Categorie archief: RED-Amsterdam

RED-Amsterdam, RED, Amsterdam, REDAmsterdam

Amsterdam, stop nu met spelen.

Door Jan Paternotte en Roderic Evans-Knaup

Morgen (dinsdag 3 april) stemt de Tweede Kamer over de vraag of Nederland door moet gaan met de Olympische Ambitie: de droom om in 2028 de Olympische Spelen te mogen organiseren.  Minister Edith Schippers van Sport zegt hiermee alleen door te willen gaan als er ‘breed draagvlak’ is: een kleine meerderheid van de Kamerleden vindt ze niet genoeg. Daarmee sorteert Schippers voor op een Olympische aftocht. In het Kamerdebat afgelopen dinsdag zeiden PVV en SP al ‘geen cent’ meer te willen steken in de Olympische ambitie, en PvdA-woordvoerder Tjeerd van Dekken vond dat voorstel ‘niet ver genoeg’ gaan. NOC*NSF heeft inmiddels de logische conclusie getrokken, en roept inmiddels het kabinet op om gedurende de economische crisis de Olympische ambities in de ijskast te zetten.

 

Op het Haagse Binnenhof wordt op deze manier langzaam afstand genomen van de Spelen. Ook Rotterdam, de stad die eerder nog affichestad wilde worden, lijkt de terugtocht te hebben ingezet. Uit notities van het ministerie van Sport bleek afgelopen week namelijk dat Rotterdam de regie van de Olympische campagne volledig aan het ministerie overlaat.

 

Heeft heel Nederland zich dan overgegeven aan die realiteit? Nee! Eén stad blijft moedig weerstand bieden aan de realiteit: Amsterdam. Sportwethouder Eric van der Burg (VVD) pompt nog steeds forse bedragen in de voorbereidingen van de Spelen. Dat geld spendeert hij bijvoorbeeld aan het aantrekken van grote sportcongressen en het (ver)bouwen van stadions. Van dat soort investeringen kunnen sportliefhebbers mogelijk nog profiteren,

maar in 2012 wordt ook ruim een miljoen euro gestoken in zaken waar niemand iets aan heeft. Zo gaat 370.00 euro op aan het ‘vergroten van het draagvlak’, kost het Olympisch projectbureau 305.000 euro en wordt 260.000 euro stuk geslagen aan de strijd met Rotterdam om affichestad te worden.[1]

 

Kritiek op deze investeringen leidt steevast tot de tegenwerping dat de kandidatuur voor de Spelen allerlei magische bijwerkingen heeft.  Als een soort duizend-dingendoekje fungeert de ambitie als ‘vliegwiel’ waardoor meer kinderen zouden gaan sporten, obesitas wordt aangepakt, werkloosheid afneemt en files worden opgelost. Steevast ontbreekt hiervoor elk bewijs. Integendeel: In Engeland is de sportbeoefening in aanloop naar de spelen juist gedaald.[2] De Amerikaanse staat Georgia (Olympische Spelen Atlanta ‘96) staat nummer twee op de Amerikaanse ranglijst van staten met kinderobesitas.[3] En vlak voor de Olympische Spelen in Beijing maakt de Chinese taskforce kinderobesitas bekend dat China nu al na de Verenigde Staten de dikste kinderen ter wereld heeft.[4]

 

Het stimuleren van de economie door Amsterdam te profileren als “sportstad” is ook een verkeerde gedachte. Anders dan Sportwethouder Van der Burg denkt, staat Amsterdam in de wereld namelijk niet bekend als een mekka van topsport omdat in 1928 de Olympische Spelen hier plaatsvonden. Amsterdam trekt zijn toeristen vanwege de schoonheid van de binnenstad, de musea van wereldklasse en ons vrije, liberale klimaat. Bedrijven komen naar Amsterdam vanwege dezelfde karakteristieken, aangevuld met een hoog opgeleide, internationaal georiënteerde, bevolking en gunstige belastingtarieven. De concurrentie in economisch opzicht is echter moordend: Europese steden als München en Madrid vechten met Amsterdam om dezelfde hoofdkantoren en dezelfde internationale werknemers. Berlijn is door meer flexibele huisvesting en lagere kosten een geduchte concurrent van Amsterdam voor kunstenaars en creatieve bedrijfjes.

Om die reden investeert Amsterdam, samen met de regio, al jaren in “creativiteit, innovatie en handelsgeest” als kernthema’s. Met deze drie woorden is burgemeester van der Laan afgelopen week ook in India geweest om bedrijven en investeringen naar de Amsterdamse regio te halen. Deze inspanningen hebben er eerder al toe geleid dat Europese hoofdkantoren van Indiase en Chinese bedrijven zich op de Zuidas vestigden. Een strategie die blijvend banen oplevert voor de stad.

 

Amsterdam zou er verstandig aan doen direct te stoppen met de Olympische Spelen. Dat is een peperduur project waarvan de legitimatie gestoeld is op wensdenken en niet op de realiteit. Geld kan slimmer ingezet worden, waarbij een duidelijke focus nodig is. Als kleine wereldstad is het onmogelijk om naast creatieve zaken- en kennisstad ook nog eens een topsportstad te zijn. Amsterdam, pick your battle!

 

Jan Paternotte en Roderic Evans-Knaup zijn fractievoorzitter van D66 respectievelijk Red Amsterdam

 



[1] http://zoeken.adam.raadsinformatie.nl/cgi-bin/showdoc.cgi/action=view/id=143707/type=pdf/09012f9781006d27.pdf

[2] http://www.guardian.co.uk/sport/2010/sep/21/uk-sport-participation

[3] http://www.cbsnews.com/video/watch/?id=7394258n

[4] http://afp.google.com/article/ALeqM5gJEGM9P-dlyj7GAuPwiJgu2dlm4w

VERVUILEND TOERISME

Binnen het UNESCO werelderfgoedgebied zijn toerisme en luchtkwaliteit belangrijke waarde. Toeristen komen graag naar een mooie en schone stad. Maar onbewust en onbedoeld veroorzaken ze hiermee veel luchtvervuiling.

Dit blijkt o.a. uit onderzoek van ECN, zie onderzoek ECN (Link)

Als eerste stap naar een snellere verschoning op het water heeft Red Amsterdam een amendement ingediend op de subsidieverordening;

2012_03_14 Amendement – schone_rondvaart_v2.0 (Link)

Voordracht van het college van burgemeester en wethouders van 29 november 2011 tot vaststellen van een verordening tot wijziging van de Subsidieverordening ter stimulering van de schone rondvaart (Gemeenteblad afd 1, nr 66)

Lees meer hierover in het artikel in De Telegraaf

En ook over het gevaar van een nieuwe ‘Taxi-oorlog’ op het water

 

artikel uit De Telegraaf over een dreigende 'taxi-oorlog' op het water

Amstelscheg straks heg in plaats van scheg?

Op 22 februari 2012 lag het Bestuursakkoord Amstelscheg ter bespreking voor in de Raadscommissie Bouwen, Wonen en Klimaat. De Amstelscheg is een groene taartpunt aan de zuidkant van Amsterdam, die de oprukkende verstedelijking tot nu toe heeft overleefd. Het gebied ligt er nog verbazend gaaf bij. En dat onder de rook van het uitdijende Amsterdam. Terecht reden om dat te behouden. Dus is er niets tegen een bestuursakkoord waarin partijen als de provincie Noord-Holland, de gemeenten  Amsterdam, Amstelveen, Ouder-Amstel en het Waterschap Amstel, Gooi en Vecht zich verbinden om het gebied actief te ontwikkelen tot een metropolitaan landschap van allure met groen en recreatie om de stad, met behoud en versterking van de kernkwaliteiten, enzovoorts.

Partijen willen de Amstelscheg beschermen tegen incidentenplanologie en tegen verdere verrommeling van het landschap. Zal dat lukken? En waar is het Rijk in dit verhaal? De ontstaansgeschiedenis boezemt weinig vertrouwen in. Dat de Amstelscheg er nog zo goed bij ligt is niet de verdienste van deze partijen. De Amstelscheg is een rijksbufferzone. Daarin is verstedelijking verboden. De grondprijzen blijven er dus aan de lage kant wat goed is voor de agrarische sector, het natuur- en landschapsbeheer en de recreatie.

Het is ook goed voor Amsterdam. Die stad blijft meer stad omdat wilde verstedelijking van het ommeland de kansen in de stad zelf niet kan kannibaliseren. Met rijksbufferzones heeft het rijk aldus op strategische plekken voorkomen dat steden aan elkaar zijn gegroeid. Amsterdam en Haarlem zouden anders bijvoorbeeld al tot een steden brij zijn samengeklonterd. Er valt voor de stedeling dicht bij huis nog van open groen gebied te genieten.

De rijksbufferzones bestaan al sinds 1958 en zijn dus al meer dan een halve eeuw een groot ordenend succes. Dat komt omdat het instrument helder is: verstedelijking mag niet. Geen mitsen en maren. En het Rijk staat op afstand en voorkomt zo veel planologisch geritsel van gemeenten onderling. Daar komt nu een eind aan. In de (ontwerp)Structuurvisie Infrastructuur en Ruimte 2011 wordt de bescherming over gedragen aan provincie en gemeenten. De kat wordt ook hier nu op het spek gebonden want we weten van elders dat daarvan ruimtelijke verrommeling komt.

Die rijksoverdracht van verantwoordelijkheden gaat ook nog zonder bijbehorende budget. Amsterdam betaalt  voor 22% mee aan deze opgedrongen rijkstaak. Dat komt bovenop de bezuiniging op de uitkering uit het Gemeentefonds. De boel wordt dus door het Rijk over de schutting gegooid en daarmee is dit decentralisatie zoals het niet moet en afbraakbeleid omdat het beste instrument uit de ruimtelijke ordening gereedschapskist verdwijnt. Politieke verrommeling is dat. Wat tot nu toe eenvoudig kon, wordt ingewikkeld gemaakt en daarmee duurder, wat lagere overheden mogen ophoesten, terwijl die veelheid aan gemeenten vaak tegengestelde belangen dienen. Meer bestuurlijke drukte dus in plaats van minder.

Dat geen verantwoordelijkheden en bevoegdheden door partijen naar elkaar worden overgeheveld stelt maar matig gerust. Welke deelnemende gemeente brengt straks de moed op om tegen bijvoorbeeld een majeur ontwikkelingsperspectief te zijn als de mogelijke komst van de Olympische Spelen van 2028? Dat is volgens Red Amsterdam  niet alleen een maatje te groot voor Amsterdam, maar al helemaal voor de Amstelscheg. Het wordt in het bestuursakkoord echter genoemd als een perspectief!

Dit is voor ons wel een heel afschrikwekkende invulling van het metropolitaan landschap. Zo wordt de scheg een heg langs verliesgevende infrastructuur rond de megastadions waar in de wereldstad Amsterdam geen plaats voor is. En na de Spelen zal men lege en rottende stadions zoals in Athene willen voorkomen en inzetten op alternatieve bestemmingen zoals dit jaar in Londen. Daar denken ze aan bedrijfsverzamelgebouwen en woningen.  Nog meer verstedelijking dus via een sportieve smoes  en de genadeslag voor de Amstelscheg. Inderdaad is dan verrommeling van het landschap wel voorkomen. Het megalomane landschap brengt alles op orde. En het groen is dan van kunstgras….

Marten Bierman

Reactie Red Amsterdam op besluit stadsdeel Oost af te zien van aankoop MuzyQ

Het Stadsdeel Oost is met de eigenaren en exploitanten van het Muziekmakersgebouw MuzyQ tot overeenstemming gekomen over de exploitatie van het pand. Het stadsdeel ziet daarbij af van aankoop van het pand. Eerder deze week werd het kort geding over de aankoop al ingetrokken.

Red Amsterdam is verheugd dat de gemeente niet overgaat tot aankoop. Dit scheelt een direct verlies van ongeveer 15 miljoen euro op een totaal transactiebedrag van ongeveer 30 miljoen voor de gemeente, bedoeld voor de aankoop van het pand en de overname van de exploitatie. Red Amsterdam is altijd zeer kritisch geweest op de voorgenomen aankoop van het pand door de gemeente.

Stadsdeel Oost is met de eigenaren en exploitanten van het Muziekmakersgebouw MuzyQ tot overeenstemming

Roderic Evans-Knaup, gemeenteraadslid voor Red Amsterdam: “De overeenkomst die nu tussen het stadsdeel en de eigenaren is gesloten komt grotendeels overeen met het compromisvoorstel dat Red Amsterdam vorig jaar heeft ingebracht en dat destijds door wethouder Asscher resoluut werd afgewezen. We zijn blij dat er nu door voortschrijdend inzicht toch een enorm verlies voor de gemeente kan worden voorkomen.”

MuzyQ krijgt nu tot eind 2014 om de exploitatie verder op orde te krijgen en stapsgewijs te gaan voldoen aan haar hypotheekverplichtingen. De gemeente heeft tot nu toe ongeveer 600.000 euro aan garantstelling moeten betalen voor de hypotheek. Dit zal bij een gelijkblijvende rente oplopen tot een kleine 1,5 miljoen euro in 2014.

Roderic Evans-Knaup: “Anderhalf miljoen euro garantie is een hoop geld, zeker in deze tijd van bezuinigingen. Maar het valt in het niet bij de 15 miljoen euro direct verlies, dat de gemeente bij aankoop van het pand zou lijden. Deze oplossing beperkt het verlies van de gemeente zo veel mogelijk en geeft voor de ondernemers de grootste kans om MuzyQ weer uit het slop te trekken.”

Persbericht Stadsdeel Oost:

Persbericht MuzyQ:

Onderdoorgang Rijksmuseum Amsterdam open voor fietsers

100 jaar geleden ontwierp architect Cuijpers het wereldberoemde Rijksmuseum in Amsterdam. Uniek is de onderdoorgang voor voetgangers en fietsers (de drukste fietsroute van de stad). Nu de restauratie van het museum bijna klaar is, willen wij onze fietsroute terug, verboden voor scooters en brommers.

 

PETITIE (http://petities.nl/petitie/onderdoorgang-rijksmuseum-amsterdam-open-voor-fietsers)

Wij

Amsterdammers, fietsers en niet-fietsers en bezoekers van de stad uit binnen- en buitenland

constateren

Dat er nog steeds een levendige discussie in de stad plaatsvindt over wel of niet afsluiten van de onderdoorgang voor fietsers. Dat de voorstanders van afsluiten geen deugdelijke argumenten hebben, in tegenstelling tot de voorstanders van openhouden die hiervoor pleiten op grond van (architectuur)historische, stedenbouwkundige en verkeerstechnische redenen en veiligheidsoverwegingen (o.a. fietsende scholieren en ouderen)

en verzoeken

De gemeenteraad van Amsterdam en de stadsdeelraad Amsterdam Zuid te besluiten de onderdoorgang onder het Rijksmuseum als openbare ruimte open te houden voor voetgangers, bezoekers van het museum en fietsers (geen scooters en brommers). De passage zodanig in te richten dat de drie groepen er veilig samen doorheen kunnen. Als de passage een paar keer per jaar dicht moet bij grote evenementen op het Museumplein, dan hebben wij daar begrip voor.

Stuur van Goghs op promotour voor Amsterdam

De schilderijen in het Van Gogh Museum dreigen volgend jaar voor enkele maanden in het depot te belanden. In oktober dit jaar start de verbouwing van het Van Gogh. Tot februari mag het museum gebruik maken van de expositieruimtes van het Hermitage aan de Amstel. Daarna is de collectie drie maanden dakloos. D66 en Red Amsterdam stellen daarom voor het Van Gogh Museum te vragen de collectie als promotie voor de stad in te zetten door deze uit te lenen aan buitenlandse musea.

“Dat de Van Gogh collectie zichtbaar moet blijven is duidelijk. Een verlenging van de expositie in het Hermitage of elders in de stad na februari gaat de gemeente Amsterdam waarschijnlijk veel geld kosten. Geld dat Amsterdam niet heeft. Om toch werk te kunnen exposeren zou het Van Gogh een deel van de collectie ter promotie van Amsterdam de wereld in kunnen sturen”, aldus D66-fractievoorzitter Jan Paternotte.

In 2011 bezochten 3,3 miljoen museumbezoekers Amsterdam. 1.6 miljoen hiervan brachten een bezoek aan het Van Gogh museum. In 2011 ging ook een elftal schilderijen van Hollandse Meesters, waaronder een werk van Van Gogh, naar China ter ondersteuning van een handelsmissie. In ruim een maand tijd kwamen daar 175.000 bezoekers op af.

“Een dergelijk succes is zeker voor herhaling vatbaar en zal het imago van Amsterdam als culturele bestemming voor toeristen alleen maar versterken”, aldus Roderic Evans-Knaup. Evans-Knaup is gisteren geïnstalleerd als gemeenteraadslid voor Red Amsterdam.

 

Amsterdam wordt kernenergie-vrije gemeente

Op initiatief van GroenLinks en Red Amsterdam heeft de gemeenteraad vandaag besloten om van Amsterdam een kernenergievrije gemeente te maken. Dat wil zeggen dat de gemeente voortaan op zoek gaat naar een  energie aanbieder die geen kernenergie levert en de gemeente niet zal mee werken aan een kerncentrale of opslag van kernafval op het Amsterdamse grondgebied.

 Het lokale initiatief is een reactie op het voornemen van het kabinet  om ruimte te blijven geven aan kerncentrales in Nederland. “Een  onverstandig voornemen”, vindt het Amsterdamse GroenLinks-raadslid  Tamira Combrink. Ze diende het voorstel in april samen met de lokale partij  Red Amsterdam in. “Het gebruik van kernenergie is de doodsteek voor een  doorbraak van wind- en zonnestroom. Dat is zonde, want schone energie  levert banen op en maakt ons minder afhankelijk van instabiele regio’s  voor de import van olie en uranium.”

De gemeenteraad heeft met ruime meerderheid ingestemd met het initiatief van GroenLinks en Red Amsterdam. De stad sluit zich aan bij het Initiatie Schoongenoeg van kernenergie en roept andere gemeentes op hetzelfde te doen. Na een fundamentele discussie over energiepolitiek schaarde de raad zich met uitzondering van VVD en CDA achter het voorstel voor een kernenergie-vrij Amsterdam.

Maidenspeech Roderic Evans-Knaup als kersvers gemeenteraadslid van Red Amsterdam

Amsterdam wordt kernenergie-vrije gemeente. Maidenspeech Roderic Evans-Knaup als kersvers gemeenteraadslid van Red Amsterdam

Roderic Evans-Knaup, raadslid voor Red Amsterdam: “We zijn blij dat Amsterdam nu expliciet verklaart dat kernenergie niet duurzaam en schoon is en daarom van haar energiebehoefte wil uitsluiten. We zien dit als een belangrijk signaal naar het minderheidskabinet, dat tegen de mondiale ontwikkelingen en de markt in, nog steeds de bouw van een nieuwe kerncentrale nastreeft. We hopen dat andere gemeentes en provincies snel dit initiatief zullen volgen.”

Afscheidswoord Pitt

Ik zal het kort houden. Tenslotte ben ik nog geen jaar in uw midden geweest. En ik vertrek niet eens omdat Den Haag mij roept. Ik zal ongeveer 1 minuut per kilometer Noord-Zuidlijn spreken (NB deze is 9,7 km -). Maar wel goedkoper.

42 jaar geleden werd ik geïnstalleerd als Raadslid, als geboren Amsterdammer  ben ik nooit langer dan 3 maanden  uit de stad geweest. (Dat kwalificeert me in ieder geval voor de winteropvang! ).

Afscheidswoord Pitt  Treumann in de gemeenteraad

Afscheidswoord Pitt Treumann in de gemeenteraad

Ik herinner me goed de intocht van de Canadezen  8mei ‘45, de bevrijding, door de Noorder Amstellaan, waar we woonden, (Overigens was ik dag tevoren bij de schietpartij op de Dam geweest, we moesten plotseling weg, er goed de pest over in.)

Toen de bevrijders eraan kwamen over de Berlagebrug vroeg in de ochtend er een enorme menigte op straat en op de auto’s geklommen,. ik mocht van mn moeder een stukje mee maar was  de hele dag , met de vrachtauto vol soldaten door de hele stad. Op de Dam  een zuurtje met een gat erin, gekregen. Op een of anderen manier als verdwaald kind op het stadhuis beland,  ben teruggebracht (in een auto!) door mensen van het stadhuis, ‘s avonds om 2015 uur. Ouders dolblij, hadden in chaos van die dag lopen zoeken.Ze waren zeer dankbaar voor de mensen van het stadhuis, kennelijk functioneerde de Gemeente toen al weer een beetje.

Blijdschap ook later toen de geroofde trams met alle ruiten eruit en dichtgetimmerd, weer terug kwamen en weer gingen rijden: 11 cent per ritje. Essentieel voor het functioneren van de stad, geen fietsen, geen auto’s (en nee, ook geen scooters!).

Zwemles in het Amstelparkbad, dat plotseling het Mirandabad heette. Stevige uitleg van mijn vader waarom het nu het ” De Mirandabad”  moest heten. Wethouder, wat was dat?

Op school, Gemeentelijke Montessorischool, in de klas gezeten met de dochter van Burgemeester d’Ailly. We hadden een klassenavond in de ambtswoning op de kale, stoffige, gigantische zolder. Dit is alleen maar interessant, omdat  die zolder nu de woning van de Burgemeester is. Gedurende de spandende jaren 60 waren er drie gebeurtenissen die in de stad de aandacht trokken: de Vietnam protesten, de Maagdenhuisbezetting en HET huwelijk (Claus en Beatrix).

De Vietnam teach-in in de Beurs met toestemming van B&W georganiseerd door de ASVA, is een culminatiepunt van het protest tegen de oorlog in Vietnam, met name van de rol van de USA daarin. Opgezet als debat met voor- en tegenstanders van de VS ontwikkelde het zich snel als een manifestatie van protest. De belangstelling was zo groot dat de Brandweer dreigde de bijeenkomst te stoppen. Maar gelukkig was men tevreden na het sluiten van de deuren .

Nog voor het huwelijk dat in ‘66 plaatsvond was ik,  met vele anderen, uitgenodigd door Burgemeester  van Hall om kennis te maken met Claus. Er vond binnen de ASVA een zware discussie plaats of er op ingegaan moest worden of niet. Aangezien van Hall nog toestemming moest geven voor een grote kameractie op straat, ben ik toen gegaan. Van Hall heeft die toestemming toen gegeven.

Bij de Maagdenhuis bezetting is er door Ed van Thijn geprobeerd te bemiddelen tussen Bm Samkalden en, via mij, met de bezetters binnen. Ondanks afspraken niet gelukt (zie de memoires van Ed).

Bij de ontruiming hebben Harry de Winter en ik het pand als eersten verlaten, de rest wilde zich eruit laten dragen. Wij zijn toen meteen gearresteerd en in een GVB-bus met z’n tweeën onder politiebegeleiding met loeiende sirenes en motoragenten, zonder haltes, op topsnelheid naar de Marnixstraat gebracht. (D’at was pas snel openbaar vervoer!)

Was het gebeuren in de stad in de 60-er jaren bepaald door Provo en aanverwante creatieve bewegingen, de verovering van de demonstratievrijheid, de oorlog in Vietnam, de bouwvak rel en de democratiseringsbeweging aan de universiteiten; de 70-er jaren waren gericht op stadsvernieuwing, het  tegenhouden van grote verkeersdoorbraken, de metro-oostlijn en het behoud van de historische binnenstad in het bijzonder de Nieuwmarktbuurt en de 19e eeuwse wijken. Het officiële beleid was tot dan:intensieve sloop van Jordaan, Nieuwmarkt en alle 19e-eeuwse wijken.De stad doorsneden met 4-baans wgen.

Het massale kraken, deels met zeer gewelddadige toestanden begon eigenlijk pas aan het eind van die periode.

In 1970 werd ik in uw vergadering gekozen.. Er was veel aan de hand: de enorme kostenstijging van de Oostlijn, de sloop en herbouw van de Nieuwmarkt, de eindeloze discussies over de nieuwbouw van het stadhuis en muziektheater, de besluiten een grens te trekken voor de uitbreiding van de haven, de ontploffing bij de chemische fabriek Marbon, waarbij  brandweermannen omkwamen, de aanleg van de A10 en Schiphollijn, vrije banen voor tram en de sluiting van Leidse- en de Ferd. Bolstraat enz.

Een belangrijk moment van invloed hoe men tegen de stad aan keek: de doorbraak van de Nieuwmarkt voor de oostlijn EN voor een 4-baans weg. Dat hield ook de sloop van het Pintohuis in.

Door een aantal moties op initiatief van de Raad, werd de sloop voor de metro geminimaliseerd en werd de aanleg van de 4-baans weg geschrapt.

Dit was het definitieve draaipunt in het denken over de stad, nadruk op bewoning, restauratie en behoud stratenpatroon, auto werend beleid, redding van vele kleine en grote monumenten.

Woonbeleid werd gericht op behouden van betaalbare woningen voor de buurt, geen verbanning naar Purmerend. Na de sloop van de Nieuwmarkt herstel van de buurt op basis van oude stratenpatroon en dezelfde bewoners.

Veel van deze besluiten rechtstreeks en op initiatief van de Raad genomen, heel vaak op basis van voorstellen van  deskundige comités uit de buurten maar ook door monumenten verenigingen zoals Diogenes/ binnenstad/stadsherstel, waar een groot man Brinkgreve (KVP) de voornaamste woordvoerder was.

Het besluit om de Oostlijn van de metro aan te leggen gold als : “dat was eens, maar nooit weer”. Het NETwerkbesluit uit ‘68 om de hele stad te voorzien werd door de Raad ingetrokken (dacht men!).

De publieke tribune zat vaak overvol, af en toe werd korte tijd deelgenomen aan het debat. De Raad zat bovenop de zaken en nam z’n verantwoordelijkheid. Zo kreeg ik na het afstemmen van weer een verkeersdoorbraak van een ingenieur van PW (DIVV) de opmerking: “Pitt volgende keer geven we je een potlood en mag je zelf de rooilijnen op de kaart tekenen”.

In ’75 ben ik tot verkozen tot wethouder kunst, personeelszaken, verkeer en vervoer.

Van stadsdelen was nog geen sprake.  Wethouders waren deel van de Raad en maakten dus deel uit van de fractie, de afstand was veel kleiner. De CPN maakte als grote fractie deel uit van het college, en was een machtsfactor in de stad. Zo organiseerde de CPN een stampvolle protestbijeenkomst in Carré, in overleg met de Wh Kunstzaken, dat het muziektheater nu wel heel snel gebouwd moest worden.

Wij bestuurden de stad met assistentie van een uistekende secretarie, er waren nog geen afgestoten bedrijven, GVB, GEB, Waterleidingen, waren nog ECHT van de Gemeente en onder controle,.

Wij hadden natuurlijk het grote voordeel dat we NIET de helft van onze tijd bezig waren met ons NIET-te-BEMOEIEN met de Stadsdelen!

Er zijn na mijn vertrek in ‘78 zeer grote veranderingen geweest. Het meest indrukwekkend is de transformatie van de havengebieden, die was net een beetje begonnen en is nu bijna af. Hoge kwaliteit stedenbouw, veel hergebruik. Amsterdamse architectuur van grote klasse.

En het parkeerbeleid is een groot succes, de stad is zeer veel leefbaarder , na de verstikking van de jaren 50 en 60.

Het zal u niet verbazen dat wij van RA het NZL-besluit het meest negatieve uit die periode vinden. Ook nu nog, ook al gaat het boren  beter dan velen verwachtteniets waar Red Amsterdam uiteraard buitengewoon blij mee is…

Bij de bank van de EU, de EIB,waar ik van 86 werkte met als taak: financieringen in de gehele Unie voor grote projecten,

Toen ik een keer de TGV Parijs- Brx besprak met de DG van F en pleitte voor snelle uitvoering van de TGV  BRX- ASD: voegde hij me toe: ” Mais monsieur, Amsterdam c’est vraimant aux bout du monde!”

Mijn conclusies van een jaartje in de Raad:

1.  Ik ben in dit jaar linkser geworden, OF is de raad veel rechtser dan ik van buiten dacht?

U kent toch de nu volgende zegswijze, maar ik voeg een regel toe:

*  Iedereen die geen socialist is op zijn 20ste , heeft geen hart.

*  Is-ie het nog op z’n 50ste , dan heeft hij geen verstand.

*  Wie niet op z’n 70ste  weer links is, heeft geen geweten.

2.  De Raad neemt zichzelf wel zeer serieus en het is ook zo  braaf allemaal, dat boeit niet altijd!

3.  De verantwoordelijkheid wordt wel heel snel gedeeld. ALS het al ergens over gaat, is het gauw een zaak voor het stadsdeel/stadsregio/de regering/ of het zelfstandige bedrijf. Aanstrepen …meerdere antwoorden zijn mogelijk! En daar gaan we niet over. En als geen van deze mogelijkheden gebruikt kan worden, dan staat het wel in het programakkoord. U weet wel, dé dooddoener om inhoudelijk debat te voorkomen.

4 De belangstelling van het publiek is minim, het structuurplan is met nul mensen op de tribune besloten!

En als er al een schoolklas komt of een groep brandweermensen, dan wordt bij het eerste gemompel al terechtgewezen.

5.In de raad is het afwijkende geluid en afwijkende stijl van Red Amsterdam nuttig en nodig, dat geeft RA bestaansrecht en zelfs bestaansplicht.

Vanuit deze opvatting is het een groot genoegen, dat ik wordt opgevolgd door de Roderic Evans-Knaup, niet alleen vanwege zijn kwaliteiten, maar ook omdat hij ,naar ik aanneem de eerste EU onderdaan is, lid van deze Raad,zonder NL paspoort en voor mij als Europeaan is  dat een groot plezier.

Dank aan de Raad, de Griffie en alle anderen betrokken bij de Gemeenteraad.

 

Bloemen en kado's voor Pitt als dank voor zijn inzet

Roderic volgt Pitt vandaag op als gemeenteraadslid voor Red Amsterdam

Roderic Evans-Knaup neemt het stokje over van Pitt Treumann.

Vanmiddag is Pitt Treumann tijdens de gemeenteraadsvergadering van Amsterdam afscheid genomen als raadslid, direct daarna is zijn opvolger, Roderic Evans-Knaup (1971) als raadslid geïnstalleerd. Evans-Knaup is vanaf 2010 duo-raadslid en stond derde op kieslijst.
Pitt Treumann was de opvolger in de raad van Nelly Frijda, die ook één jaar de raadszetel van Red Amsterdam heeft ingevuld. Beiden hadden aangegeven niet langer dan een jaar beschikbaar te willen zijn.
Treumann was eerder (van 1970 tot 1978) raadslid en (van ‘75 tot ‘78) wethouder van Amsterdam.

Speciale aandacht heeft Treumann besteed aan het ontwikkelen van een meer realistisch alternatief voor de – inmiddels geschrapte – plannen voor de metrolijn naar Amstelveen, de komende opheffing van de stadsdeelraden, de probleemdossiers Stedelijk Museum en MuzyQ en – uiteraard – de Noord-Zuidlijn.
Roderic Evans-Knaup heeft zich de afgelopen periode als duo-raadslid kunnen voorbereiden op het raadslidmaatschap voor Red Amsterdam.
Roderic;
“Ik ben trots om de plek van Nelly en Pitt in te mogen nemen en hoop samen met de fractie een succes van het laatste deel van deze periode te kunnen maken.”
“De tweede helft van deze raadstermijn gaan we in met een ervaren team, waaronder de onlangs als duo geïnstalleerde oud-senator en oud-wethouder Marten Bierman, die zich gaat concentreren op Ruimtelijke Ordening.”

GVB schrapt feestje na kritische vragen van Red Amsterdam

Het GVB heeft besloten om het groots opgezette relatie evenement in de Hermitage van 7 februari te vervangen door een aantal kleinschaliger evenementen, waarbij de directie op een meer persoonlijke manier met hun relaties in gesprek kan gaan. Dat blijkt uit een email van directeur Bart Schmeink.

De fractie van Red Amsterdam heeft eind vorig jaar een aantal kritische vragen gesteld over dit groots opgezette feest en is van mening dat een dergelijk evenement niet past in deze tijden van bezuiniging op het openbaar vervoer. De fractie heeft nog geen antwoord gekregen van het College van B&W op deze vragen maar door de email van directeur Schmeink blijkt nu wel dat het GVB inmiddels het inzicht van Red Amsterdam deelt en daarom heeft besloten of de festiviteiten af te gelasten.

Raadslid Pitt Treumann is blij met deze ommezwaai. “Net als de gemeente Amsterdam geen nieuwjaarsreceptie houdt, is het gepast dat deelnemingen als het GVB zich ook onthouden van al te grote en dure feestelijke uitspattingen. De keuze van de directie om dit feest geen doorgang te laten vinden, kunnen we dan ook alleen maar toejuichen.”