Stuur wethouder Van der Burg niet op honkbalreis New York

Amsterdam moet wethouder Eric van der Burg niet naar New York sturen om een honkbalwedstrijd in Hoofddorp binnen te halen. Dat zeggen de gemeenteraadsleden Jan Paternotte (D66) en Roderic Evans-Knaup (Red Amsterdam).  Van der Burg is van plan woensdag af te reizen naar de Amerikaanse metropool, om daar een ‘bidboek’ te overhandigen aan de Amerikaanse honkbalfederatie. De hoop is dat de honkbalfederatie bereid is twee wedstrijden van de Amerikaanse honkbalcompetitie in Hoofddorp te laten spelen.  Eerder vond eens een Amerikaanse honkbalwedstrijd in Azië plaats.

 

De Amsterdamse gemeenteraad is tot nog toe niet geïnformeerd over de honkbalambities van de wethouder. Alleen in de wekelijkse openbare agenda van de stadsbestuurders is te vinden dat sportwethouder Van der Burg de week in New York doorbrengt. Red Amsterdam en D66 roepen Van der Burg nu op zijn reis af te blazen. “Amerikaanse Honkbalwedstrijden in Hoofddorp moeten in deze tijden voor de gemeente Amsterdam geen prioriteit zijn.” De partijen hebben in raadsvragen om tekst en uitleg gevraagd. Onder meer willen de partijen weten op basis van welke criteria de gemeente besluit voor welke evenementen delegaties naar het buitenland worden gestuurd.

 

De reden dat een Amsterdamse wethouder meegaat heeft te maken met de ambitie om in 2028 de Olympische Spelen naar Amsterdam te halen, zo meldde Van der Burg op de website van de Nederlandse honkbalbond. Vreemd, vinden Red Amsterdam en D66, want honkbal is geen Olympische Sport. In 2008 is honkbal door het IOC van de Olympische agenda geschrapt.

Artikel in de Telegraaf vandaag over de de reis.

Geen sticker, boot foetsie, waarom?

In de krant Metro van dinsdag 2 augustus is onder de kop “Geen sticker, boot foetsie” een artikel te lezen over Tom Roes en zijn boot de Neeltje Jacoba II. Roes betaalt sinds 2007 het jaarlijkse binnenhavengeld, en heeft een rij stickers op zijn vaartuig geplakt. Ook die van 2011.

Metro_Geen_sticker_boot_foetsie

Het artikel in Metro "Geen sticker, boot foetsie"

Desondanks treft hij onlangs zijn boot niet aan op de vaste ligplaats. In eerste instantie vermoedt hij diefstal, maar bij navraag bij Waternet blijkt dat zijn schip door hen is losgeknipt en weggesleept.

Waternet geeft als reden dat er geen geldig vignet op het vaartuig is aangetroffen.

De sticker van 2011 blijkt van de boot gestolen te zijn.

Wel kan Waternet op basis van  eerdere registratienummers zien dat het om de boot van Roes gaat, en dat hij het binnenhavengeld voor 2011 heeft voldaan.

Er zou voorafgaand aan het verwijderen een aanschrijving aan het vaartuig zijn bevestigd. Een week na het verwijderen ontving Roes op zijn huisadres een schrijven van Waternet met de mededeling dat hij de Neeltje Jacoba II op kon halen.

Zijn boot ligt in de bewaarhaven en kan daar na betaling van €182 plus bewaarkosten (€ 0,90 per strekkende meter p.d.) worden opgehaald.

De aanschrijving dat de sticker ontbreekt en dat de boot zal worden verwijderd is niet naar het huisadres van betrokkene gestuurd.

Daarom heeft de fractie van Red Amsterdam de volgende vragen gesteld aan het college:

  1. - Herkent Waternet zich in de omschreven gang van zaken?
  2. - Zo ja, is dit conform de betreffende verordening en/of interne instructies?
  3. - Veel botenbezitters zullen niet dagelijks (wekelijks?) hun boot gebruiken of inspecteren. De aanschrijving is bevestigd op het vaartuig en niet verstuurd naar het  huisadres, waarom?
  4. - Waternet kon de identiteit van de (vermoedelijke) eigenaar vaststellen aan de hand van eerdere vignetten, en kon vaststellen dat er ook aan de betalingsverplichting voor het lopende jaar was voldaan. Waarom is betrokkene niet verzocht (door een schrijven aan het huisadres) zijn vignet zichtbaar te bevestigen binnen een redelijke termijn?
  5. - Indien betrokkene een dergelijk schrijven had ontvangen, had deze aan kunnen geven dat het vignet kennelijk gestolen was. Het is toch zo dat in geval van een vermist of gestolen vignet een duplicaat aangevraagd kan worden?
  6. - Zijn duplicaat-vignetten voorzien van een ander  nummer of een duplicaat code?
  7. - Hoeveel duplicaat vignetten zijn er dit jaar tot nu toe en in het afgelopen jaar aangevraagd?
  8. - Wordt er bij controle acties ook gecontroleerd op vignetten die als vermist of gestolen zijn opgegeven en waarvoor een duplicaat is afgegeven?
  9. - Als geconstateerd wordt dat een vaartuig voorzien is van een vignet waarvoor een duplicaat is afgegeven, welke maatregelen worden dan genomen?
  10. - Hoeveel bezwaarschriften zijn er afgelopen jaren ingediend tegen het wegslepen van boten in de afgelopen jaren?
  11. - Hoeveel van de ingediende bezwaarafschriften zijn gehonoreerd ?

Mag Sidi Mohamed B. weer op de taxi?

Red Amsterdam stelt schriftelijke vragen aan het college na aanleiding van het op vrije voeten komen van taxichauffeur Sidi Mohammed B. na te zijn veroordeeld voor het uitdelen van een fatale vuistslag aan passagier Rob Sittek 

Amsterdam, 3 augustus 2011

Aan het college van burgemeester en wethouders 

In diverse media wordt bericht over de uitkomst van het hoger beroep in de zaak tegen taxichauffeur Sidi Mohamed B. die in 2009 een vuistslag uitdeelde op taxistandplaats Leidseplein aan Rob Sitek waaraan deze is overleden.

B. is veroordeeld tot 20 maanden cel en komt aftrek van het voorarrest nu weer op vrije voeten.

Op diverse  website’s is een afbeelding van de chauffeurspas van B. zichtbaar, deze pas zou geldig zijn tot 07-05-2012.

chauffeurspas_B

chauffeurspas_B

 

Taxiontheffing_B

Taxiontheffing_B

Gezien het vorenstaande, de volgende vragen:

  • - Is de chauffeurspas van B. nog steeds geldig?
  • - Zo ja, kan deze op grond van de veroordeling worden ingetrokken?
  • - Voor de aanvraag van een chauffeurspas is een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) nodig. Wordt deze op basis van de veroordeling nog verstrekt?
  • - Was of is B. in het bezit van een Taxiontheffing?
  • - Voor de aanvraag van een Taxiontheffing dient men in het bezit te zijn van een geldige Chauffeurspas, komt een ontheffing automatisch te vervallen indien de pas wordt ingetrokken?
  • - Indien B. nog steeds in het bezit is van een geldige pas, kan de gemeente Amsterdam (op grond van de veroordeling en gedrag) een ontheffing weigeren?
  • - Is of was B. in het bezit van een belanghebbendevergunning CS?
  • - Zo ja, kan deze op grond van de veroordeling worden ingetrokken?

MuzyQ het vervolg…

Na de onthullingen van Geen Stijl en het eerdere debat in de Gemeenteraad, kwam wethouder van financiën Lodewijk Asscher van de week met een feitenrelaas over het dossier MuzyQ. In de commissie AZF zei Roderic Evans-Knaup er het volgende over;

Laten we voor de verandering eens bij het eind beginnen.

Wethouder Gehrels, die er vanmiddag helaas niet bij kan zijn in verband met een afscheidsfeestje van een lokale Rabobank directeur, bezwoer ons bij de commissie OZK van 15 juni dat het college geen formele bemoeienis heeft gehad met de kwestie MuzyQ in het stadsdeel Oost. Ik lees even wat citaten voor uit het woordelijk verslag:

“Ik ben blij dat u mijn invloed niet onderschat maar u moet hem ook niet overschatten. Het is hier het stadsdeelbestuur dat verantwoordelijk is, die de voordrachten maakt, die accordeer ik niet. Vanzelfsprekend overleg ik regelmatig met de collega’s uit de stadsdelen. Wat ze daarmee doen, valt onder hun verantwoordelijkheid, tenzij ik reden zie om daar in formele zin iets anders mee te doen. Die reden heb ik niet gezien.”

En verder:

“Het feitenrelaas. Ik zou bijna denken dat het overbodig is omdat alles nu openbaar is.”

Iets later:

“Wat wij in formele zin hebben gedaan, hebben wij aan uw raad voorgelegd”

Wat nog een keer benadrukt wordt met:

“Wij hebben in formele zin aan u voorgelegd wat aan u voorgelegd dient te worden en daarmee denk ik dat u goed geïnformeerd bent.”

En over de onwenselijkheid van bemoeienis van het college zegt mevrouw gehrels het volgende:

“Dit heeft niets met transparantie of duiken te maken. Dit heeft te maken met de manier waarop wij taken, verantwoordelijkheden, bevoegdheden in deze stad hebben verdeeld. Op het moment dat de centrale stad zomaar overal intreedt, ontstaat er een warboel. Dan is het volgende keer een ander gebouw of een andere verkoop van het een of ander.”

En natuurlijk haar mantra:

“Hoe transparanter, hoe charmanter”

En toen dook een paar dagen later de brief op van de burgemeester waarin onder voorwaarden formeel toestemming wordt verleend voor de aankoop van het gebouw. Hoezo geen formele betrokkenheid. En hoezo de raad goed geïnformeerd? Deze brief kenden we niet.

Natuurlijk is het zo, dat toestemming geven niet opdracht geven is, zoals Wethouder Asscher ook al betoogde in de raad.

Of toch wel? Het stadsdeel was namelijk al van plan om het pand aan te kopen. Daar was geen toestemming voor nodig. Dat weten we nu allemaal.

De crux zit ‘m in de beperkende voorwaarden. Namelijk dat het college alleen toestemming geeft als de exploitant gewipt wordt. En dat was het stadsdeel NIET van plan. De brief is dan ook niet bedoeld om het stadsdeel toestemming voor iets te geven. Het is bedoeld om het stadsdeel te verbieden om nog langer samen te werken met de exploitanten. Geen toestemming dus, maar een verbod. Dat is wel een opdracht.

En zo geschiedde. DB lid thesingh gaf in een memo op 22 maart nog wel aan dat dat voor de nodige problemen gaat zorgen, maar ze belooft slaafs de lijn van het college te volgen. Gek trouwens, dat het College op de 24e vraagt of het stadsdeel hun lijn gaat volgen, terwijl dat al schriftelijk  op de 22e bekend was gemaakt.

Wethouder Gehrels schrijft daarop een bedankbriefje op 25 maart, waarin ze verheugd is dat het DB zich aan de voorwaarden van het college gaat houden. En ze benadrukt dat ze geen zin heeft om met de exploitanten onderhandelen. Dat moet het stadsdeel zelf doen. Wel is ze bereid om op de achtergrond dingen in te fluisteren. Ze schrijft het als wethouder Kunst & Cultuur en tevens namens wethouder Asscher. Dat is toch een hoop college bemoeienis voor een zaak waar de centrale stad zich niet mee bemoeit.

Dan is er nog iets geks met de toestemmingsbrief van de burgemeester aan Oost. Wethouder Asscher onthulde in de raadsvergadering, dat niet de burgemeester, maar hij de brieft heeft ondertekend. Als Loco, want de burgemeester was in China.

Ik heb de brief nog eens goed bekeken, maar er staat toch echt burgemeester mr. E.E. Van der Laan. Met de krabbel van Asscher erboven, daar kwam ik achter toen ik handtekeningen ben gaan vergelijken. Maar niks geen aantekening erbij als: bij afwezigheid van, of in opdracht, of namens, en ook niet: Loco. Nee, gewoon een krabbel, die net zo goed van de burgemeester had kunnen zijn. Op z’n minst vreemd.

De brief is gedateerd 24 maart. In het feitenrelaas wordt ook gezegd dat de brief op de 24e is verstuurd. Maar de burgemeester was toen helemaal niet in China. De maiden flight van de KLM vertrok pas de 27e naar Xiamen. Drie dagen later. Curieus.

De bedoeling van het feitenrelaas was om het ons allemaal wat duidelijker te maken. Voor Red Amsterdam is het er eigenlijk alleen maar mysterieuzer op geworden.

Maar goed, nu de inhoud.

Wat ons betreft zijn er drie belangrijk aspecten: De aankoop van het pand. Het wippen van de exploitant. En de mogelijke staatssteun.

Mochten we besluiten dit dossier inhoudelijk te gaan behandelen, dan zullen wij betogen dat de keuze tot aankoop voor 13 miljoen en een verlies nemen van 14,5 miljoen bij lange na niet financieel de beste optie is voor de gemeente. In tegendeel, er zijn diverse scenario’s te bedenken, waarbij we veel minder hoeven te investeren en veel minder risico lopen. Overigens lijkt ons dit besluit een wel erg ruimhartige geste naar FGH en de Rabobank. Maar ook vanuit andere perspectieven dan het financiële, zien we niet in dat dit het beste besluit is.

Dan het wippen van de exploitant. Het feitenrelaas geeft de indruk dat we te maken hebben met een onbetrouwbare exploitant en eigenaar, die hun verplichtingen niet nakomen. Ze zouden nooit een cent betaald hebben aan FGH. Toch is feitelijk onjuist. FGH bank heeft voor de eerste 9 maanden van de looptijd rente en aflossing ontvangen van de eigenaar. SOS is ook niet plotseling gestopt met betalen. Ze hebben vooraf  duidelijk gewaarschuwd dat het misgaat als er niet naar nieuwe

oplossingen gekeken gaat worden. Zoals het een goede partner betaamt. Er is alleen niet geluisterd. Er was een nieuw DB en die vond het een rot project. Oplossing: koop het pand, dan hebben we tenminste nog iets.

Wel kwam het DB tot de conclusie dat het beter was om de huidige exploitant te laten zitten. Lijkt ons ook logisch, want er zit veel materiele en commerciële kennis in de organisatie. Er is ook hard gewerkt door de exploitant, ondanks alle tegenslagen door voornamelijk externe factoren.  De brief die we vanochtend van de ondernemers hebben gehad maakt nog eens duidelijk dat het de meeste problemen zijn overwonnen en dat de exploitatie de goede kant op gaat. Zo goed zelfs dat er op korte termijn weer kan worden begonnen met rente en aflossing betalen. Geen exploitant die knock-out is dus. Dat vraagt toch op z’n minst om een nieuwe overweging.

Dan de staatssteun. Of die er nou wel of niet is geweest, wordt wat ons betreft steeds minder belangrijk. Waar het om gaat is of je het nou wel of niet moet melden. De wethouder lijkt bang voor de relatie met banken en voor een mogelijke precedentwerking. Maar de gemeente heeft zelf in 2008 het precedent al geschapen. In een rechtzaak over de renovatie van de Westergasfabriek is de gemeente zelf begonnen over ongeoorloofde staatssteun via een garantstelling.

En dat achteraf melden niet mogelijk is, blijkt ook niet waar te zijn. Zeer recente jurisprudentie wijst dat uit. Vorige week was er in Groningen een uitspraak geweest in een kort geding tegen de gemeente Winsum, waarin de rechter heeft geoordeeld dat een overeenkomst nietig is in verband met ongeoorloofde staatssteun. De rechter geeft aan dat melding bij de Europese Commissie – vier jaar na het sluiten van de overeenkomst – daar meer duidelijkheid over moet geven. Melding achteraf kan dus blijkbaar wel.

Ook dit vraagt om nader onderzoek, want het is te gecompliceerd om er nu verder op in te gaan.

Tenslotte de informatievoorziening aan de raad. We betreuren het zeer dat pas na zeer intensief aandringen van de hele raad en pas na het opduiken van nieuwe feiten er wordt overgegaan tot informeren. De schijnbewegingen van wethouder Gehrels in het OZK debat geven ons sterk de indruk dat er geprobeerd is deze zaak buiten het zicht van de raad te houden. De controlerende taak van de raad wordt daarmee tegengewerkt. Of op z’n minst niet serieus genomen. Dat is wat ons betreft geen fijn conclusie en de argumentatie hierover van de wethouder tot nu toe geeft ons niet het gevoel dat dat in de toekomst verbeterd gaat worden. Graag een reactie hierop van het College.

Voorzitter, ik rond af met de volgende vragen:

1.   En als eerste een detailvraag: wat is de motivatie om een melding te doen bij de AFM en wat voor melding is dat geweest?

2.   Kunt u nogmaals uw oordeel geven over de manier op en de mate waarin het college de raad heeft geïnformeerd?

3.   Gelooft u nog steeds dat aankoop van het pand en een direct verlies nemen van 14,5 miljoen euro financieel de beste optie is voor de gemeente?

4.   Bent u nog steeds van mening dat het beter is om zelf een exploitatie BV op te zetten en de huidige exploitant aan de kant te zetten?

5.   Bent u bereid om de mogelijkheden tot melding van mogelijke ongeoorloofde   staatsteun verder te onderzoeken?

Veteranen gemeenteraad ontvangen Veteranen Motorrit in Amsterdam

Kapitein-ter-zee Anton Nieland (Commandant Marine Etablissement Amsterdam) Jan Wolters (organisator) Lex van Drooge (CDA) Luud Schimmelpennink (PvdA) Pitt Treumann (RA) (cc) Red Amsterdam

 

Veteranen toch ontvangen in Amsterdam

De veteranen van de motortocht naar de Nederlandse Veteranendag zijn toch in Amsterdam ontvangen. Het ontvangst door het gemeentebestuur dreigde door drukte van het College van B&W niet door te gaan.

Op initiatief van raadslid Pitt Treumann (Red Amsterdam), heeft hij samen met Luud Schimmelpennink (PvdA) en Lex van Drooge (CDA) het ontvangst van de veteranen op het Marine Etablissement bijgewoond in het bijzijn van kapitein-ter-zee Anton Nieland.  Treumann, Van Drooge en Schimmelpennink zijn de enige raadsleden, die de Tweede Wereldoorlog nog hebben meegemaakt.

Pitt Treumann: “Toen ik vanochtend las over de teleurstelling van de veteranen, ben ik mijn collega raadsleden gaan bellen en vond ze direct bereid om aan het ontvangst deel te nemen. Het college valt trouwens weinig te verwijten. Het is op dit moment erg druk op het stadhuis en de burgemeester heeft afgelopen zaterdag bij een officieel ontvangst nog uitgebreid met de veteranen gesproken. Het is dus zeker niet zo, dat het belang van de veteranen in Amsterdam wordt onderschat.”

Nadat de commandant van de basis een herinneringsbadge van de motortocht in ontvangst heeft genomen en een paar korte woorden van Pitt Treumann heeft de groep motorrijders de tocht vervolgd richting Landgoed Vrijland bij Arnhem om te overnachten. Morgen rijden de deelnemers uit het hele land door naar het Malieveld in Den Haag waar de NationaleVeteranendag plaatsvindt.

Meer foto’s op; http://gallery.me.com/hetfeest#100368

Hello world!

Welcome to WordPress. This is your first post. Edit or delete it, then start writing!

Stadsdeel Oost en de aankoop van MuzyQ

Hommeles in Oost. Na maanden discussie heeft het stadsdeel vorige week dinsdag in het geheim besloten het Muziekmakerscentrum MuzyQ te willen kopen. De totale kosten zijn meer dan twee keer de getaxeerde waarde van het pand: 31 miljoen versus 13 miljoen.

De grote partijen in de raad ontvingen de vertrouwelijk informatie vorige week al van hun counter-parts in de deelraad Oost. Op zich al een unicum, want in de gemeenteraad mag vertrouwelijke informatie enkel gedeeld worden met hen die aanwezig waren bij een zitting en dus getekend hebben. In kabinet stukken (de vertrouwelijke informatie) wordt enkel separaat verzonden aan de vaste leden van een commissie.

Maar goed niet iedere partij is ook vertegenwoordigd in het stadsdeel, zeker de kleine partijen niet: Partij voor de Dieren, Trots, CDA en Red Amsterdam.

Wethouder Gehrels verwijst naar de inmiddels openbaar geworden informatie, maar wil ze vooralsnog niet integraal doorsturen naar de raad. En dat ondanks haar credo : Hoe transparanter, hoe charmanter. Dus doen wij het maar voor haar. Klik op: MuzyQ bestanden om ze te downloaden.

We hebben ze, omdat GeenStijl.nl weblogger Bert Brussen afgelopen weekend de documenten door een ongelofelijke fout van de beheerder van de site van het stadsdeel heeft kunnen plukken. Simpelweg omdat op de loginpagina van het beveiligde deel de loginnaam en het wachtwoord vermeld waren. Dat kan bijna alleen opzettelijk, zou je zeggen.

Gelukkig is Geenstijl meteen begonnen met het publiceren van de stukken en hebben we met grote verbazing de informatie over MuzyQ kunnen doornemen. Toen ons de ernst van de zaak duidelijk was, hebben we op eerste Pinksterdag een actualiteit aangekondigd in de gemeenteraad.

Het navolgende had ons duo-raadslid Roderic Evans-Knaup erover te zeggen:

 

Voorzitter,

Kort na oplevering in 2009 kwam het muziekmakerscentum MuzyQ aan het Atlantisplein in Oost in de financiële problemen.  De hypotheekverstrekker FGH Bank riep hierop de garantie in, die was verstrekt door Stadsdeel Oost en de Centrale Stad.

Toen bleek dat de problemen structureel waren heeft de Stadsdeelraad de intentie uitgesproken om het Muziekmakerscentrum te kopen, omdat dat uiteindelijk een financieel betere optie zou zijn dan de garantie maandelijks uit te betalen. De totale kosten van de transactie werden beraamd op 25 tot 30 miljoen euro. Het Stadsdeel heeft de mogelijkheden daarvoor verder laten onderzoeken.

Na maanden lang discussiëren is vorige week dinsdag het besluit genomen om het centrum aan te kopen. In het geheim.

Totdat een journalist van de Nieuwe Revu zich eenvoudig toegang wist te verschaffen tot het besloten informatiesysteem van stadsdeel Oost. Deze deelde het met onder andere weblog geen stijl, die op hun beurt al snel begonnen met publiceren van de stukken.

Red Amsterdam heeft van die stukken kennis kunnen nemen en heeft zich verbaasd over de inhoud van de zaak en het besluitvormingsproces.

Inmiddels is bekend dat na een flinke amendering door coalitiepartijen het pand voor een marktconforme prijs van rond de 13,5 miljoen euro gaat worden aangekocht en dat het resterende deel van de hypothecaire lening via de garantstelling van het stadsdeel en de centrale stad wordt afgelost. Totale kosten: 28 miljoen euro. Het stadsdeel wil het muziekmakerscentrum zelf gaan  exploiteren. Daarvoor wordt een BV opgericht. En daarvoor is een startkapitaal nodig 3 miljoen euro. De stad is hiermee dus 31 miljoen euro lichter. Voor een gebouw dat volgens taxateur Colliers International maximaal ongeveer 13 miljoen waard is. Zeg maar 40%.

Tot zover. Het is een besluit van het stadsdeel, dus normaal gesproken gaan we er dan hier niet over praten. Want we gaan er niet over. Zo wordt ons  in dit soort gevallen verteld.

Het in eigendom overdragen van onroerend goed staat dan wel in artikel 2 van de A-lijst in de verordening op de Stadsdelen. Maar het college zal wel weer komen met een uitleg, dat dit niet het kopen van onroerend goed is, maar het innemen van een erfpachtrecht, waarbij we toevallig ook nog miljoenen voor de opstal betalen. En dat is geen onroerend goed. Voor de rest van de wereld wel, maar binnen het gemeentebedrijf van Amsterdam niet. Daar gelden andere definities. Ik begrijp dat niet. En met mij vele Amsterdammers. Want voor hun is hun huis gewoon onroerend goed. Betalen ze ook onroerende zaak belasting voor. Of mogen ze die aanslag voortaan naar het stadhuis doorsturen?

Nog een reden: Het college heeft zich actief bemoeid met de zaak. Op aanwijzing van wethouder Gehrels is de voordracht van het DB op een aantal belangrijke punten aangepast. Wethouder Asscher heeft het de deelraad verboden om een mogelijkheid van illegale staatssteun te melden bij de Europese Commissie. Want dat is wel een exclusieve bevoegdheid van de Centrale Stad. Als B&W erover praat, dan moeten wij er ook over kunnen praten.

De derde reden: De hypotheekverstrekker FGH heeft de garantstelling van de gemeente ingeroepen. Die is deels door het stadsdeel afgegeven en deels door de Centrale Stad. Onduidelijk is welk stuk nu is ingeroepen, maar het bedrag overschrijdt het maximum waarvoor de stadsdeelraad mandaat heeft gegeven met zo’n 5 miljoen euro. Dus dat zal wel bij de Centrale Stad komen te liggen. Trouwens, na opheffing van de stadsdelen over drie jaar, komt het sowieso hier te liggen.

Al met al lijken dit ons voldoende redenen om het binnen de raad te kunnen behandelen. Wat ons betreft nu niet inhoudelijk, want we hebben niet alle informatie tot onze beschikking. Maar wel op korte termijn.

Wij zouden dan ook willen dat het besluit van de deelraad wordt opgeschort totdat er duidelijkheid is over de bevoegdheid en als blijkt dat de gemeenteraad hierover gaat, dan is het volgens ons verstandig om deze zaak in zijn geheel opnieuw in behandeling te nemen. Wat ons betreft beginnen we die procedure volgende week in de raad.

Hier het item van AT5 over de zaak met een korte verklaring van Roderic.

 

Verkoop de Nachtwacht en red de Amsterdamse cultuursector

Duo-raadslid Roderic Evans-Knaup van Red Amsterdam plaatste samen met raadslid Evelien van Roemburg van GroenLinks vandaag een opinieartikel in het Parool, waarin ze het voorstel doen De Nachtwacht te verkopen. Met de opbrengst wordt het Amsterdams Cultuurfonds opgericht, dat jaarlijks 30 miljoen euro moet uitkeren voor de Amsterdamse kunst- en cultuursector. Dit zou de gevolgen van de bezuinigingen door staatssecretaris Halbe Zijlstra te niet moeten doen.

Lees hieronder het hele artikel:

 

Verkoop de Nachtwacht en red de Amsterdamse kunstsector

De bezuinigingen die staatssecretaris Zijlstra voorstelt, zullen een kaalslag in de Amsterdamse kunst- en cultuursector veroorzaken. Veel jonge beeldende kunstenaars raken hun basisinkomen kwijt en zullen zich niet  verder kunnen ontwikkelen aan instituten als De Ateliers en de Rijksacademie. De productiehuizen van Frascati, MC en Paradiso/Melkweg worden opgeheven. Amsterdamse gezelschappen als Orkater en De Warme Winkel, die zich juist bewezen hebben als makers van geprezen en zeer goed bezochte toneelvoorstellingen, raken hun vaste subsidie kwijt. Zij zullen met vele andere instellingen jaarlijks in de rij moeten staan bij het sterk uitgeklede Fonds voor de Podiumkunsten voor een projectsubsidie. De dans wordt gemarginaliseerd en belangrijke in Amsterdam gevestigde culturele instituten als Muziek Centrum Nederland en het Theaterinstituut TIN zullen verdwijnen. Dit betekent in Amsterdam een verlies van duizenden banen en een enorme verschraling in het aanbod van actuele kunst en cultuur.

De bezuinigingen zijn zo verstrekkend dat een simpel compenseren door het Amsterdamse gemeentebestuur niet mogelijk is: daar zijn de tekorten te omvangrijk voor. Bovendien is de bezuinigingstaak waar onze stad zelf voor staat ook te groot om het sloopwerk van het kabinet op te vangen. Daarom zullen we naar andere oplossingen moeten zoeken om de gevolgen van de bezuinigingen zo veel mogelijk te beperken. Dat vraagt om radicale ideeën.

Het kabinet zet in op het behoud van cultureel erfgoed en topcultuur zonder in de basis te investeren. Wellicht wordt het tijd juist de basis te redden met de verkoop van Amsterdams bekendste stuk erfgoed en topcultuur : de Nachtwacht. Het is in bezit van de gemeente en in bruikleen gegeven aan het Rijksmuseum. Volgens kenners is dit topstuk van onschatbare waarde, maar op de vrije markt zou het tussen de een en twee miljard euro moeten opleveren. De rijksoverheid  mag het voor een miljard hebben en kan het in het Rijksmuseum laten hangen. De gemeente richt met de opbrengst het Amsterdams Cultuurfonds op. Met een jaarlijks netto-rendement van ongeveer 30 miljoen euro kan het Amsterdamse kunst- en cultuuraanbod op peil worden gehouden en de rijksbezuinigingen te niet worden gedaan.

In Amsterdam zijn we gewend om kostbare bezittingen te verkopen of te verzelfstandigen. In tijden van nood is de greep naar het tafelzilver snel gedaan. Denk aan de Gemeentegiro, de kabel, Nuon, het GVB, het gemeentelijk woningbedrijf en binnenkort misschien  de hele haven. Daar kan een schilderij ook nog wel bij.

Zijlstra heeft tot 1 januari 2013 (de ingangsdatum van zijn eigen plannen) om het miljard bij elkaar te krijgen. Daarna gaat het de veiling op, waar het mogelijk het dubbele oplevert. Er gaat dan misschien één doek naar een rijke Chinese verzamelaar, maar we redden er een hele sector mee. Een sector die een hele groep nieuwe Rembrandts zal opleveren. En Rutger Hauers, Janine Jansens, Rudi van Dantzigs, Rineke Dijkstras, Benjamin Hermannen, Pierre Audis en Carice van Houtens. Wat heb je aan de geschiedenis, als er geen toekomst meer is?

Roderic Evans-Knaup en Evelien van Roemburg (Resp. duo-raadslid voor Red Amsterdam en raadslid voor GroenLinks)

Verzelfstandiging Haven Amsterdam

Op 8 juni 2011 kon er bij de raadscommissie Bouwen, Wonen en Klimaat (BWK) worden ingesproken over het voorstel om Haven Amsterdam te verzelfstandigen.

De planning van de inhoudelijke behandeling door de raadscommissie BWK is (voorlopig) als volgt:

  • 8 juni: gelegenheid om in te spreken
  • 29 juni: eerste behandeling voorstel tot verzelfstandiging
  • 7 september: vervolg behandeling voorstel tot verzelfstandiging

Verzelfstandiging Haven Amsterdam

Op 15 maart jl. heeft het college aan de gemeenteraad voorgesteld om het Amsterdamse Havenbedrijf te verzelfstandigen. Verzelfstandiging is volgens het college nodig om de internationale concurrentie beter het hoofd te kunnen bieden. Haven Amsterdam kan zo meer samenwerken met de logistiek-commerciële sector en andere Nederlandse en Europese havens. Het is aan de gemeenteraad om hier uiteindelijk een definitief besluit over te nemen.

Haven Amsterdam is van groot economisch belang voor zowel de stad Amsterdam als de omringende regio. De haven is sinds 2009 de vierde haven van Europa. De bedrijvigheid in het Noordzeekanaalgebied draagt voor 7,5 miljard euro bij aan de regionale en nationale economie. In 2008 werkten in het gebied 65.000 mensen, waarvan 35.000 in de Amsterdamse haven.

Het Amsterdams Havenbedrijf zou na verzelfstandiging doorgaan als NV Haven Amsterdam. Alle aandelen zijn in eerste instantie in handen van de gemeente Amsterdam. Regiogemeenten, provincie, het Rijk en andere havenbedrijven kunnen bij deze organisatievorm mogelijk op termijn deelnemen door grond of kapitaal in het havenbedrijf in te brengen.

Relevante stukken

Met verzelfstandiging zijn dus grote belangen gemoeid. Om een weloverwogen besluit te kunnen nemen, heeft de raadscommissie twee expertmeetings (op 6 april en 18 mei jl.) georganiseerd waar interne en externe deskundigen zijn gehoord.
BURGERINITIATIEF LUC SALA
Dit initiatief wordt op woensdagavond 22 juni in de gemeenteraad behandeld:
 

B&W heeft een voorstel in voorbereiding om de Amsterdamse Haven te verzelfstandigen, met de bedoeling hier delen van te verkopen. Naar verwachting neemt de Gemeenteraad hier eind dit jaar een definitief besluit over.

Amsterdam wil z’n haven verzelfstandigen en aandelen verkopen. De verkoopprijs is 150 miljoen voor 2650 hectare (6 euro/m2), en men geeft de erfpachtcanon van 625 miljoen ook nog gratis mee. Daarna is de NV Havenbedrijf vrij om b.v. nog meer gevaarlijke kerosinetanks neer te (laten) zetten, en meer op winst dan op milieu en werkgelegenheid te mikken. Dit alles is een zeer drastisch besluit, waar de burgers, de bewoners en  ondernemers in de haven buiten worden gehouden. Door het formulier (als word.doc) (Burgerinitiatief) te ondertekenen en ALLES in te vullen (anders is het niet geldig) vraagt u de gemeenteraad dit besluit te heroverwegen op een manier, die mogelijk maakt hierover een zogenaamd referendum te organiseren.

formulier als htm file

 


Amsterdam krijgt weer een krachtig bestuur met de afschaffing van de stadsdeelraden

Minister Donner is van plan de gekozen deelgemeenteraden in Amsterdam en Rotterdam op te heffen. Het College van Amsterdam reageert vanuit een reflex negatief op dit voorstel. Onterecht, vinden raadslid Treumann en duo-raadslid Evans-Knaup van de stadspartij Red Amsterdam. Niet alles wat uit Den Haag komt is per definitie slecht.

De stadsdelen, zoals de deelgemeenten in Amsterdam heten, zijn begin jaren ’80 ingevoerd met het idee de overheid en de politiek dichter bij de burger te brengen. Daarbij was het ook de bedoeling om de stadsprovincie in te voeren ter vervanging van de centrale gemeenteraad. Zo zou het aantal bestuurslagen hetzelfde blijven, namelijk drie: gemeente, provincie, rijk.

Dat is niet gebeurd. Er zijn nu vijf: stadsdeel, gemeente, stadsregio, provincie en rijk. En zes als Europa wordt meegeteld. De Amsterdammer weet daardoor niet meer voor welke zaak hij bij welke laag moet aankloppen. Voor het behoud van een bushalte denk je naar het stadsdeel te moeten, maar dat blijkt de stadsregio te zijn. Aanhangers van een type lantaarnpaal, die in stadsdeel Zuid dreigde te verdwijnen, werden afgelopen jaar heen en weer gestuurd tussen stadsdeel en centrale stad, waarbij zelfs wethouders, raadsleden en stadsdeelbestuurders niet meer wisten wie er verantwoordelijk was. Je huwelijk regel je bij het stadsdeel, maar je scheiding moet je bij de centrale stad melden. Een besneeuwde hoofdweg wordt door de centrale stad schoongemaakt en het naastgelegen fietspad door het stadsdeel.

Met de afschaffing van de stadsdeelraden wordt weer duidelijk wie waar voor verantwoordelijk is: De gemeenteraad. Wethouder Andree van Es van Bestuurlijk Stelsel is bang dat met de afschaffing van de deelraden ook de stadsdeelkantoren moeten verdwijnen. Die angst is onterecht. Het wetsvoorstel van Donner laat expliciet ruimte voor territoriale commissies en bijbehorende ambtelijke kantoren.

Wat Red Amsterdam betreft worden deze zelfs uitgebreid. Amsterdam kent van nature geen stadsdeelindeling, zeker niet in de vorm van de zeven die er nu zijn. Het kent wel buurten, zoals de Nieuwmarktbuurt, de Dapperbuurt, de Leidsebuurt en ga zo maar door. De stadsdeelkantoren moeten worden omgevormd en uitgebreid naar buurtkantoren, waar Amsterdammers hun eerste aanspreekpunt van de gemeente vinden. Daar kunnen ze vergunningen, paspoorten en rijbewijzen aanvragen, informatie verkrijgen en er hun beklag doen over wat er misgaat in de buurt. Het buurtkantoor staat onder ambtelijke leiding van een regisseur, die voldoende empowered moet zijn om deze zaken te kunnen regelen. Ook organiseer hij de inspraak voor plannen, die zorgen voor wijzigingen in een buurt. Op deze manier blijft de politiek en de gemeente voldoende dichtbij de Amsterdammer staan en wordt er weer een eenduidig en daadkrachtig stadsbestuur gecreëerd.

Pitt Treumann en Roderic Evans-Knaup

Buurtkantoor staat dichter bij de burger

Het opinieartikel van Pitt Treumann en Roderic Evans-Knaup in het Parool