Tagarchief: afschaffing van de stadsdelen

Als we willen dat alles beter wordt, moet alles écht veranderen

“Onwillekeurig heb ik de afgelopen weken regelmatig aan de Italiaanse filmklassieker Il Gattopardo van Visconti moeten denken. Il Gattopardo gaat over het machtsverval van een adellijke familie op Sicilië, ten tijde van de nationalistische revolutie in Italië rond 1860. De jonge Siciliaanse prins Tancredi, besluit zich aan te sluiten bij de troepen van Garibaldi, de leider van de revolutionairen. Zijn oom, Don Fabrizio, begrijpt hier niets van. De eenwording van Italië is immers niet in het belang van de adel en bovendien is hij bang om zijn geliefde neef kwijt te raken in een zinloze oorlog.
Wanneer hij zijn neef probeert te weerhouden, spreekt Tancredi de beroemde en onsterfelijke woorden:“Geloof me, oom. Als we willen dat alles blijft zoals het is, dan moet alles veranderen.” Verder lezen

Nieuwbrief 5

In Nieuwsbrief 5 – Januari 2013

Hierbij de eerste nieuwsbrief van 2013. Wij wensen U allen een gezond en voorspoedig nieuwjaar toe.
In deze brief o.a. een artikel over de verzelfstandiging van onze haven. Red Amsterdam heeft daar grote bezwaren tegen en daarom willen wij de petitie hiertegen ondersteunen. Lees dus vooral het artikel, geschreven door Roderic Evans-Knaup en Marten Bierman en onderteken de petitie via  http://verkoophavenniet.petities.nl/ !
Graag herinneren wij U ook aan het betalen van de contributie en/of donaties.
 Voor informatie over het lidmaatschap of donaties mail naar secretaris@red-amsterdam.nl
Nelleke van’t Hoogerhuijs, secretaris

Kadernota: De geleerde lessen van de Noord-Zuidlijn zijn hier relevanter dan ooit

Na de afgelopen dagen een aantal aardige Chinese wijsheden gehoord te hebben, zou ik het eens over Oostenrijks-Britse boeg willen gooien.

 “Het is onze morele plicht om optimistisch te zijn”, schreef filosoof Karl Popper.

Daarmee bedoelde hij niet dat wij zomaar overal klakkeloos het positieve van moeten inzien. Integendeel.

Popper dringt aan op een kritische houding: een kritische houding ten opzichte van  jezelf, ten opzichte van de ander, ten opzichte van de vermeende waarheid.
Een kritische houding helpt ons om vooruit te komen in de wereld, als mens en als maatschappij, omdat het altijd beter kan.
En daarin schuilt de kern van die morele plicht tot optimisme: het kan altijd beter. Verder lezen

Roderic volgt Pitt vandaag op als gemeenteraadslid voor Red Amsterdam

Roderic Evans-Knaup neemt het stokje over van Pitt Treumann.

Vanmiddag is Pitt Treumann tijdens de gemeenteraadsvergadering van Amsterdam afscheid genomen als raadslid, direct daarna is zijn opvolger, Roderic Evans-Knaup (1971) als raadslid geïnstalleerd. Evans-Knaup is vanaf 2010 duo-raadslid en stond derde op kieslijst.
Pitt Treumann was de opvolger in de raad van Nelly Frijda, die ook één jaar de raadszetel van Red Amsterdam heeft ingevuld. Beiden hadden aangegeven niet langer dan een jaar beschikbaar te willen zijn.
Treumann was eerder (van 1970 tot 1978) raadslid en (van ‘75 tot ‘78) wethouder van Amsterdam.

Speciale aandacht heeft Treumann besteed aan het ontwikkelen van een meer realistisch alternatief voor de – inmiddels geschrapte – plannen voor de metrolijn naar Amstelveen, de komende opheffing van de stadsdeelraden, de probleemdossiers Stedelijk Museum en MuzyQ en – uiteraard – de Noord-Zuidlijn.
Roderic Evans-Knaup heeft zich de afgelopen periode als duo-raadslid kunnen voorbereiden op het raadslidmaatschap voor Red Amsterdam.
Roderic;
“Ik ben trots om de plek van Nelly en Pitt in te mogen nemen en hoop samen met de fractie een succes van het laatste deel van deze periode te kunnen maken.”
“De tweede helft van deze raadstermijn gaan we in met een ervaren team, waaronder de onlangs als duo geïnstalleerde oud-senator en oud-wethouder Marten Bierman, die zich gaat concentreren op Ruimtelijke Ordening.”

Roderic Evans-Knaup volgt Pitt Treumann op

Vanmiddag heeft Pitt Treumann op de nieuwjaarsreceptie van Red Amsterdam bekend gemaakt dat hij na een klein jaar als gemeenteraadslid zich terugtrekt uit de raad.

20120111-180255.jpg

Treumann was eerder (van 1970 tot 1978) raadslid en (van ‘75 tot ‘78) wethouder van Amsterdam. Zijn afscheid in de gemeenteraad zal plaatsvinden op 25 januari 2012.

In dezelfde vergadering zal zijn opvolger, Roderic Evans-Knaup (1971) als raadslid worden geïnstalleerd. Evans-Knaup is vanaf 2010 duo-raadslid en stond derde op kieslijst.

Pitt Treumann was de opvolger in de raad van Nelly Frijda, die ook één jaar de raadszetel van Red Amsterdam heeft ingevuld. Beiden hadden aangegeven niet langer dan een jaar beschikbaar te willen zijn.

Speciale aandacht heeft Treumann besteed aan het ontwikkelen van een meer realistisch alternatief voor de – inmiddels geschrapte – plannen voor de metrolijn naar Amstelveen, de komende opheffing van de stadsdeelraden, de probleemdossiers Stedelijk Museum en MuzyQ en – uiteraard – de Noord-Zuidlijn.

Roderic Evans-Knaup heeft zich de afgelopen periode als duo-raadslid kunnen voorbereiden op het raadslidmaatschap voor Red Amsterdam.

Roderic;

“Ik ben trots om de plek van Nelly en Pitt in te mogen nemen en hoop samen met de fractie een succes van het laatste deel van deze periode te kunnen maken.”

“De tweede helft van deze raadstermijn gaan we in met een ervaren team, waaronder de onlangs als duo geïnstalleerde oud-senator en oud-wethouder Marten Bierman, die zich gaat concentreren op Ruimtelijke Ordening.”

Reactie op de Begroting 2012

Deze begroting zucht en kraakt onder de crisis, de bezuinigingen, grote managementproblemen en niet te vergeten de Noord-Zuidlijn. Een besluit dat nooit genomen had mogen worden. Zelfs niet toen het nog goed ging.

Ter voorbereiding van deze bijdrage las ik het betoog van mijn voorgangster na, dat zij vorig jaar bij de Staat van de Stad heeft gehouden.
En het is nog verbluffend actueel. Ik zou het zonder problemen vandaag weer kunnen voordragen. Maar aangezien ik mevrouw Frijda onmogelijk kan overtreffen in de voordrachtkunst, ga ik u dat besparen. (u kunt het trouwens nalezen: Boekje) En dat geeft mij de kans voor het vervolgverhaal.

Ik dacht dat een kunstschouw een nep openhaard was

"Ik dacht dat een kunstschouw een nep openhaard was" nog altijd te bestellen via administratie@red-amsterdam.nl

Een aantal zaken gaan goed. Beetje bij beetje begint het gemeentebestuur af en toe de menselijke maat van Amsterdam in acht te nemen. Noodgedwongen of uit vrije wil, dat maakt niet uit het resultaat telt. We zijn optimistisch.
Het WK Voetbal is van de baan en daarvoor in de plaats krijgen we een prima passend EK Atletiek. Felicitaties zijn daarvoor op zijn plaats, en we hopen dat wethouder Van de Burg mogelijkheden gaat vinden om de gemeentelijke bijdrage voor dit evenement onder de 4 miljoen euro te krijgen.

IJburg II staat in de ijskast, maar we hebben een zeer succesvol zelfbouwprogramma. Een programma waarbij Amsterdammers op verschillende plekken in de stad hun woondroom waar kunnen gaan maken.

Vergeet IJburg 2 en 3, concentreer je op Zeeburg, een eiland dat lang geleden al is opgespoten. En leg daar de centrale voorzieningen aan die ook voor IJburg 1 zo noodzakelijk zijn.

De peperdure metro naar Amstelveen lijkt van de baan, tenminste zo interpreteren wij de cijfers. Vooralsnog houdt wethouder Wiebes de mogelijkheid open. De scope mag niet wijzigingen, is dat niet het zelfde als tunnelvisie?
Uit de voorlopige cijfers blijkt dat er veel realistischer alternatieven zijn, verschillende tramvarianten. Maak daar nu een gedegen kosten- batenanalyses van, zodat we een weloverwogen keuze kunnen maken.
Verschillende partijen in deze raad zien de metro nog steeds als ideaalbeeld. Hebben zij dan niets geleerd van de lessen van de Noord-Zuidlijn?
Vrijgevallen, voor een groot deel niet bestaande reserves, voor niet gerealiseerde onverhoopte risico’s gebruiken voor extraatjes aan de NoordZuidlijn is een gotspe. Ga dat maar eens uitleggen aan de mensen die echt lijden onder de bezuinigingen!
Dan nog goed nieuws.

De zorgvuldig door de coalitie om zeep geholpen Opstapper is terug. Niet in de door de PvdA vurig gewenste vorm van een vrijwilligers project, maar als particulier commercieel initiatief. Een waar een deel van de chauffeurs niet in de WW zijn terecht zijn gekomen, maar een nieuwe baan door hebben gekregen.

Red Amsterdam’s taak om projecten en ideeën aan de maat van Amsterdam te toetsen is echter nog lang niet volbracht. Amsterdam – of zelfs de Randstad – is geen Shanghai, Londen, Rio de Janeiro of New York. Zelfs geen Toronto of Berlijn.
De afgelopen periode hebben we weer voldoende soortgelijke projecten langs zien komen, waarvan we op onze vingers kunnen natellen dat ze een maatje te groot zijn en het de Amsterdammers onnodig veel geld gaat kosten.
De tweede Zeesluis. De Olympische spelen. De IJmeerlijn.
En de verzelfstandiging van de haven, waarvan de VVD voorstelt om het meteen maar te privatiseren. De haven van Amsterdam beslaat 10% van ons grondgebied. Wij vinden het onbegrijpelijk dat er de wens bij sommigen bestaat om de bevoegdheid daarvan over te dragen aan een particuliere onderneming.
We zijn nog steeds een voor een compacte bloeiende haven, die rekening houdt met hoogwaardige lading en niet een opslagplaats is voor kolen en benzine. Zie de havenvisie van Asscher en Gerson. Hoe kunnen wij als duurzame stad nou trots zijn op de status van grootste benzinehaven van de wereld?

Voor ons ligt een begroting waarin we – door crises en grote fouten in het verleden – moeilijke keuzes moeten maken en daar gaan we het de komende maand over hebben.
In grote lijnen hebben we geen kans om aan de bezuinigingen die het rijk ons oplegt te ontsnappen. Maar een woord van protest is toch nog steeds op zijn plaats.
Het college is na een boze wethoudersbrief simpelweg zijn wonden gaan likken. Machteloosheid over een asociaal beleid waarbij de zwakste de grootste lasten dragen en een onbeschaafd en onbeschoft cultuurbeleid.
Maar in plaats van te trachten de maatregelen van het rijk te verzachten, geeft dit college een schop na, met name de extra bezuinigingen van B&W op de kunstinstellingen over de hele linie is voor ons niet acceptabel.

De Griekse tragedie – en zoals al enige jaren gebruikelijk door Rome geïmiteerd, kan voor het cultureel beleid ook voordelen hebben.

Wat is namelijk het geval;
de begroting van het leningfonds voor 2012 heeft in vergelijking met het lopende jaar een conservatiever karakter.
De rente inkomsten van het fonds, in feite reserveringen, zijn niet meer op 4,25% gebaseerd maar er is gerekend met 4,5%.
En toch wordt er begroot voor 2012 dat het overschot lager is dan in 2011.
Het is ‘maar’ 26 miljoen tegen 31 voor het lopende jaar. Dat is toch merkwaardig want inmiddels is er wel wat gebeurt op de kapitaal markt!

• Dankzij de Griekse tragedie vluchten de beleggers naar Duitsland en Nederland
• Kan Amsterdam op de kapitaalmarkt nu tegen 2,75% terecht (een enorme marge tegenover de 4,5% die ook voor nieuwe projecten gerekend wordt)
• De korte rente, voor daggeld, waar rondt 500 miljoen geleend wordt is extreem laag. Tot onder de 0,3%! Terwijl er begroot wordt op ruim 2% (in 2010 is op het korte geld 0,35% betaald)

Dus enerzijds worden de inkomsten ten laste van de begroting berekend tegen 4,5% in plaats van 4,25%. Anderzijds zijn de rente kosten veel lager, en desondanks wordt het overschot veel kleiner begroot. Je kunt dus verwachten dat zowel het overschot van het lopende jaar hoger is dan de begrote 31 miljoen, veel hoger (wethouder wat is de stand op dit moment?)
En je kan er redelijkerwijs er vanuit gaan dat het begrote overschot substantieel groter zal.
Wees gerust de Grieks-Romeinse crisis is nog lang niet over. Pas als de herstructurering en de curatele uitgewerkt zijn kan je van herstel spreken. Merkel zei laatst; “het kan nog wel tien jaar duren”

Er zit dus nog veel ruimte in de begroting 2012.

Hoopt het college deze gelden later dit jaar aan ons te presenteren als meevallers van prudent beleid?
Of dekt met zich vast in voor tegenvallers die men nu nog niet durft uit te spreken?

Ons prioriteit is de extra bezuinigingen in de kunst weg te nemen.
Er ligt hier een sluitende begroting voor 2012. Dat is een uitstekende prestatie, zeker in deze tijd, voor een wethouder Jeugd en Onderwijs, die financiën er als klus bij doet.

Maar met mijn ervaring ben ik ervan overtuigd dat er nog veel verbeterd kan worden aan de manier waarop deze gemeente met haar financiën en organisatie om gaat. Een aantal kritische rekenkamerrapporten van het afgelopen jaar hebben dat weer aangetoond. En denk aan de problemen en kosten van de ICT en wat ons staat te wachten bij de integratie van de Stadsdelen.

Er is geen enkel bedrijf in de wereld met een omzet van 5 miljard euro en 15.000 medewerkers, waarvan de CFO zijn aandacht voor de financiën moet delen met andere portefeuilles. En dat is niet voor niets. Financieel beheer is daarvoor een te belangrijk en te bedrijfskritisch onderwerp.

Wij juichen in dit verband zeer toe dat besloten wordt tot één stad één begroting, hoognodig. Zelfs al zou de wet van Donner niet doorgaan. Een goed initiatief van Asscher dat navolging verdiend op andere beleidsterreinen zoals Ruimtelijke Ordening en het verkopen van Onroerend Goed.

Red Amsterdam wil daarom ook pleiten voor een dedicated wethouder van financiën. Een wethouder die zich volledig kan concentreren op ons huishoudboekje.

Pitt Treumann, raadslid Red Amsterdam

PvdA op historisch dieptepunt in Amsterdam Invloed PVV beperkt

Als er nu in Amsterdam gemeenteraadsverkiezingen worden gehouden, dan zal de PvdA op een historisch lage elf zetels uitkomen. Dat blijkt uit een opinieonderzoek van Peil.nl/Maurice de Hond in opdracht van stadspartij Red Amsterdam onder een representatieve steekproef van ruim 800 Amsterdammers.

De volledige uitslag: Peiling gemeenteraad 9-10-11

De volledige uitslag: Peiling gemeenteraad 9-10-11

 

Ook de andere collegepartijen krijgen er van langs. De VVD verliest een zetel en komt uit op zeven, GroenLinks verliest er twee en komt uit op vijf.

De oppositie weet daarentegen goed te scoren. SP verdubbelt van drie naar zes en D66 wordt de tweede partij, met een winst van zeven naar negen zetels. CDA verliest een zetel en komt uit op een. Van de kleine partijen weten Partij voor de Dieren en Red Amsterdam haar zetel te behouden, maar zal Trots haar zetel verliezen.

De PVV weet haar landelijke populariteit maar beperkt te verzilveren in Amsterdam. Zij weet negen procent van de stemmen te trekken, slechts de helft van wat de PVV landelijk scoort.

Red Amsterdam raadslid Pitt Treumann: “Een dergelijke uitslag zou na 60 jaar eindelijk het perspectief geven op een college in Amsterdam zonder PvdA. Ondanks de populariteit van Lodewijk Asscher bij de PvdA achterban, weet hij als lokale partijleider opnieuw niet de stemmen vast te houden in Amsterdam. Na een flinke verkiezingsnederlaag van 20 naar 15 zetels in 2010, zet de trend nu door en komen ze uit op een historisch lage 11 zetels.”

Peil.nl onderzoeker Maurice de Hond: “In Amsterdam zijn in deze peiling ook, zoals gebruikelijk, de effecten van de landelijke electorale trends te zien met het verlies van de PvdA.”

Ook heeft Red Amsterdam laten onderzoeken wat er gestemd wordt als de PVV niet meedoet aan de verkiezingen in Amsterdam. De PvdA verliest dan drie zetels en komt uit op twaalf, VVD wint een zetel en komt op negen. GroenLinks blijft twee zetels verliezen (vijf). Bij de oppositie blijft de uitslag hetzelfde, op Red Amsterdam na. Deze stadspartij verdubbelt van een naar twee zetels.

Pitt Treumann: “Met of zonder deelname van de PVV blijft er een duidelijke plek voor Red Amsterdam in de Amsterdamse gemeentepolitiek. We zijn blij met dit vertrouwen en geeft ons de verzekering dat onze kritische houding ten opzichte van het gemeentebestuur gesteund wordt door de Amsterdammer. Zeker ook omdat de rest van de oppositie ook zo goed weet te scoren.”

Vondelpark; “Verboden toegang voor onbevoegden 461 Wetboek van Strafrecht”

Het dagelijks bestuur van stadsdeel Zuid  heeft na enige mooie dagen aan het begin van dit jaar, onwetend van de vele regen die zou gaan vallen, voortvarend het vermeende probleem van het barbecuen in het Vondelpark aangepakt. Dit heeft men gedaan door het instellen van zones waar voorzieneningen zijn aangelegd en het instellen van een verbod voor de rest van het park.

Om dit verbod kenbaar te maken aan de bezoekers is aan de reeks borden die bij de toegangen van het park staan een bord toegevoegd.

Vondelpark; “Verboden toegang voor onbevoegden 461 Wetboek van Strafrecht”

Vondelpark; “Verboden toegang voor onbevoegden 461 Wetboek van Strafrecht”

Op dit bord is een verbodsbord afgebeeld met daaronder de tekst;

“Verboden te barbecueën, met uitzondering van de aangewezen plaatsen”

maar tevens staat er op;

“U bent welkom in dit park als u zich houdt aan de parkregels”

en

“Verboden toegang voor onbevoegden 461 Wetboek van Strafrecht”

461 Sr  wordt in het algemeen toegepast door eigenaren om hun privé terreinen te beschermen tegen het betreden door derden.

461 Sr bepaalt dat hij die, zonder daartoe gerechtigd te zijn, zich op eens anders grond bevindt waarvan de toegang hem door de rechthebbende is verboden, wordt gestraft met boete.

Gezien het vorenstaande heeft ondergetekende de eer, mede namens het duoraadslid de heer Klatser, beiden namens de fractie van Red Amsterdam, op grond van artikel 45 van het Reglement van orde voor de raad van Amsterdam, de volgende schriftelijke vragen te stellen:

  1. Het Vondelpark wordt in het algemeen beschouwd als openbare weg cq. openbare ruimte, klopt dat?
  2. Indien het Vondelpark geen openbare ruimte zou zijn, welke status heeft het dan, en wie is dan de eigenaar?
  3. Wie worden er aangemerkt als zijnde ‘onbevoegd’ tot toegang tot het gebied?
  4. Wie bepaalt wie er al dan niet bevoegd is het vondelpark te betreden?
  5. Hoe en door wie wordt hierop gehandhaafd?
  6. In Amsterdam is een Algemene Plaatselijke Verordening (APV) van kracht die geacht wordt alle zaken betreffende de openbare orde te regelen, voorzover deze niet door het Wetboek van Strafrecht dan wel het Burgelijk Wetboek geregeld zijn. Wat is de status van de op het bord vermelde ‘parkregels’ en waar zijn deze op gebaseerd?
  7. Zijn er meer plaatsen in Amsterdam met een vergelijkbare situatie en/of bebording?
  8. Indien uit de beantwoording van vorenstaande vragen blijkt dat de tekst op het bord  geen recht doet aan de feitelijke situatie, wilt u er dan zorg voor dragen dat deze en soortgelijke borden per omgaande worden verwijderd?

Schriftelijke vragen van het raadslid de heer Treumann (Red Amsterdam), mede namens het duoraadslid Boris Klatser (Red Amsterdam) inzake het bord bij de ingang van het Vondelpark met de tekst: “Verboden toegang voor onbevoegden 461 Wetboek van Strafrecht”.

MuzyQ het vervolg…

Na de onthullingen van Geen Stijl en het eerdere debat in de Gemeenteraad, kwam wethouder van financiën Lodewijk Asscher van de week met een feitenrelaas over het dossier MuzyQ. In de commissie AZF zei Roderic Evans-Knaup er het volgende over;

Laten we voor de verandering eens bij het eind beginnen.

Wethouder Gehrels, die er vanmiddag helaas niet bij kan zijn in verband met een afscheidsfeestje van een lokale Rabobank directeur, bezwoer ons bij de commissie OZK van 15 juni dat het college geen formele bemoeienis heeft gehad met de kwestie MuzyQ in het stadsdeel Oost. Ik lees even wat citaten voor uit het woordelijk verslag:

“Ik ben blij dat u mijn invloed niet onderschat maar u moet hem ook niet overschatten. Het is hier het stadsdeelbestuur dat verantwoordelijk is, die de voordrachten maakt, die accordeer ik niet. Vanzelfsprekend overleg ik regelmatig met de collega’s uit de stadsdelen. Wat ze daarmee doen, valt onder hun verantwoordelijkheid, tenzij ik reden zie om daar in formele zin iets anders mee te doen. Die reden heb ik niet gezien.”

En verder:

“Het feitenrelaas. Ik zou bijna denken dat het overbodig is omdat alles nu openbaar is.”

Iets later:

“Wat wij in formele zin hebben gedaan, hebben wij aan uw raad voorgelegd”

Wat nog een keer benadrukt wordt met:

“Wij hebben in formele zin aan u voorgelegd wat aan u voorgelegd dient te worden en daarmee denk ik dat u goed geïnformeerd bent.”

En over de onwenselijkheid van bemoeienis van het college zegt mevrouw gehrels het volgende:

“Dit heeft niets met transparantie of duiken te maken. Dit heeft te maken met de manier waarop wij taken, verantwoordelijkheden, bevoegdheden in deze stad hebben verdeeld. Op het moment dat de centrale stad zomaar overal intreedt, ontstaat er een warboel. Dan is het volgende keer een ander gebouw of een andere verkoop van het een of ander.”

En natuurlijk haar mantra:

“Hoe transparanter, hoe charmanter”

En toen dook een paar dagen later de brief op van de burgemeester waarin onder voorwaarden formeel toestemming wordt verleend voor de aankoop van het gebouw. Hoezo geen formele betrokkenheid. En hoezo de raad goed geïnformeerd? Deze brief kenden we niet.

Natuurlijk is het zo, dat toestemming geven niet opdracht geven is, zoals Wethouder Asscher ook al betoogde in de raad.

Of toch wel? Het stadsdeel was namelijk al van plan om het pand aan te kopen. Daar was geen toestemming voor nodig. Dat weten we nu allemaal.

De crux zit ‘m in de beperkende voorwaarden. Namelijk dat het college alleen toestemming geeft als de exploitant gewipt wordt. En dat was het stadsdeel NIET van plan. De brief is dan ook niet bedoeld om het stadsdeel toestemming voor iets te geven. Het is bedoeld om het stadsdeel te verbieden om nog langer samen te werken met de exploitanten. Geen toestemming dus, maar een verbod. Dat is wel een opdracht.

En zo geschiedde. DB lid thesingh gaf in een memo op 22 maart nog wel aan dat dat voor de nodige problemen gaat zorgen, maar ze belooft slaafs de lijn van het college te volgen. Gek trouwens, dat het College op de 24e vraagt of het stadsdeel hun lijn gaat volgen, terwijl dat al schriftelijk  op de 22e bekend was gemaakt.

Wethouder Gehrels schrijft daarop een bedankbriefje op 25 maart, waarin ze verheugd is dat het DB zich aan de voorwaarden van het college gaat houden. En ze benadrukt dat ze geen zin heeft om met de exploitanten onderhandelen. Dat moet het stadsdeel zelf doen. Wel is ze bereid om op de achtergrond dingen in te fluisteren. Ze schrijft het als wethouder Kunst & Cultuur en tevens namens wethouder Asscher. Dat is toch een hoop college bemoeienis voor een zaak waar de centrale stad zich niet mee bemoeit.

Dan is er nog iets geks met de toestemmingsbrief van de burgemeester aan Oost. Wethouder Asscher onthulde in de raadsvergadering, dat niet de burgemeester, maar hij de brieft heeft ondertekend. Als Loco, want de burgemeester was in China.

Ik heb de brief nog eens goed bekeken, maar er staat toch echt burgemeester mr. E.E. Van der Laan. Met de krabbel van Asscher erboven, daar kwam ik achter toen ik handtekeningen ben gaan vergelijken. Maar niks geen aantekening erbij als: bij afwezigheid van, of in opdracht, of namens, en ook niet: Loco. Nee, gewoon een krabbel, die net zo goed van de burgemeester had kunnen zijn. Op z’n minst vreemd.

De brief is gedateerd 24 maart. In het feitenrelaas wordt ook gezegd dat de brief op de 24e is verstuurd. Maar de burgemeester was toen helemaal niet in China. De maiden flight van de KLM vertrok pas de 27e naar Xiamen. Drie dagen later. Curieus.

De bedoeling van het feitenrelaas was om het ons allemaal wat duidelijker te maken. Voor Red Amsterdam is het er eigenlijk alleen maar mysterieuzer op geworden.

Maar goed, nu de inhoud.

Wat ons betreft zijn er drie belangrijk aspecten: De aankoop van het pand. Het wippen van de exploitant. En de mogelijke staatssteun.

Mochten we besluiten dit dossier inhoudelijk te gaan behandelen, dan zullen wij betogen dat de keuze tot aankoop voor 13 miljoen en een verlies nemen van 14,5 miljoen bij lange na niet financieel de beste optie is voor de gemeente. In tegendeel, er zijn diverse scenario’s te bedenken, waarbij we veel minder hoeven te investeren en veel minder risico lopen. Overigens lijkt ons dit besluit een wel erg ruimhartige geste naar FGH en de Rabobank. Maar ook vanuit andere perspectieven dan het financiële, zien we niet in dat dit het beste besluit is.

Dan het wippen van de exploitant. Het feitenrelaas geeft de indruk dat we te maken hebben met een onbetrouwbare exploitant en eigenaar, die hun verplichtingen niet nakomen. Ze zouden nooit een cent betaald hebben aan FGH. Toch is feitelijk onjuist. FGH bank heeft voor de eerste 9 maanden van de looptijd rente en aflossing ontvangen van de eigenaar. SOS is ook niet plotseling gestopt met betalen. Ze hebben vooraf  duidelijk gewaarschuwd dat het misgaat als er niet naar nieuwe

oplossingen gekeken gaat worden. Zoals het een goede partner betaamt. Er is alleen niet geluisterd. Er was een nieuw DB en die vond het een rot project. Oplossing: koop het pand, dan hebben we tenminste nog iets.

Wel kwam het DB tot de conclusie dat het beter was om de huidige exploitant te laten zitten. Lijkt ons ook logisch, want er zit veel materiele en commerciële kennis in de organisatie. Er is ook hard gewerkt door de exploitant, ondanks alle tegenslagen door voornamelijk externe factoren.  De brief die we vanochtend van de ondernemers hebben gehad maakt nog eens duidelijk dat het de meeste problemen zijn overwonnen en dat de exploitatie de goede kant op gaat. Zo goed zelfs dat er op korte termijn weer kan worden begonnen met rente en aflossing betalen. Geen exploitant die knock-out is dus. Dat vraagt toch op z’n minst om een nieuwe overweging.

Dan de staatssteun. Of die er nou wel of niet is geweest, wordt wat ons betreft steeds minder belangrijk. Waar het om gaat is of je het nou wel of niet moet melden. De wethouder lijkt bang voor de relatie met banken en voor een mogelijke precedentwerking. Maar de gemeente heeft zelf in 2008 het precedent al geschapen. In een rechtzaak over de renovatie van de Westergasfabriek is de gemeente zelf begonnen over ongeoorloofde staatssteun via een garantstelling.

En dat achteraf melden niet mogelijk is, blijkt ook niet waar te zijn. Zeer recente jurisprudentie wijst dat uit. Vorige week was er in Groningen een uitspraak geweest in een kort geding tegen de gemeente Winsum, waarin de rechter heeft geoordeeld dat een overeenkomst nietig is in verband met ongeoorloofde staatssteun. De rechter geeft aan dat melding bij de Europese Commissie – vier jaar na het sluiten van de overeenkomst – daar meer duidelijkheid over moet geven. Melding achteraf kan dus blijkbaar wel.

Ook dit vraagt om nader onderzoek, want het is te gecompliceerd om er nu verder op in te gaan.

Tenslotte de informatievoorziening aan de raad. We betreuren het zeer dat pas na zeer intensief aandringen van de hele raad en pas na het opduiken van nieuwe feiten er wordt overgegaan tot informeren. De schijnbewegingen van wethouder Gehrels in het OZK debat geven ons sterk de indruk dat er geprobeerd is deze zaak buiten het zicht van de raad te houden. De controlerende taak van de raad wordt daarmee tegengewerkt. Of op z’n minst niet serieus genomen. Dat is wat ons betreft geen fijn conclusie en de argumentatie hierover van de wethouder tot nu toe geeft ons niet het gevoel dat dat in de toekomst verbeterd gaat worden. Graag een reactie hierop van het College.

Voorzitter, ik rond af met de volgende vragen:

1.   En als eerste een detailvraag: wat is de motivatie om een melding te doen bij de AFM en wat voor melding is dat geweest?

2.   Kunt u nogmaals uw oordeel geven over de manier op en de mate waarin het college de raad heeft geïnformeerd?

3.   Gelooft u nog steeds dat aankoop van het pand en een direct verlies nemen van 14,5 miljoen euro financieel de beste optie is voor de gemeente?

4.   Bent u nog steeds van mening dat het beter is om zelf een exploitatie BV op te zetten en de huidige exploitant aan de kant te zetten?

5.   Bent u bereid om de mogelijkheden tot melding van mogelijke ongeoorloofde   staatsteun verder te onderzoeken?

Amsterdam krijgt weer een krachtig bestuur met de afschaffing van de stadsdeelraden

Minister Donner is van plan de gekozen deelgemeenteraden in Amsterdam en Rotterdam op te heffen. Het College van Amsterdam reageert vanuit een reflex negatief op dit voorstel. Onterecht, vinden raadslid Treumann en duo-raadslid Evans-Knaup van de stadspartij Red Amsterdam. Niet alles wat uit Den Haag komt is per definitie slecht.

De stadsdelen, zoals de deelgemeenten in Amsterdam heten, zijn begin jaren ’80 ingevoerd met het idee de overheid en de politiek dichter bij de burger te brengen. Daarbij was het ook de bedoeling om de stadsprovincie in te voeren ter vervanging van de centrale gemeenteraad. Zo zou het aantal bestuurslagen hetzelfde blijven, namelijk drie: gemeente, provincie, rijk.

Dat is niet gebeurd. Er zijn nu vijf: stadsdeel, gemeente, stadsregio, provincie en rijk. En zes als Europa wordt meegeteld. De Amsterdammer weet daardoor niet meer voor welke zaak hij bij welke laag moet aankloppen. Voor het behoud van een bushalte denk je naar het stadsdeel te moeten, maar dat blijkt de stadsregio te zijn. Aanhangers van een type lantaarnpaal, die in stadsdeel Zuid dreigde te verdwijnen, werden afgelopen jaar heen en weer gestuurd tussen stadsdeel en centrale stad, waarbij zelfs wethouders, raadsleden en stadsdeelbestuurders niet meer wisten wie er verantwoordelijk was. Je huwelijk regel je bij het stadsdeel, maar je scheiding moet je bij de centrale stad melden. Een besneeuwde hoofdweg wordt door de centrale stad schoongemaakt en het naastgelegen fietspad door het stadsdeel.

Met de afschaffing van de stadsdeelraden wordt weer duidelijk wie waar voor verantwoordelijk is: De gemeenteraad. Wethouder Andree van Es van Bestuurlijk Stelsel is bang dat met de afschaffing van de deelraden ook de stadsdeelkantoren moeten verdwijnen. Die angst is onterecht. Het wetsvoorstel van Donner laat expliciet ruimte voor territoriale commissies en bijbehorende ambtelijke kantoren.

Wat Red Amsterdam betreft worden deze zelfs uitgebreid. Amsterdam kent van nature geen stadsdeelindeling, zeker niet in de vorm van de zeven die er nu zijn. Het kent wel buurten, zoals de Nieuwmarktbuurt, de Dapperbuurt, de Leidsebuurt en ga zo maar door. De stadsdeelkantoren moeten worden omgevormd en uitgebreid naar buurtkantoren, waar Amsterdammers hun eerste aanspreekpunt van de gemeente vinden. Daar kunnen ze vergunningen, paspoorten en rijbewijzen aanvragen, informatie verkrijgen en er hun beklag doen over wat er misgaat in de buurt. Het buurtkantoor staat onder ambtelijke leiding van een regisseur, die voldoende empowered moet zijn om deze zaken te kunnen regelen. Ook organiseer hij de inspraak voor plannen, die zorgen voor wijzigingen in een buurt. Op deze manier blijft de politiek en de gemeente voldoende dichtbij de Amsterdammer staan en wordt er weer een eenduidig en daadkrachtig stadsbestuur gecreëerd.

Pitt Treumann en Roderic Evans-Knaup

Buurtkantoor staat dichter bij de burger

Het opinieartikel van Pitt Treumann en Roderic Evans-Knaup in het Parool