jan-westerhoud-GVB

Dan stapt de hele RvC van het GVB maar op!

Red Amsterdam heeft wethouder Gehrels om opheldering gevraagd over de bonussen van de GVB-directie, naar aanleiding van berichtgeving daarover in De Telegraaf.

Vandaag meldde De Telegraaf dat de directieleden van het GVB zichzelf in 2011 een salarisverhoging van meer dan € 50.000,= hebben toebedeeld. Daarmee komt het salaris van de directieleden op € 240.000,= riant boven de Balkenendenorm. De verhoging zou met instemming van de Raad van Commissarissen tot stand zijn gekomen, echter zonder dat het college van B&W van de gemeente Amsterdam als enig aandeelhouder daarover is geïnformeerd. De Raad van Commissarissen (RvC) laat in een persbericht weten dat de beloning van de directie van het GVB altijd door de RvC is vastgesteld met volledige inachtneming van de daarvoor gestelde statutaire procedures, arbeidsovereenkomsten en de betreffende CAO. Verder lezen

Amsterdammers tegen verzelfstandiging haven

Raadslid Roderic Evans-­‐Knaup (Red Amsterdam) heeft tijdens de bespreking van de Kadernota 2013 door de Amsterdamse gemeenteraad het resultaat bekend gemaakt van een onderzoek dat in opdracht van Red Amsterdam is uitgevoerd door Maurice de Hond/Peil.nl naar de mening van Amsterdammers over het voornemen van het college om de Amsterdamse haven te verzelfstandigen.

Uit het onderzoek is naar voren gekomen dat een meerderheid van de Amsterdammers tegen verzelfstandiging van de haven is. Slechts een kwart van de ondervraagden oordeelde positief over de verzelfstandiging; een kwart van de ondervraagden maakt het niet uit. Het onderzoek werd uitgevoerd onder 1000 Amsterdammers op 6 mei 2012. Verder lezen

Kadernota: De geleerde lessen van de Noord-Zuidlijn zijn hier relevanter dan ooit

Na de afgelopen dagen een aantal aardige Chinese wijsheden gehoord te hebben, zou ik het eens over Oostenrijks-Britse boeg willen gooien.

 “Het is onze morele plicht om optimistisch te zijn”, schreef filosoof Karl Popper.

Daarmee bedoelde hij niet dat wij zomaar overal klakkeloos het positieve van moeten inzien. Integendeel.

Popper dringt aan op een kritische houding: een kritische houding ten opzichte van  jezelf, ten opzichte van de ander, ten opzichte van de vermeende waarheid.
Een kritische houding helpt ons om vooruit te komen in de wereld, als mens en als maatschappij, omdat het altijd beter kan.
En daarin schuilt de kern van die morele plicht tot optimisme: het kan altijd beter. Verder lezen

Geef Nederland haar top-museum voor hedendaagse kunst terug

Wanneer de Kunstraad op 15 juni haar definitieve advies over de verdeling van de vierjaarlijkse cultuursubsidies van de stad Amsterdam presenteert, zal duidelijk worden waar de klappen vallen. De grootste klap is evenwel al bekend: die wordt uitgedeeld aan het Stedelijk Museum, dat jaarlijks liefst 4 miljoen minder subsidie zal ontvangen dan gevraagd. Er is dan ook veel gevraagd: waar andere culturele instellingen zichzelf al een bezuiniging oplegden, vraagt het Stedelijk Museum om miljoenen meer subsidie dan het de afgelopen jaren ontving. Overigens begrijpelijk, als je bedenkt dat het nieuwe, grotere museum met fors hogere huisvestings- en tentoonstellingskosten te maken krijgt.

 

Het artikel van Roderic over het Stedelijk Museum in de rubriek het laatste woord van Het Parool

Verder lezen

Actie tegen homorepressie in St. Petersburg

Onno op Russische tv (opname 3-4-2012)

Onno van Buuren op Russische tv (opname 3-4-2012)

Amsterdam noemt zich ‘Gay Capital’. Die wat groteske pretentie schept verplichtingen, niet alleen op het gebied van evenementen als Gay Pride, maar ook als voorloper (eerste homohuwelijk ter wereld) en verdediger van homorechten buiten de stad.

Dus toen in maart het nieuws kwam dat in de Russische stad St. Petersburg een anti-homowet werd aangenomen, vond Red Amsterdam het tijd voor actie. Natuurlijk kunnen we niet de hele wereld de les lezen, maar met St. Petersburg heeft Amsterdam unieke historische en culturele banden.

Tsaar Peter de Grote heeft Amsterdam en Zaandam sinds 1697 meerdere keren langdurig bezocht. Toen hij een paar jaar later St. Petersburg stichtte, deed hij dat naar het voorbeeld van Amsterdam: met veel grachten. En sinds de opening van de Hermitage aan de Amstel in 2009 zijn we gastheer van indrukwekkende tentoonstellingen met kunst uit de Hermitage in St. Petersburg. Verder lezen

Amsterdam, stop nu met spelen.

Door Jan Paternotte en Roderic Evans-Knaup

Morgen (dinsdag 3 april) stemt de Tweede Kamer over de vraag of Nederland door moet gaan met de Olympische Ambitie: de droom om in 2028 de Olympische Spelen te mogen organiseren.  Minister Edith Schippers van Sport zegt hiermee alleen door te willen gaan als er ‘breed draagvlak’ is: een kleine meerderheid van de Kamerleden vindt ze niet genoeg. Daarmee sorteert Schippers voor op een Olympische aftocht. In het Kamerdebat afgelopen dinsdag zeiden PVV en SP al ‘geen cent’ meer te willen steken in de Olympische ambitie, en PvdA-woordvoerder Tjeerd van Dekken vond dat voorstel ‘niet ver genoeg’ gaan. NOC*NSF heeft inmiddels de logische conclusie getrokken, en roept inmiddels het kabinet op om gedurende de economische crisis de Olympische ambities in de ijskast te zetten.

 

Op het Haagse Binnenhof wordt op deze manier langzaam afstand genomen van de Spelen. Ook Rotterdam, de stad die eerder nog affichestad wilde worden, lijkt de terugtocht te hebben ingezet. Uit notities van het ministerie van Sport bleek afgelopen week namelijk dat Rotterdam de regie van de Olympische campagne volledig aan het ministerie overlaat.

 

Heeft heel Nederland zich dan overgegeven aan die realiteit? Nee! Eén stad blijft moedig weerstand bieden aan de realiteit: Amsterdam. Sportwethouder Eric van der Burg (VVD) pompt nog steeds forse bedragen in de voorbereidingen van de Spelen. Dat geld spendeert hij bijvoorbeeld aan het aantrekken van grote sportcongressen en het (ver)bouwen van stadions. Van dat soort investeringen kunnen sportliefhebbers mogelijk nog profiteren,

maar in 2012 wordt ook ruim een miljoen euro gestoken in zaken waar niemand iets aan heeft. Zo gaat 370.00 euro op aan het ‘vergroten van het draagvlak’, kost het Olympisch projectbureau 305.000 euro en wordt 260.000 euro stuk geslagen aan de strijd met Rotterdam om affichestad te worden.[1]

 

Kritiek op deze investeringen leidt steevast tot de tegenwerping dat de kandidatuur voor de Spelen allerlei magische bijwerkingen heeft.  Als een soort duizend-dingendoekje fungeert de ambitie als ‘vliegwiel’ waardoor meer kinderen zouden gaan sporten, obesitas wordt aangepakt, werkloosheid afneemt en files worden opgelost. Steevast ontbreekt hiervoor elk bewijs. Integendeel: In Engeland is de sportbeoefening in aanloop naar de spelen juist gedaald.[2] De Amerikaanse staat Georgia (Olympische Spelen Atlanta ‘96) staat nummer twee op de Amerikaanse ranglijst van staten met kinderobesitas.[3] En vlak voor de Olympische Spelen in Beijing maakt de Chinese taskforce kinderobesitas bekend dat China nu al na de Verenigde Staten de dikste kinderen ter wereld heeft.[4]

 

Het stimuleren van de economie door Amsterdam te profileren als “sportstad” is ook een verkeerde gedachte. Anders dan Sportwethouder Van der Burg denkt, staat Amsterdam in de wereld namelijk niet bekend als een mekka van topsport omdat in 1928 de Olympische Spelen hier plaatsvonden. Amsterdam trekt zijn toeristen vanwege de schoonheid van de binnenstad, de musea van wereldklasse en ons vrije, liberale klimaat. Bedrijven komen naar Amsterdam vanwege dezelfde karakteristieken, aangevuld met een hoog opgeleide, internationaal georiënteerde, bevolking en gunstige belastingtarieven. De concurrentie in economisch opzicht is echter moordend: Europese steden als München en Madrid vechten met Amsterdam om dezelfde hoofdkantoren en dezelfde internationale werknemers. Berlijn is door meer flexibele huisvesting en lagere kosten een geduchte concurrent van Amsterdam voor kunstenaars en creatieve bedrijfjes.

Om die reden investeert Amsterdam, samen met de regio, al jaren in “creativiteit, innovatie en handelsgeest” als kernthema’s. Met deze drie woorden is burgemeester van der Laan afgelopen week ook in India geweest om bedrijven en investeringen naar de Amsterdamse regio te halen. Deze inspanningen hebben er eerder al toe geleid dat Europese hoofdkantoren van Indiase en Chinese bedrijven zich op de Zuidas vestigden. Een strategie die blijvend banen oplevert voor de stad.

 

Amsterdam zou er verstandig aan doen direct te stoppen met de Olympische Spelen. Dat is een peperduur project waarvan de legitimatie gestoeld is op wensdenken en niet op de realiteit. Geld kan slimmer ingezet worden, waarbij een duidelijke focus nodig is. Als kleine wereldstad is het onmogelijk om naast creatieve zaken- en kennisstad ook nog eens een topsportstad te zijn. Amsterdam, pick your battle!

 

Jan Paternotte en Roderic Evans-Knaup zijn fractievoorzitter van D66 respectievelijk Red Amsterdam

 



[1] http://zoeken.adam.raadsinformatie.nl/cgi-bin/showdoc.cgi/action=view/id=143707/type=pdf/09012f9781006d27.pdf

[2] http://www.guardian.co.uk/sport/2010/sep/21/uk-sport-participation

[3] http://www.cbsnews.com/video/watch/?id=7394258n

[4] http://afp.google.com/article/ALeqM5gJEGM9P-dlyj7GAuPwiJgu2dlm4w

VERVUILEND TOERISME

Binnen het UNESCO werelderfgoedgebied zijn toerisme en luchtkwaliteit belangrijke waarde. Toeristen komen graag naar een mooie en schone stad. Maar onbewust en onbedoeld veroorzaken ze hiermee veel luchtvervuiling.

Dit blijkt o.a. uit onderzoek van ECN, zie onderzoek ECN (Link)

Als eerste stap naar een snellere verschoning op het water heeft Red Amsterdam een amendement ingediend op de subsidieverordening;

2012_03_14 Amendement – schone_rondvaart_v2.0 (Link)

Voordracht van het college van burgemeester en wethouders van 29 november 2011 tot vaststellen van een verordening tot wijziging van de Subsidieverordening ter stimulering van de schone rondvaart (Gemeenteblad afd 1, nr 66)

Lees meer hierover in het artikel in De Telegraaf

En ook over het gevaar van een nieuwe ‘Taxi-oorlog’ op het water

 

artikel uit De Telegraaf over een dreigende 'taxi-oorlog' op het water

Amstelscheg straks heg in plaats van scheg?

Op 22 februari 2012 lag het Bestuursakkoord Amstelscheg ter bespreking voor in de Raadscommissie Bouwen, Wonen en Klimaat. De Amstelscheg is een groene taartpunt aan de zuidkant van Amsterdam, die de oprukkende verstedelijking tot nu toe heeft overleefd. Het gebied ligt er nog verbazend gaaf bij. En dat onder de rook van het uitdijende Amsterdam. Terecht reden om dat te behouden. Dus is er niets tegen een bestuursakkoord waarin partijen als de provincie Noord-Holland, de gemeenten  Amsterdam, Amstelveen, Ouder-Amstel en het Waterschap Amstel, Gooi en Vecht zich verbinden om het gebied actief te ontwikkelen tot een metropolitaan landschap van allure met groen en recreatie om de stad, met behoud en versterking van de kernkwaliteiten, enzovoorts.

Partijen willen de Amstelscheg beschermen tegen incidentenplanologie en tegen verdere verrommeling van het landschap. Zal dat lukken? En waar is het Rijk in dit verhaal? De ontstaansgeschiedenis boezemt weinig vertrouwen in. Dat de Amstelscheg er nog zo goed bij ligt is niet de verdienste van deze partijen. De Amstelscheg is een rijksbufferzone. Daarin is verstedelijking verboden. De grondprijzen blijven er dus aan de lage kant wat goed is voor de agrarische sector, het natuur- en landschapsbeheer en de recreatie.

Het is ook goed voor Amsterdam. Die stad blijft meer stad omdat wilde verstedelijking van het ommeland de kansen in de stad zelf niet kan kannibaliseren. Met rijksbufferzones heeft het rijk aldus op strategische plekken voorkomen dat steden aan elkaar zijn gegroeid. Amsterdam en Haarlem zouden anders bijvoorbeeld al tot een steden brij zijn samengeklonterd. Er valt voor de stedeling dicht bij huis nog van open groen gebied te genieten.

De rijksbufferzones bestaan al sinds 1958 en zijn dus al meer dan een halve eeuw een groot ordenend succes. Dat komt omdat het instrument helder is: verstedelijking mag niet. Geen mitsen en maren. En het Rijk staat op afstand en voorkomt zo veel planologisch geritsel van gemeenten onderling. Daar komt nu een eind aan. In de (ontwerp)Structuurvisie Infrastructuur en Ruimte 2011 wordt de bescherming over gedragen aan provincie en gemeenten. De kat wordt ook hier nu op het spek gebonden want we weten van elders dat daarvan ruimtelijke verrommeling komt.

Die rijksoverdracht van verantwoordelijkheden gaat ook nog zonder bijbehorende budget. Amsterdam betaalt  voor 22% mee aan deze opgedrongen rijkstaak. Dat komt bovenop de bezuiniging op de uitkering uit het Gemeentefonds. De boel wordt dus door het Rijk over de schutting gegooid en daarmee is dit decentralisatie zoals het niet moet en afbraakbeleid omdat het beste instrument uit de ruimtelijke ordening gereedschapskist verdwijnt. Politieke verrommeling is dat. Wat tot nu toe eenvoudig kon, wordt ingewikkeld gemaakt en daarmee duurder, wat lagere overheden mogen ophoesten, terwijl die veelheid aan gemeenten vaak tegengestelde belangen dienen. Meer bestuurlijke drukte dus in plaats van minder.

Dat geen verantwoordelijkheden en bevoegdheden door partijen naar elkaar worden overgeheveld stelt maar matig gerust. Welke deelnemende gemeente brengt straks de moed op om tegen bijvoorbeeld een majeur ontwikkelingsperspectief te zijn als de mogelijke komst van de Olympische Spelen van 2028? Dat is volgens Red Amsterdam  niet alleen een maatje te groot voor Amsterdam, maar al helemaal voor de Amstelscheg. Het wordt in het bestuursakkoord echter genoemd als een perspectief!

Dit is voor ons wel een heel afschrikwekkende invulling van het metropolitaan landschap. Zo wordt de scheg een heg langs verliesgevende infrastructuur rond de megastadions waar in de wereldstad Amsterdam geen plaats voor is. En na de Spelen zal men lege en rottende stadions zoals in Athene willen voorkomen en inzetten op alternatieve bestemmingen zoals dit jaar in Londen. Daar denken ze aan bedrijfsverzamelgebouwen en woningen.  Nog meer verstedelijking dus via een sportieve smoes  en de genadeslag voor de Amstelscheg. Inderdaad is dan verrommeling van het landschap wel voorkomen. Het megalomane landschap brengt alles op orde. En het groen is dan van kunstgras….

Marten Bierman

Reactie Red Amsterdam op besluit stadsdeel Oost af te zien van aankoop MuzyQ

Het Stadsdeel Oost is met de eigenaren en exploitanten van het Muziekmakersgebouw MuzyQ tot overeenstemming gekomen over de exploitatie van het pand. Het stadsdeel ziet daarbij af van aankoop van het pand. Eerder deze week werd het kort geding over de aankoop al ingetrokken.

Red Amsterdam is verheugd dat de gemeente niet overgaat tot aankoop. Dit scheelt een direct verlies van ongeveer 15 miljoen euro op een totaal transactiebedrag van ongeveer 30 miljoen voor de gemeente, bedoeld voor de aankoop van het pand en de overname van de exploitatie. Red Amsterdam is altijd zeer kritisch geweest op de voorgenomen aankoop van het pand door de gemeente.

Stadsdeel Oost is met de eigenaren en exploitanten van het Muziekmakersgebouw MuzyQ tot overeenstemming

Roderic Evans-Knaup, gemeenteraadslid voor Red Amsterdam: “De overeenkomst die nu tussen het stadsdeel en de eigenaren is gesloten komt grotendeels overeen met het compromisvoorstel dat Red Amsterdam vorig jaar heeft ingebracht en dat destijds door wethouder Asscher resoluut werd afgewezen. We zijn blij dat er nu door voortschrijdend inzicht toch een enorm verlies voor de gemeente kan worden voorkomen.”

MuzyQ krijgt nu tot eind 2014 om de exploitatie verder op orde te krijgen en stapsgewijs te gaan voldoen aan haar hypotheekverplichtingen. De gemeente heeft tot nu toe ongeveer 600.000 euro aan garantstelling moeten betalen voor de hypotheek. Dit zal bij een gelijkblijvende rente oplopen tot een kleine 1,5 miljoen euro in 2014.

Roderic Evans-Knaup: “Anderhalf miljoen euro garantie is een hoop geld, zeker in deze tijd van bezuinigingen. Maar het valt in het niet bij de 15 miljoen euro direct verlies, dat de gemeente bij aankoop van het pand zou lijden. Deze oplossing beperkt het verlies van de gemeente zo veel mogelijk en geeft voor de ondernemers de grootste kans om MuzyQ weer uit het slop te trekken.”

Persbericht Stadsdeel Oost:

Persbericht MuzyQ:

Onderdoorgang Rijksmuseum Amsterdam open voor fietsers

100 jaar geleden ontwierp architect Cuijpers het wereldberoemde Rijksmuseum in Amsterdam. Uniek is de onderdoorgang voor voetgangers en fietsers (de drukste fietsroute van de stad). Nu de restauratie van het museum bijna klaar is, willen wij onze fietsroute terug, verboden voor scooters en brommers.

 

PETITIE (http://petities.nl/petitie/onderdoorgang-rijksmuseum-amsterdam-open-voor-fietsers)

Wij

Amsterdammers, fietsers en niet-fietsers en bezoekers van de stad uit binnen- en buitenland

constateren

Dat er nog steeds een levendige discussie in de stad plaatsvindt over wel of niet afsluiten van de onderdoorgang voor fietsers. Dat de voorstanders van afsluiten geen deugdelijke argumenten hebben, in tegenstelling tot de voorstanders van openhouden die hiervoor pleiten op grond van (architectuur)historische, stedenbouwkundige en verkeerstechnische redenen en veiligheidsoverwegingen (o.a. fietsende scholieren en ouderen)

en verzoeken

De gemeenteraad van Amsterdam en de stadsdeelraad Amsterdam Zuid te besluiten de onderdoorgang onder het Rijksmuseum als openbare ruimte open te houden voor voetgangers, bezoekers van het museum en fietsers (geen scooters en brommers). De passage zodanig in te richten dat de drie groepen er veilig samen doorheen kunnen. Als de passage een paar keer per jaar dicht moet bij grote evenementen op het Museumplein, dan hebben wij daar begrip voor.