Algemene Beschouwingen Kadernota 2014

Op woensdag 29 mei waren de Algemene Beschouwingen bij de Kadernota 2014.
Lees hier de bijdrage van Roderic Evans-Knaup.

20130530-001130.jpg

Geachte voorzitter, geacht college, raadsleden, dames en heren,

“Niemand kan zich beter wensen, dan een Amsterdammer te zijn.”

Amsterdam is de beste stad om te wonen, zo bleek onlangs weer. Het lijkt wel of dit soort onderzoeken altijd vlak voor behandeling van de Kadernota verschijnen. Maar natuurlijk is het zo. Amsterdam is de beste stad van Nederland. Anders zaten wij hier niet. De beste stad om te wonen, te werken, te ondernemen. De beste stad om te leven.

Amsterdam wordt gemaakt door de Amsterdammers. Mensen die iets willen maken van hun leven, hun stad, hun toekomst.

En het is de eervolle taak van de politiek om mede richting en vorm te geven aan die toekomst. Door ruimte te geven waar dat kan en kaders te stellen waar dat moet.
Door te investeren wanneer dat mogelijk is en te bezuinigen wanneer dat nodig is. Met een visie op de nabije toekomst van de stad en de mensen, een visie waarin alle Amsterdammers meegenomen kunnen worden.

Die visie op de nabije toekomst wordt ieder jaar ontvouwen in de kadernota en de begroting voor het volgende jaar. In de kadernota worden de lijnen uitgezet, waarna een paar maanden later in de begroting de definitieve getallen worden ingevuld. Vandaag is, eigenlijk zoals elke dag, de eerste dag van de toekomst van Amsterdam.

Wie de inleiding bij de kadernota leest, kan niet anders dan het college een compliment maken. Want het is een wonder dat er überhaupt een 69 pagina’s tellende kadernota ligt, met zo veel onzekerheden en onduidelijkheden.

De effecten van het sociaal akkoord kunnen we nog niet overzien. De exacte gevolgen van het zorgakkoord moeten we nog doorgronden. De decentralisaties van het Rijk brengen grote risico’s met zich mee en gaan gepaard met forse bezuinigingen. Maar een beeld van de impact daarvan op Amsterdam zal niet voor het najaar beschikbaar zijn.

De gevolgen van een nieuw bestuurlijk stelsel zijn ongewis en de gemeentelijke organisatie wordt drastisch geherstructureerd. De toekomstige financiële situatie van de stad is met onzekerheden omgeven: hoe verder in de tijd, hoe groter de onzekerheden zijn.

Toch weet het college nog een tamelijk positief verhaal te vertellen. Het college is verheugd dat het gelukt is om voor de komende jaren een financieel sluitend perspectief te presenteren. De bezuinigingen om Amsterdam financieel gezond te houden worden onverminderd voortgezet. Een uitgevoerde stresstest geeft geen aanleiding om extra maatregelen aan te kondigen.

Er wordt zelfs geïnvesteerd!Het Amsterdams Investeringsfonds, dat zwaard van koning Arthur dat door geen enkele oppositiepartij uit de rots getrokken kon worden, wordt aangewend om te investeren in karakteristieke locaties. In stenen, dus.

Maar de Amsterdammer leest de kadernota niet. De Amsterdammer leest krantenkoppen en kijkt het journaal.
De Amsterdammer leest: “Amsterdam versobert zorg, iedereen gaat er zeker op achteruit.”
De Amsterdammer leest: “De huurprijzen in de sociale sector worden fors verhoogd.”
De Amsterdammer leest: “De stadsdelen maken ruzie met de centrale stad over wie er meer aan de bezuinigingen moet bijdragen.” Terwijl die dacht dat de stadsdelen werden afgeschaft.

En ten slotte hoort de Amsterdammer gisteren dat nieuwe bezuinigingen uit Den Haag, die mogelijk oplopen tot 6 miljard euro, onafwendbaar lijken.

Nederland is nog altijd in crisis en de die storm trekt ook niet aan de hoofdstad voorbij. Er is veel onzekerheid, ook onder Amsterdammers. Heb ik volgend jaar nog werk? Kan ik mijn huur of mijn hypotheek straks nog betalen? Kan ik mijn kinderen de toekomst geven die zij verdienen? En wat als ik ziek word?

De Amsterdammer heeft zich er inmiddels bij neergelegd dat iedereen moet inleveren.
En wat wil de Amsterdammer daar voor terug? Een klein beetje hoop en een klein beetje vertrouwen. Vertrouwen dat we er weer uit komen met zijn allen. Niet sterker, niet beter, niet rijker of gelukkiger. Gewoon, er uit.

En wat wil de Amsterdammer van de politiek? Een plan. Een idee. Een visie op de toekomst. Een gemeentebestuur dat een stip aanwijst op de horizon en zegt:
“Daar komt het licht vandaan, daar gaan we heen. En zo gaan we dat doen.”

Alleen geeft deze kadernota die stip en die weg ernaartoe niet. Het is samen met alle deelplannen van de laatste tijd een opsomming van reacties. Reacties op de economie, op rijksbeleid, op fouten uit het verleden.

Reacties zonder een centrale visie op hoe we al die uitdagingen te lijf gaan. Op hoe we Amsterdam niet alleen de beste stad van Nederland laten blijven, maar steeds een beetje beter laten worden.

Eens in de vier jaar een visie en een idee voor de toekomst van de stad is niet genoeg.
Zes kabinetten in de afgelopen tien jaar laat zien dat het vertrouwen van de kiezer steeds opnieuw bevochten, gewonnen en verdiend moet worden.

Wat deze kadernota mist is die visie. Een duidelijke centrale regie. Zonder visie en zonder strakke regie kunnen we niet zonder meer geloven en garanderen dat de onzekerheden en risico’s die wij tegemoet gaan goed uitpakken. Niet in de laatste plaats omdat bij een deel van de plannen niet de rationeel beste keuze wordt gemaakt, maar de politiek meest haalbare. En dat is lang geen beproefd recept voor succes.

Wij vinden dat de kadernota meer moet zijn dan een som der delen. Meer dan een opsomming van bezuinigingen, bestedingen, inkomsten en investeringen. Zeker nu.

Nu zegt het college natuurlijk, maar dat is voor de volgende coalitie. We moeten niet over ons graf heen regeren.

De volgende coalitie. Zo ver is het nog lang niet.
En het is de vraag of de realiteit gaat wachten op de vorming van een nieuwe coalitie. Het is de vraag of de Amsterdammers zo lang kunnen wachten. En vooral is het de vraag, of wij het ons kunnen veroorloven om zo lang te wachten.

Op basis van wat we vanavond gehoord hebben, kunnen we inderdaad veilig vaststellen dat de verkiezingsstrijd is begonnen. Dat betekent dat de komende 10 maanden voornamelijk daarom zullen draaien: verkiezingen.

Negen partijen gaan, in steeds hoger tempo, hun plannen lanceren. De ene proefballon na de ander oplaten. Over onderwijshuisvesting, respijtzorg, jeugdarmoede, gratis straatreclame. En op het eind wordt er alleen nog gereageerd op de waan van de dag. En dat gebeurt allemaal met de stellige mening dat hun plannen en ideeën beter zijn dan die van de anderen.

Wee de Amsterdammer, want niets heeft minder met een realistische, eerlijke centrale visie te maken dan dat.

Red Amsterdam doet een beroep, een moreel appèl aan dit bestuur. Aan de coalitie en oppositie om samen met B&W een centrale visie te ontwikkelen op de veranderingen, de ingrepen, de bezuinigingen en de plannen die in deze kadernota gepresenteerd worden. Een centrale visie die partijpolitiek en verkiezingsretoriek overstijgt.

We zijn het verplicht aan de stad, we zijn het verplicht aan de Amsterdammers, om met zo’n centrale visie te komen.

Want Amsterdam verdient in dit bijzondere laatste jaar meer dan een sluitend huishoudboekje als erfenis van deze raad.

 

 

 

20130530-001230.jpg

2 gedachten over “Algemene Beschouwingen Kadernota 2014”

  1. Ik ben kennelijk 1 van die zeldzame Amsterdammers die wel een kadernota leest. Maar ‘t zou dan wel helpen waar de burger die kan lezen. Gaarne advies .

Reacties zijn gesloten.