Watch Competitions Easily at Flashlivescore

Watch Competitions Easily at Flashlivescore

Do you love football and want to always be aware of the latest news? Then, the sports statistics website is exactly what you need. It offers only the latest and reliable information that comes from all over the world.

This year, the attention of fans is turned to Turin Juventus has significantly increased. This is not surprising, because in the Old Signora now has Cristiano Ronaldo, with who the club’s chances of triumph in the international arena increased significantly. Juventus has already been considered as one of the favorites due to the fact that the team has an excellent and balanced lineup.

In fact, Allegri can field completely different lineups for in the matches of Serie A and the Champions League, and this will not affect the results of the club. Only a few clubs have such luxury, so Bianco-Neri rightly considered as one of the main contenders for victory in the Champions League.

You can always follow the success of Juventus and its competitors at Flashlivescore.ORG, where you can find not only online results, but detailed statistics of competitions, too.

At the same time, attention is paid not only to the http://flashlivescore-fr.com/soccer/2019-01-05/ top competitions. The professionals focus of the local tournaments, for example, Serie D. The information is always updated in real time, which is also an additional advantage.

Juventus Chances of Winning Champions League

Now the Old Signora is one of the main contenders for the victory in the tournament. However, the match against Manchester United at the group stage showed that excessive confidence can be negative, and the team might have to paying for it.

Among the trump cards of Juventus are:

A long bench. Due to this, the coach can make quick rotation and to give the leaders some rest. Given that the season is very long and intense, this can be a decisive advantage.
Individual skills of the players. Here, not only Ronaldo is able to decide the fate of the confrontation alone, although the Portuguese has already become the best scorer of the team. Dibala, Mandzukic and Pjanic Douglas Costa, too. All of them are able to decide the fate of the episode in favor of the Old Signora.

Motivation of the leaders. For many of them it is one of the last chances to become the winner of the most prestigious club tournament of the Old Continent.

Now the team has a balance between attack and defense. This could be Juventus’ trump card and enable the team to ultimately succeed the Champions League.

Maak Amsterdam een kernenergievrije gemeente

Red Amsterdam en GroenLinks diende afgelopen donderdag een initiatiefvoorstel in om van Amsterdam een kernenergievrije gemeente te maken. Zij bepleiten onder andere dat de gemeente voortaan alleen energie afneemt van een aanbieder die gegarandeerd geen kernenergie levert.

Tegelijk wordt hetzelfde voorstel ingediend in gemeente Rotterdam door GroenLinks en de Groningse gemeente De Marne door GroenLinks en de PvdA. Deze gemeenten vertegenwoordigen samen het stedelijk en het landelijk gebied. Als het voorstel in deze raden is aangenomen, volgt een oproep naar alle andere gemeentes en provincies om hetzelfde te doen. Zo wordt heel Nederland kernenergievrij.

In het voorstel wordt bepleit dat Amsterdam op voorhand verklaart niet mee te werken aan bouwplannen voor een kerncentrale of het opslaan van afval.

De initiatiefnemers storen zich aan de voorstelling van zaken rond de vermeende veiligheid van een kerncentrale en het opslaan van het afval. Zij wijzen op de schone en veilige alternatieven die voorhanden zijn.

GroenLinkswoorvoerder Tamira Combrink: “Het gebruik van kernenergie is de doodsteek voor een grote doorbraak van wind- en zonnestroom. Dat is jammer, want het is schoon, levert banen op en maakt ons minder afhankelijk van instabiele regio’s voor de import van olie en uranium.” Roderic Evans Knaup, woordvoerder van Red Amsterdam: “Kernenergie is overbodig. Nederland is immers al netto exporteur van elektriciteit. De veiligheidsrisico`s en de problemen met kernafval zijn onaanvaardbaar. Om een meerderheid tegen kernenergie en voor schone energie te realiseren, hebben we maatschappelijke druk nodig, ons voorstel draagt daar aan bij.”

Roderic Evans Knaup, Red Amsterdam woordvoerder: “Ik hoop dat deze coalitie van drie gemeenteraadsfracties uit het hele land het goede voorbeeld geven en binnenkort alle gemeenten en provincies met trots kunnen verklaren dat zij kernenergie vrij zijn.”

Download:
110414 initiatiefvoorstel kernenergievrije gemeente Amsterdam

Ik dacht… gebundelde toespraken

Woensdag 6 april heeft burgemeester van der Laan het eerste exemplaar in
ontvangst genomen van het boekje “ik dacht dat een kunstschouw een nep-open haard was”.
De gebundelde toespraken van Nelly Frijda in de gemeenteraad van Amsterdam die geschreven zijn door Theo Uittenbogaard.
De overige raadsleden hebben daarna ook een exemplaar ontvangen, om af en toe nog eens terug te kunnen lezen hoe het ook alweer zat.

Wil je het boek ook hebben? maak dan 8 euro over op rek. nr. 15.61.59.201 t.n.v. ver. Red Amsterdam, o.v.v. boekje en uw adres. Het boek wordt u dan zo spoedig mogelijk toegestuurd.

De Raad Vandaag is hier terug te zien;
DeRaadVandaag

20110406-033854.jpg

20110406-034220.jpg

Duintjer CS; Stadgenoot verlengt huurcontracten niet

Schriftelijke vragen van de duo-raadsleden Roderic Evans-Knaup en Boris Klatser namens de fractie van Red Amsterdam over het niet verlengen van de huurcontracten aan de broedplaats gebruikers van Duintjer CS het voormalige ABN-Amro kantoor aan de Vijzelstraat 66-80

Aan het college van burgemeester en wethouders

Naar aanleiding van het artikel in Het Parool dd. 31 maart 2011, lezen wij op de website van Mediamatic;
Woensdagmiddag 30 maart om 16:00 uur is er een voorlichtings-bijeenkomst voor de bewoners gehouden Mediamatic moet per juni haar publieke ruimte, Mediamatic BANK, verlaten. De nieuwe tentoonstelling Pièce de résistance zal eerder dicht gaan. Alle 179 huurders van Duintjer CS, het voormalige ABN AMRO hoofdkantoor aan de Vijzelstraat in Amsterdam, moeten formeel per 31 mei 2011 het pand leeg opleveren.
Het pand is eigendom van woningcorporatie Stadgenoot en projectontwikkelaar Vesteda. Zij bieden de huurders geen alternatieve ruimte. De verkoop is nog niet rond en ook de bestemming is onduidelijk. Er zijn op die bijeenkomst geen concrete mededelingen gedaan over de toekomst van het gebouw.
De website van Stadgenoot meldt het volgende;
De tijdelijke huurcontracten van de kleine bedrijven en creatieve ondernemers in het Duintjerpand aan de Vijzelstraat worden niet verlengd en eindigen daarom op 31 mei. De huurders zijn daarover op woensdag 30 maart geïnformeerd.
• Aanvankelijk zouden de tijdelijke huurcontracten eind 2010 aflopen. Dat is tijdelijk verlengd tot 31 mei 2011 met de afspraak twee maanden voor beëindiging duidelijkheid te geven.
• In juni zullen de eindinspecties plaatsvinden.
• Daarna zal het pand gestript worden tot een ruwe betoncasco.
• Uiteindelijk zullen er woningen, winkels en kantoren in het pand komen.
• Stadgenoot is in de laatste fase van onderhandeling met een externe partij. Dat ziet er goed uit, daarom is de beslissing genomen de tijdelijke huurcontracten niet te verlengen.
Navraag bij het Stadsdeel Centrum leert dat er op dit moment nog geen concrete Bouw- of sloopvergunning is aangevraagd cq. verleent, en dat de geschatte doorlooptijd van een dergelijke vergunning ca. 6 maanden bedraagt. Wel is er op voorhand al een vergunning verleend voor het saneren van asbest.

Gezien het vorenstaande hebben ondergetekende de eer, namens de fractie van Red Amsterdam, op grond van artikel 45 van het Reglement van orde voor de raad van Amsterdam, de volgende schriftelijke vragen te stellen:

1. Is het college op de hoogte van de huuropzegging en de plannen van de eigenaar?
2. Klopt het dat er nog geen bouwvergunning is aangevraagd? En hoeveel tijd schat het college dat er zit tussen het moment van aanvraag en de start van de bouwactiviteiten?
3. Passen de door Stadgenoot omschreven plannen met woningen, winkels en kantoren in het huidige bestemmingsplan? Zo nee, wat is dan de procedure en hoeveel tijd kost die minimaal?
4. Is het college het met de fractie van Red Amsterdam eens dat het Duintjer CS project een belangrijke functie vervult zowel maatschappelijk, cultureel als economisch?
5. Is het college het met ons eens dat het onwenselijk zou zijn als het gebouw in afwachting van de benodigde procedure’s nog een periode geheel of gedeeltelijk leeg zou staan. Al dan niet geheel of gedeeltelijk gestript. Danwel via een anti-kraak procedure beheerd zou moeten worden.
6. Is het college het met ons eens dat het van belang is, deze groep van gebruikers zo veel mogelijk bijeen te houden?
7. Is het college voornemens de functie van Duintjer CS te behouden voor de stad op een andere locatie?
8. Zo ja, neemt of heeft de gemeente via of de Kantorenloods of bureau Broedplaats al onderzocht of er geschikte ruimte hiervoor is in het enorme aanbod van 1,5 mln m2 aan leegstaande kantoren in Amsterdam?
9. Welke maatregelen neemt het college om ervoor te zorgen dat de huidige gebruikers als groep hun activiteiten zonder onderbreking elders kunnen voortzetten?

Deelgemeenten Amsterdam en Rotterdam worden in 2014 opgeheven

Een van de punten in het verkiezingsprogramma van Red Amsterdam lijkt nu dan toch uitgevoerd te worden, minister Donner heeft zijn wetsvoorstel opheffen deelgemeenten op de website gepubliceerd.
Binnenkort volgt de discussie in de gemeenteraad over de reactie vanuit Amsterdam. Red Amsterdam steunt natuurlijk de voorstellen uit Den Haag.

Memorie van toelichting

Concept wetsvoorstel

Nieuwsbericht | 23-03-2011

Minister Donner van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties wil de deelgemeenten in Amsterdam en Rotterdam in 2014 opheffen. Dit past in de visie van het kabinet om te komen tot een krachtige, kleine en dienstverlenende overheid met minder belastinggeld, minder ambtenaren, minder regels en minder bestuurders. Donner heeft een wetsvoorstel gemaakt dat een einde maakt aan de mogelijkheid voor gemeentebesturen om deelgemeenten in te stellen. Dit wetsvoorstel is nu voor consultatie voorgelegd aan de gemeentebesturen van Amsterdam en Rotterdam en aan de VNG.

Amsterdam heeft zeven deelgemeenten met in totaal 203 deelraadsleden en 29 bestuurders. Rotterdam heeft veertien deelgemeenten met in totaal 272 deelraadsleden en 49 bestuurders. Met het verdwijnen van de deelgemeenten vermindert het aantal politieke ambtsdragers in beide grote steden substantieel. Donner wil dat de opheffing van de deelgemeenten bij de gemeenteraadsverkiezingen op 5 maart 2014 gerealiseerd is.

De deelgemeenten – oorspronkelijk bedoeld als hulpstructuur – zijn in de loop der jaren trekken van een afzonderlijke bestuurslaag gaan vertonen. Minister Donner vindt dit onwenselijk. De bestuurlijke hoofdstructuur bestaat uit het Rijk, de provincies en de gemeenten; in die opvatting is voor deelgemeenten geen plaats. De Gemeentewet blijft ruimte bieden voor andere, lichtere vormen van binnengemeentelijke decentralisatie. Zo kan met bestuurscommissies worden gewerkt of met een model van gedeconcentreerde dienstverlening in de vorm van stadsdelen, zonder politiek bestuur.

Pitt Treumann en Roderic Evans-Knaup nemen het stokje over

Tijdens de raadsvergadering van woensdag 16 maart zijn Pitt Treumann en Roderic Evans-Knaup beëdigd.

Pitt neemt als raadslid de zetel over van Nelly Frijda die vorige maand afscheid nam.

Roderic is vanaf heden duo-raadslid, hij komt in de plaats van Nelleke Verweij die helaas ivm ziekte (voorlopig) geen deel meer kan uitmaken van de fractie. Ook Theo Uittenbogaard heeft afscheid genomen als duo-raadslid.

Meer over de plannen en doelen van vernieuwde fractie binnenkort te lezen in een nieuwsbrief.

 

Roderic ontvangt felicitaties van Theo

BDU = De Brede Doel Uitkering > OV bezuiniging

De Brede Doel Uitkering, we hebben het er in de commissievergadering al uitgebreid over gehad.

Wethouder Wiebes die Stadsregio Portefeulliehouder Wiebes met een boodschap naar Den Haag moet sturen. Alleen blijven wij er moeite mee houden dat op dat boodschappenlijstje al een scala aan mogelijke bezuinigingen opgesomd staat.

We stellen dan ook voor dat in de onderhandelingen met Den Haag het uitgangspunt is en blijft dat deze bezuinigingen van tafel gaan. Amsterdam en het GVB hebben in de afgelopen jaren al forse bezuinigingen geboekt. Deze moeten door de regering erkend worden.

Red Amsterdam hecht eraan, dat het College de Wethouder Verkeer en Vervoer van Amsterdam, in casu de portefeuillehouder Vervoer van de Stadsregio opdraagt zich niet te beperken in zijn onderhandelingsruimte met de rijksoverheid, zoals hij voornemens is zoals blijkt in zijn brief van 1 februari jl.

Daarom een negatief advies aan de Stadsregio Amsterdam uit te brengen inzake alle voorstellen inzake vermindering van het OV-aanbod zoals opgenomen in de brief van de portefeuillehouder Openbaar Vervoer van de Stadsregio Amsterdam aan de gemeente- raad van Amsterdam dd. 1 februari 2011

Het DB van Stadsregio Amsterdam te adviseren nadat vaststaat welk bedrag uiteindelijk wordt bezuinigd op de BDU van de Stadsregio Amsterdam, voorstellen aan de gemeenteraad van Amsterdam te doen inzake effectuering van deze bezuiniging waarbij verschillende alternatieven in kaart worden gebracht en ook herschikking van middelen binnen de BDU wordt overwogen.

Visie op Structuurvisie Amsterdam 2040

“De tijd van de grootschalige projecten is voorbij”, aldus Amsterdams gemeentebestuur in de begroting 2011 inzake het Vereveningsfonds.

Die conclusie volgt op de voorlopige bouwstop vorige zomer.

De hoofdstad kampt met de grootste terugval in de woningbouw sinds veertig jaar. Amsterdam hoopt vooral via het (voorlopig?) afblazen van bouwprojecten het tekort te reduceren met € 900 miljoen.

Breken ooit betere tijden aan? Zelf zegt het gemeentebestuur daarover dat nog niet is te voorzien hoe diep de terugval zal zijn en hoe lang herstel op zich laat wachten. Intussen wordt wel een Structuurvisie uitgebracht vol toekomstplannen tot 2040. Met het verlies van het Vereveningsfonds waarin baten en lasten van het grondbeleid worden verrekend is nog geen rekening gehouden. De rentelasten van onverkocht braakliggend terrein lopen inmiddels verder op met tientallen miljoenen.

Amsterdam denkt 70-duizend nieuwe woningen nodig te hebben tot 2040 en begint alvast met 45 ha (20%) van IJburg II, gereed te maken, terwijl de bouw op IJburg I al stagneert, en vlakbij, het Zeeburgereiland braak ligt. Kennelijk denkt het college en de verantwoordelijke wethouder aan een tijdelijke dip, die te overbruggen is met een lager ontwikkelingstempo maar niet dwingt tot koersverandering. Maar hoe langer de dip duurt, hoe meer die projecten onder invloed komen te staan van de bevolkingskrimp die rond 2040 zijn hoogtepunt nadert. Dat zal tot bijsturing dwingen.

U weet wat bevolkingskrimp is, neem ik aan ? Er wordt minder geboren in Nederland en er gaan meer mensen dood. Grof gezegd.

Vanaf dit jaar gaat de naoorlogse geboortegolf met pensioen, en neemt de invloed van de bevolkingskrimp toe. Straks rond 2030 wordt de geboortegolf van weleer een aanzwellende uitvaartgolf.  Als gevolg daarvan komen veel, en veel attractieve woningen vrij.  In de periferie maar ook in en om Amsterdam. Dientengevolge zal de noodzaak om veel bij te bouwen ook voor de hoofdstad verminderen. De gevolgen van die demografische ontwikkelingen ontbreken geheel in de structuurvisie.

Door uitstel van projecten valt, als het lang genoeg duurt, het tijdstip van de te hervatten bouwopgave samen met omvangrijke woningverlating. In de kantlijn uitgerekend gaat het om zulke forse aantallen lege woningen dat de noodzaak tot veel nieuwbouw verdampt. Zo leveren de Amsterdammers die nu 60+ zijn bij elkaar in het tijdvak vanaf nu tot zeg maar 2040  meer woningen op dan de 70.000 die ooit in aanbouw moeten worden genomen. En daar komen de te verlaten woningen in vergrijsde gebieden als de Gooi- en Vechtstreek, Kennemerland en de voormalige groeikernen nog bij. Veel van deze grotere woningen worden nu nog door 1 persoon bewoond maar zullen als ze vrijkomen door meerpersoons jongere huishoudens worden overgenomen. Daardoor slinkt de noodzaak tot nieuwbouw nog verder. Een groeiende bevolking in zielen kan desalniettemin met minder nieuwe woningen toe.

De verlaten woningen zullen doorgaans ruim en goed zijn. Er zal zich in plaats van een verdunning -minder bewoners in grotere huizen- een indikkingsproces voordoen. Van eenzame weduwen, naar meerpersoonshuishoudingen in eenzelfde woning. Het woonredenment -zoals dat heet- per woning stijgt en het herbergend vermogen van de bestaande woningvoorraad neemt daardoor zonder nieuwbouw toe.

In Amsterdams’ Structuurvisie met een tijdshorizon tot 2040 mag een tekst over deze ontwikkeling achter de cijfers niet ontbreken. Inderdaad lijkt de tijd van de grootschalige projecten voorbij. Gemeenten, dus ook Amsterdam, zullen zich moeten realiseren dat de betere tijden als ze aanbreken heel andere tijden zullen zijn dan waarop ze zich de afgelopen jaren hebben voorbereid.

Er verandert nu al veel dat een snel herstel van de terugval niet aannemelijk maakt. Het leven wordt duurder en onzeker. Leningen worden duurder en moeilijker dan voorheen afgegeven. Inkomenseisen worden opgetrokken. Banken vrezen verzuipende hypotheken en moeten zelf grotere geldbuffers aanhouden (Basel 3) wat uitlenen afremt. Tophypotheken moeten straks versneld tot 100% worden afgelost.

Onzeker is wat de hypotheekrente en woningprijzen zullen doen. Niet alleen in de koopsector is het kommer en kwel. Investeringen van woningcorporaties kelderen volgens koepel AEDES van € 10 miljard naar € 1 miljard per jaar. Langdurig uitstel wegens geldgebrek is onontkoombaar zeker in de huidige woningmarkt.

De oorzaak: er wordt en is steeds minder  ingespeeld op de woonbehoefte, het passende dak boven het hoofd, maar op de woonbegeerte, het bij elkaar wonen van vermogen met behulp van de hypotheekrenteaftrek en stijgende huizenprijzen.

Even calculerend als eerst werd verhuisd door de burger blijft die nu liever zitten. Geen nood want een Hollands huishouden woont in vergelijking met bijvoorbeeld Denen en Duitsers relatief het ruimst. En anders maakt de tijdelijke btw-verlaging naar 6% het zittenblijven, met een dakkapel of serre erbij gebouwd wel aangenamer.

Red Amsterdam vindt dat deze demografische ontwikkelingen, plus de bijbehorende cijfers, met name het effect op het voorgestelde nieuwbouwprogramma, niet in de Structuurvisie mogen ontbreken. En dient daarom eern motie met die strekking in.

Motie Overwegende:

-          dat de gevolgen van het tekort van meer dan € 900 miljoen op het Vereveningsfonds nog niet in de structuurvisie zijn verwerkt

-          dat het college via uitstel van veel projecten dit tekort probeert te verminderen

-          dat dit uitstel de voorgenomen aanvang verschuift naar het moment waarop de effecten van vergrijzing drastisch zullen toenemen, zich manifesterend in bv toenemende woningverlating in en om de stad

-          dat de gevraagde noodzakelijke cbs-cijfers over deze vergrijzingseffecten nog niet bij de besluitvorming over de structuurvisie voor handen zijn

-          dat omvangrijke woningverlating een neerwaartse aanpassing van het nieuwbouwprogramma nodig kan maken om dubbel woningaanbod te vermijden

draagt/vraagt het college op:

zodra de CBS-cijfers over de vergrijzingseffecten tot 2040 wel beschikbaar zijn deze op woningverlating te toetsen en het eventuele  verminderend effect op het voorgestelde nieuwbouwprogramma van 70.000 alsnog in de Structuurvisie te verwerken opdat  woningaanbod gegenereerd uit woningverlating en tegelijkertijd nieuwbouw tezamen op niet meer dan 70.000 woningen uitkomt

deze verwerkte tekst als onderdeel van de structuurvisie op te vatten

VAN HET GREMIUM NAAR DE GERANIUMS

Het fijne van een afscheidsspeech, meneer de Voorzitter, het fijne is, dat niemand geacht wordt me te interruperen. Ik kan gewoon mijn betoog afmaken zonder dat de jongelui van VVD of GroenLinks me van mn apropos kunnen afbrengen met nare opmerkingen. Zoals de vorige keer, toen ik ze notabene bezorgd waarschuwde! voor buikpijn na het kritiekloos opschrokken van zoete koek. En zij míj verweten dat ik de cijfers niet kon ophoesten, die ze niet aan mij, maar aan de wethouder hadden moeten vragen.

Voorzitter, college, collega raadsleden, leden van griffie en andere medewerkers !

Het fijne van een afscheidsspeech is ook dat deze de mogelijkheid biedt om hier vanaf dit spreekgestoelte -’ex cathedra’ zogezegd- te refelecteren op het verleden , tevens het heden wijselijk te beschouwen, en natuurlijk de aanwezigen pauselijk  te vermanen.

En het fijne van een afscheidsspeech is ook dat het een eindpunt markeert.  Het is afgelopen, voorbij. Ik neem afscheid. Voldaan, maar doodmoe. Hard gewerkt, veel geleerd, maar ‘nu even niet’. Het is zoiets als thuiskomen na een wereldreis: een hoop gezien, -veel gemist- maar blij dat ik weer in mn eigen bed mag liggen.

Want het was een vreemde wereld, dames en heren, waar ik een jaar geleden binnenstapte. Een wereld waarin ik pas na enige tijd dwalen een ragfijn web ontwaarde van mores en conventies, procedures en afspraken, coalities en ambities, openbare en geheime agenda’s; kortom, een web waar een gewoon mens al snel verstrikt in raakt.

Na een poosje kwam ik erachter dat het web een naam had: “Politiek”! Daar kom ik zodadelijk op terug.

Want ik wil één ding niet vergeten te memoreren. In de praktijk van alledag ten stadhuize ontdekte ik een mij tot dan toe onbekend fenomeen;….de Griffie! De discrete, geduldige, verstandige ambtelijke ondersteuning voor de Raad. De griffie wees me de weg door de krochten van het Stadhuis en langs de raggen van de gemeentepolitiek. De griffie was de bron van informatie, waar ik me aan kon laven. Met aan het hoofd een lieve schat; de Raadsgriffier Marijke Pe.  Zij en haar staf bleken er niet alleen te zijn voor de gevestigde partijen en de doorgewinterde raadsleden. Ook voor ons. De nieuwkomers. Juíst voor ons. Nooit is Red Amsterdam met dédain afgedaan. Steeds hebben ze ons, de fractie, zonder aanziens des persoons op weg geholpen en voor uitglijers behoed. Zij bleken, en zíjn -net zoals het onvolprezen gilde van portiers ten Stadhuize- de enige oprechte zekerheid, de enige constante factor in de eb en vloed van komende en gaande gemeenteraadsleden en andere politici. Dank daarvoor.

De laatste tijd wordt me steeds gevraagd of ik “blij ben er vanaf te zijn”. Of -nog erger- of ik “teleurgesteld” ben over wat ik heb kunnen doen of wat Red Amsterdam heeft kunnen bereiken.

Zonder diplomatiek te willen zijn is het oprechte antwoord: Ja en Nee.

Nee. Het was -vanaf den beginne- de afspraak dat ik het één jaar zou doen en dan  zou opstappen. Nu na een jaar weet ik, dat een termijn van twéé jaar het minimum is om het vak van gemeenteraadslid te leren.

Ja. Ik ben blij dat ik niet meer zo keihard zal hoeven te werken als in het afgelopen jaar, dat ik die overload aan informatie niet meer hoef te absorberen, en dat ik zelf weer mijn eigen agenda mag beheren.

Nee. Ik zal de bedrijvigheid hier missen. En de mensen. En de ‘éducation permanente’. Het was een voorrecht om bovenop het Amsterdamse nieuws te zitten -wat je anders ‘s avonds in de krant leest-, en het was fascinerend om de achterkant van het weefsel, het ‘petit-point’ van de macht te kunnen observeren.

Nee. Er is, wat mij betreft, dan ook geen sprake van teleurstelling. Ik wist maar al te goed waar ik aan begon en dat een éénpersoonsfractie geen gewicht in de schaal legt.

Natuurlijk hebben wij onze verkiezingsbelofte waargemaakt, geageerd tegen de NoordZuidlijn, en dat zal Red Amsterdam blijven doen. Het is onze ‘raison d’être’ in dit forum.

Red Amsterdam leeft niet in de illusie dat we de NoordZuidlijn tegen zouden kunnen houden, maar wij zijn er om te laten zien dat dit monster aan de fundamenten van onze stad knaagt. De NoordZuidlijn is de onheilspellende metafoor voor iets veel groters.

Materieel gezien staat de NoordZuidlijn symbool voor al die andere megalomane projecten, die de stad op zn palen laat wankelen: de Zuid-as, de Zeesluis, IJburg twee en drie.

Immaterieel is de NoordZuidlijn symbool voor te grote ambities in de politiek, te grote ego’s en te geringe capaciteiten om ze waar te maken. Voor wensdenken, voor de illusie van de maakbaarheid van de samenleving, waar “optimisme als een plicht” gevoeld wordt, zonder rekening te houden met de lengte van de polsstok, de perceptie van anderen en de harde werkelijkheid van de financiële middelen.

Denk aan de ontluisterende bevindingen in de Enquete Limmen, denk aan de computerchaos in de gemeente en de stadsdelen; het ICT-debacle.

Denk aan de onkunde om een straat, een sluis of een brug binnen het budget op te leveren, of een museum binnen de daarvoor geplande tijd. Of een NoordZuidlijn.

Denk aan het het failliet van het Danshuis, het Musiq-gebouw in Oost, de aannemer Midreth, dat je van kilometers ver kon zien aankomen.

Denk aan de persoonlijke ambities die een vruchtbare samenwerking in de weg staan en handenvol geld kost, zoals met AT5 of de Kunstraad.

Denk ook aan de kleinzieligheid van de burenruzies in de stadsdelen, in West, in Oost, waar politiek culmineert in ordinair gekijf van gekwetste ego’s, die zelfs op straat te horen is.Naar mijn gevoel, een intrinsiek gevolg van de illusie dat stadsdelen de democratie zouden dienen, zonder rekening te houden met de menselijke maat en persoonlijke ambities, die daar het meest aan de oppervlakte geraken. Dit alles en allemaal in de superieure wetenschap ten stadhuize dat de macht pro forma gedelegeerd is, en echte politiek niet elders dan hier bedreven wordt.

Nee. Ik had niet de illusie, dat er naar ons geluisterd zou worden of dat Red Amsterdam er iets toe doet.

Hoe verstandig het ook zou zijn een moratorium op de afbouw van de NoordZuidlijn in te stellen, hoe onverstandig het ook is om in deze tijd zo veel geld uit te geven aan de uitbouw van de NoordZuidlijn naar Amstelveen, hoe waarschijnlijk het ook is dat de geologische gesteldheid onder het station Vijzelgracht een onoverkomelijke barrière zal blijken te zijn om de NoordZuidlijn ooit te voltooien, uit prestige-overwegingen en partij-politiek, zullen de alfa-mannetjes persisteren dat het MOET. Koste wat het kost.

Ja. Ik had de hoop dat het ons zou lukken ‘De Opstapper’, het busje voor de binnenstad te redden van de ondergang.Het leek er ook op. Schijnbaar mocht De Opstapper op grote sympathie rekenen binnen de Raad. De PvdA wilde hem behouden. GroenLinks zou onze motie mede ondertekenen. De kleine partijen deden dat ook.En dan merk je, tot je verbazing, dat als het puntje bij het paaltje komt, alle mooie woorden ten spijt, dat om particuliere, of opportunistische, of partijpolitieke redenen de meerderheid tot behoud van De Opstapper plotsklaps is verdampt.

Verbazing: Ja. Teleurstelling: Nee, niet echt. Dat gebeurt nou eenmaal in de politiek.

Verbazing: Ja. Niet dat het gebeurt, maar dat mensen in staat zijn om eerst iets met grote oprechtheid te beweren, en dan met droge ogen iets totaal anders kunnen doen.

En als je je dan afvraagt hóe dat kan dringt zich toch een uiterst banale vergelijking aan me op. Het zal u niet verbazen dat ik als actrice moet denken aan een ordinaire soap. En dat bedoel ik niet badinerend. Politiek voldoet aan de onontkoombare wetten waaraan een soap moet voldoen. Banaal, spannend, gemeen, griezelig dicht de werkelijkheid benaderend, het echte leven.

Want hoe serieus de actores ook zijn, hoe belangrijk hun beslissingen ook voor de burgers, voor de stad en voor het land, wel beschouwd draagt het politieke bedrijf alle kenmerken van Goede Tijden, Slechte Tijden. In Amsterdam getiteld Kleine Kansen, Grote Gevolgen.

Het is een dagelijks terugkerende, fascinerende, hijgerig opgediste serie dramatische gebeurtenissen zonder eind, met ingewikkelde verhaallijnen, die naar behoeven de aandacht trekken of verdwijnen onder het stof van nieuwe conflicten, waarin intriges en overspel, beloften en verraad, boeven en slachtoffers, idealisten en lawaaimakers, alfa-mannetjes en underdogs hun plaats opeisen en ondergaan in de waan van de dag.

Begrijp me goed. Ik bedoel dit niet badinerend.

Het is net zo echt, netzo fascinerend en verslavend als de krant en het Journaal voor nieuwsjunks, zó fascinerend en verslavend zijn de voorthollende gebeurtenissen van de politiek voor snel-schakelende, slimme jongens en ambitieuze meisjes, de politiek.De politiek is een fascinerende, intellectuele uitdaging,  heb ik gezien. Het heeft alleen niets met democratie te maken. Het is gymnastiek voor de geest, schaken op hoog niveau, een competitie van de competenties. Rücksichtslos. Even overweldigend als meeslepend, als in een soap.

Op een dag kan je niet meer zonder. Ben je verslaafd aan het spel, aan het pluche of aan de macht.

Op een dag word je uit het script geschreven.Omdat het de afspraak is. Of een nieuwe coalitie is gesloten. Motie van wantrouwen aan je broek. Van het gremium naar de geraniums.Kan je naar huis, naar je eigen bed.

Vragen van Red Amsterdam over Stedelijk Museum

Schriftelijke vragen van het raadslid Nelly Frijda namens de fractie van Red Amsterdam inzake de berichtgeving in Het Parool over het dreigende faillissement van Midreth, hoofdaannemer voor de renovatie/nieuwbouw van het Stedelijk Museum

Aan het college van burgemeester en wethouders

Gezien de berichtgeving in Het Parool van 28 januari 2011 (11:30u), waarin wordt gerept van het dreigende failllissement van de hoofdaannemer van de renovatie/nieuwbouwwerkzaamheden aan het Stedelijk Museum, en het feit dat alle werknemers van de onderaannemers het werk hebben verlaten en aldus de werkzaamheden aan het Stedelijk Museum geheel zijn komen stil te liggen,

Gezien het feit dat dit de zoveelste tegenvaller is in dit dossier en de zoveelste verkeerde inschatting lijkt van de werkelijke problemen bij Midreth.

Gezien het feit dat wij, de Raad en de leden van de Commissie OZK een en ander uit de krant moeten vernemen.

Gezien het vorenstaande heeft ondergetekende de eer, namens de fractie van  Red Amsterdam, op grond van artikel 45 van het Reglement van orde voor de raad van Amsterdam, de volgende schriftelijke vragen te stellen:

1. Sinds wanneer is de Wethouder op de hoogte van het dreigende faillissement van hoofdaannemer Midreth ?

2. Waarom is de Raad en in het bijzonder de Commissie OZK niet terstond geinformeerd over de meest recente ontwikkelimgen ?

3. Was het -dreigende- faillisement 1) voorzien, en 2) te voorkomen geweest, en 3) had de Gemeente hierbij een leidende, pro-actieve rol kunnen spelen?

Zo nee. Waarom niet ?

Zo ja. Waaruit blijkt dat ?

4. Is de Wethouder met ons van mening, dat opnieuw de financiële monitoring en verslaglegging door de bouwdirectie van het Stedelijk Museum en dienst bouwtoezicht van de Gemeente heeft gefaald ?

Zo nee. Waaruit blijkt dat ?

Zo ja. Is de Wethouder voornemens terstond maatregelen te nemen, het management/directies ter verantwoording te roepen en zonodig te vervangen ?

5. Wat betekent een faillisement van Midreth voor de voortgang der werkzaamheden aan het Stedelijk Museum, voor de vertraging in de oplevering, voor de werknemers van aannemer en onderaannemers, en -meest belangrijk- qua financiële consequenties voor de Gemeente  ?

6. Wat betekent een faillisement van Midreth voor andere opdrachten, projecten en werkzaamheden van Midreth in opdracht van de Gemeente ?

7. Is de Wethouder bereid de Raad, en de Commissie OZK lopende de onderhandelingen tussen de belanghebbenden; de Gemeente, het ambtelijk bouwteam,de Rabobank, Midreth en onderaannemers één-op-één op de hoogte te houden van de ontwikkelingen ?

8. Wat betekent het stopzetten van de bouw aan het Stedelijk Museum voor die lelijke witte uitbouw, die maar blijft lekken en niet past ?

De voormalige partij en fractie in de Amsterdamse gemeenteraad.