Meten is Weten ook op het water.

Red Amsterdam is zeer te spreken over het voornemen van de wethouder om een onderzoek uit te voeren naar de wenselijkheid en mogelijkheid om op een andere wijze om te gaan met exploitatievergunningen voor het passagiersvervoer op het water, bijvoorbeeld door een vorm van uitgifte van concessies.

Een kerende diesel-rondvaartboot

 

Wij zijn blij met het feit dat er gedacht wordt over de toekomst, over nieuwe normen en een nieuw stelsel, over tijdelijke concessies in plaats van een eeuwigdurende exploitatievergunningen met weinig mogelijkheid tot sturing en het stellen van voorwaarden. Een stap in de goede richting, die niet meer uitgaat van herenakkoorden, maar die in lijn is met Europese richtlijnen.

Een stap die ons bovendien in staat stelt om invloed uit te oefenen op wie er rondvaren en wat het ons oplevert, namelijk meer inkomsten en schonere lucht door uitstootvrije boten.
Het college heeft afgelopen zaterdag uit handen van staatssecretaris Zijlstra de Werelderfgoed plaquette van UNESCO ontvangen voor de Amsterdamse grachtengordel.

Dat schept natuurlijk verplichtingen. De raad en het college zijn zich daar al langer van bewust:

 

De reden dat Red Amsterdam de bespreking van dit onderzoeksrapport en de gemaakte afspraken echter naar de raad heeft gepiept, is de onduidelijkheid over het verschil  tussen de bestaande ambities voor 2015 en de afspraken met het stadsdeel Centrum over een schonere rondvaart in 2020

 
Schoon, schoner, schoonst.

 

Schoner was het devies al in 2009, toen door het college beleid werd aangenomen met de titel “Schoner varen”.

En daar wringt de schoen, want velen van u gaan er wellicht vanuit dat wethouder Marijke Vos er destijds al voor heeft gezorgd dat in de Amsterdamse grachten vanaf 2015 alleen nog maar schone boten zouden varen.

Dat is helaas niet het geval.

 

Schoner. Dat wel.

Maar zoals wasmiddelreclames steeds maar weer bewijzen: schoon is een relatief begrip. En wat wij in 2009 schoon vonden, vinden wij anno 2012 al lang zo schoon niet meer. Laat staan wat die schoonheidsdefinitie in 2015 of zelfs in 2020 nog voorstelt.

En met het oog op de nieuwe kennis over schadelijkheid van dieseluitstoot voor de gezondheid, moet het misschien nog wel schoner dan wij in 2009 voor ogen hadden.

Ik wijs hierbij op het zeer recent verschenen onderzoek van het Agentschap voor Kankeronderzoek IARC van de Wereld Gezondheid Organisatie.
Wanneer de uitstoot niet schoner wordt, of minder snel schoon wordt, dan is de overlast het grootst op plaatsen waar gemanoeuvreerd, gestopt en gekeerd wordt.

Terecht dus, dat de bewoners rond de Noordermarkt en het Amstelveld in opstand kwamen tegen het steigerplan.

De draai van het stadsdeel juichen wij dan ook toe: beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. Red Amsterdam houdt niet van “Tunnelvisie”

Maar het is spijtig voor de goede bedoelingen achter het steigerplan, zoals goederenvervoer over het water.

 

Met betere cijfers en een beter uitgebalanceerd beleid had de deelraad wellicht niet hoeven ‘zwichten’ voor 6.000 handtekeningen: de deelraad had ze met opgeheven hoofd en sterke argumenten kunnen pareren – als ze er überhaupt al geweest waren!

 

Daarom is het van belang om een duidelijk en goed stappenplan naar een schone uitstootnorm te hebben: waar willen we naartoe met de Amsterdamse rondvaart en haar uitstoot? Een Bodensee-norm, of zelfs een verordening als in Venetië?

Want zijn wij immers niet het Venetië van het Noorden?
Op basis van de huidige stand van de techniek en wetenschap en van de te verwachten ontwikkelingen, willen wij weten: wat is ons ambitieniveau, waar leggen we de lat?

 

Ten slotte plaatst Red Amsterdam stevige kanttekeningen bij het advies van het IBA om niet over te gaan tot invoering van eenrichtingverkeer op het water van de Prinsengracht. Niet omdat wij denken dat in eenrichtingverkeer de oplossing ligt, maar omdat wij van mening zijn dat het onderzoek van het IBA onvoldoende houvast biedt om deze beslissing te nemen.

Het onderzoek dat in  2010 is uitgevoerd naar overlast op het water is te klein en onvoldoende cijfermatig onderbouwd.

Te veel kwalitatieve aannames. Veel veronderstellingen.

Bovendien uitgevoerd in een a-typisch (koud) jaar, waarbij onvoldoende rekening is gehouden met klimatologische invloeden ten opzichte van het vergelijkbare onderzoek uit 2004.

 

Het is bovendien spijtig dat er geen gehoor is gegeven aan een belangrijk advies uit dat onderzoek van 2004, namelijk om dat onderzoek als nulmeting te gebruiken en vervolgens met regelmaat dergelijk onderzoek te herhalen.
Red Amsterdam is van mening dat die nulmeting en het vervolgonderzoek de basis zouden kunnen en moeten zijn voor de ontwikkeling van dynamische-verkeersmodellen voor het binnenwater in Amsterdam.
 

Ten slotte wil Red Amsterdam ervoor pleiten dat Waternet meer gebruik maakt van de know-how binnen de gemeente en haar deelnemeningen. DIVV bijvoorbeeld, de verkeersberekeningen die zij met GENMOD voor de weg doen zijn namelijk ook te vertalen naar het waterverkeer. Daarnaast zou Waternet bij Cition te rade kunnen gaan over het inzetten van de technieken voor scannen, registreren en laten betalen voor het gebruik van het binnenwater.