het beveiligde deel de loginnaam en het wachtwoord vermeld waren. Dat kan bijna alleen opzettelijk, zou je zeggen.

Gelukkig is Geenstijl meteen begonnen met het publiceren van de stukken en hebben we met grote verbazing de informatie over MuzyQ kunnen doornemen. Toen ons de ernst van de zaak duidelijk was, hebben we op eerste Pinksterdag een actualiteit aangekondigd in de gemeenteraad.

Het navolgende had ons duo-raadslid Roderic Evans-Knaup erover te zeggen:

 

Voorzitter,

Kort na oplevering in 2009 kwam het muziekmakerscentum MuzyQ aan het Atlantisplein in Oost in de financiële problemen.  De hypotheekverstrekker FGH Bank riep hierop de garantie in, die was verstrekt door Stadsdeel Oost en de Centrale Stad.

Toen bleek dat de problemen structureel waren heeft de Stadsdeelraad de intentie uitgesproken om het Muziekmakerscentrum te kopen, omdat dat uiteindelijk een financieel betere optie zou zijn dan de garantie maandelijks uit te betalen. De totale kosten van de transactie werden beraamd op 25 tot 30 miljoen euro. Het Stadsdeel heeft de mogelijkheden daarvoor verder laten onderzoeken.

Na maanden lang discussiëren is vorige week dinsdag het besluit genomen om het centrum aan te kopen. In het geheim.

Totdat een journalist van de Nieuwe Revu zich eenvoudig toegang wist te verschaffen tot het besloten informatiesysteem van stadsdeel Oost. Deze deelde het met onder andere weblog geen stijl, die op hun beurt al snel begonnen met publiceren van de stukken.

Red Amsterdam heeft van die stukken kennis kunnen nemen en heeft zich verbaasd over de inhoud van de zaak en het besluitvormingsproces.

Inmiddels is bekend dat na een flinke amendering door coalitiepartijen het pand voor een marktconforme prijs van rond de 13,5 miljoen euro gaat worden aangekocht en dat het resterende deel van de hypothecaire lening via de garantstelling van het stadsdeel en de centrale stad wordt afgelost. Totale kosten: 28 miljoen euro. Het stadsdeel wil het muziekmakerscentrum zelf gaan  exploiteren. Daarvoor wordt een BV opgericht. En daarvoor is een startkapitaal nodig 3 miljoen euro. De stad is hiermee dus 31 miljoen euro lichter. Voor een gebouw dat volgens taxateur Colliers International maximaal ongeveer 13 miljoen waard is. Zeg maar 40%.

Tot zover. Het is een besluit van het stadsdeel, dus normaal gesproken gaan we er dan hier niet over praten. Want we gaan er niet over. Zo wordt ons  in dit soort gevallen verteld.

Het in eigendom overdragen van onroerend goed staat dan wel in artikel 2 van de A-lijst in de verordening op de Stadsdelen. Maar het college zal wel weer komen met een uitleg, dat dit niet het kopen van onroerend goed is, maar het innemen van een erfpachtrecht, waarbij we toevallig ook nog miljoenen voor de opstal betalen. En dat is geen onroerend goed. Voor de rest van de wereld wel, maar binnen het gemeentebedrijf van Amsterdam niet. Daar gelden andere definities. Ik begrijp dat niet. En met mij vele Amsterdammers. Want voor hun is hun huis gewoon onroerend goed. Betalen ze ook onroerende zaak belasting voor. Of mogen ze die aanslag voortaan naar het stadhuis doorsturen?

Nog een reden: Het college heeft zich actief bemoeid met de zaak. Op aanwijzing van wethouder Gehrels is de voordracht van het DB op een aantal belangrijke punten aangepast. Wethouder Asscher heeft het de deelraad verboden om een mogelijkheid van illegale staatssteun te melden bij de Europese Commissie. Want dat is wel een exclusieve bevoegdheid van de Centrale Stad. Als B&W erover praat, dan moeten wij er ook over kunnen praten.

De derde reden: De hypotheekverstrekker FGH heeft de garantstelling van de gemeente ingeroepen. Die is deels door het stadsdeel afgegeven en deels door de Centrale Stad. Onduidelijk is welk stuk nu is ingeroepen, maar het bedrag overschrijdt het maximum waarvoor de stadsdeelraad mandaat heeft gegeven met zo’n 5 miljoen euro. Dus dat zal wel bij de Centrale Stad komen te liggen. Trouwens, na opheffing van de stadsdelen over drie jaar, komt het sowieso hier te liggen.

Al met al lijken dit ons voldoende redenen om het binnen de raad te kunnen behandelen. Wat ons betreft nu niet inhoudelijk, want we hebben niet alle informatie tot onze beschikking. Maar wel op korte termijn.

Wij zouden dan ook willen dat het besluit van de deelraad wordt opgeschort totdat er duidelijkheid is over de bevoegdheid en als blijkt dat de gemeenteraad hierover gaat, dan is het volgens ons verstandig om deze zaak in zijn geheel opnieuw in behandeling te nemen. Wat ons betreft beginnen we die procedure volgende week in de raad.

Hier het item van AT5 over de zaak met een korte verklaring van Roderic.

 

Verkoop de Nachtwacht en red de Amsterdamse cultuursector

Duo-raadslid Roderic Evans-Knaup van Red Amsterdam plaatste samen met raadslid Evelien van Roemburg van GroenLinks vandaag een opinieartikel in het Parool, waarin ze het voorstel doen De Nachtwacht te verkopen. Met de opbrengst wordt het Amsterdams Cultuurfonds opgericht, dat jaarlijks 30 miljoen euro moet uitkeren voor de Amsterdamse kunst- en cultuursector. Dit zou de gevolgen van de bezuinigingen door staatssecretaris Halbe Zijlstra te niet moeten doen.

Lees hieronder het hele artikel:

 

Verkoop de Nachtwacht en red de Amsterdamse kunstsector

De bezuinigingen die staatssecretaris Zijlstra voorstelt, zullen een kaalslag in de Amsterdamse kunst- en cultuursector veroorzaken. Veel jonge beeldende kunstenaars raken hun basisinkomen kwijt en zullen zich niet  verder kunnen ontwikkelen aan instituten als De Ateliers en de Rijksacademie. De productiehuizen van Frascati, MC en Paradiso/Melkweg worden opgeheven. Amsterdamse gezelschappen als Orkater en De Warme Winkel, die zich juist bewezen hebben als makers van geprezen en zeer goed bezochte toneelvoorstellingen, raken hun vaste subsidie kwijt. Zij zullen met vele andere instellingen jaarlijks in de rij moeten staan bij het sterk uitgeklede Fonds voor de Podiumkunsten voor een projectsubsidie. De dans wordt gemarginaliseerd en belangrijke in Amsterdam gevestigde culturele instituten als Muziek Centrum Nederland en het Theaterinstituut TIN zullen verdwijnen. Dit betekent in Amsterdam een verlies van duizenden banen en een enorme verschraling in het aanbod van actuele kunst en cultuur.

De bezuinigingen zijn zo verstrekkend dat een simpel compenseren door het Amsterdamse gemeentebestuur niet mogelijk is: daar zijn de tekorten te omvangrijk voor. Bovendien is de bezuinigingstaak waar onze stad zelf voor staat ook te groot om het sloopwerk van het kabinet op te vangen. Daarom zullen we naar andere oplossingen moeten zoeken om de gevolgen van de bezuinigingen zo veel mogelijk te beperken. Dat vraagt om radicale ideeën.

Het kabinet zet in op het behoud van cultureel erfgoed en topcultuur zonder in de basis te investeren. Wellicht wordt het tijd juist de basis te redden met de verkoop van Amsterdams bekendste stuk erfgoed en topcultuur : de Nachtwacht. Het is in bezit van de gemeente en in bruikleen gegeven aan het Rijksmuseum. Volgens kenners is dit topstuk van onschatbare waarde, maar op de vrije markt zou het tussen de een en twee miljard euro moeten opleveren. De rijksoverheid  mag het voor een miljard hebben en kan het in het Rijksmuseum laten hangen. De gemeente richt met de opbrengst het Amsterdams Cultuurfonds op. Met een jaarlijks netto-rendement van ongeveer 30 miljoen euro kan het Amsterdamse kunst- en cultuuraanbod op peil worden gehouden en de rijksbezuinigingen te niet worden gedaan.

In Amsterdam zijn we gewend om kostbare bezittingen te verkopen of te verzelfstandigen. In tijden van nood is de greep naar het tafelzilver snel gedaan. Denk aan de Gemeentegiro, de kabel, Nuon, het GVB, het gemeentelijk woningbedrijf en binnenkort misschien  de hele haven. Daar kan een schilderij ook nog wel bij.

Zijlstra heeft tot 1 januari 2013 (de ingangsdatum van zijn eigen plannen) om het miljard bij elkaar te krijgen. Daarna gaat het de veiling op, waar het mogelijk het dubbele oplevert. Er gaat dan misschien één doek naar een rijke Chinese verzamelaar, maar we redden er een hele sector mee. Een sector die een hele groep nieuwe Rembrandts zal opleveren. En Rutger Hauers, Janine Jansens, Rudi van Dantzigs, Rineke Dijkstras, Benjamin Hermannen, Pierre Audis en Carice van Houtens. Wat heb je aan de geschiedenis, als er geen toekomst meer is?

Roderic Evans-Knaup en Evelien van Roemburg (Resp. duo-raadslid voor Red Amsterdam en raadslid voor GroenLinks)