Tagarchief: Zeesluis

Nieuwbrief 5

In Nieuwsbrief 5 – Januari 2013

Hierbij de eerste nieuwsbrief van 2013. Wij wensen U allen een gezond en voorspoedig nieuwjaar toe.
In deze brief o.a. een artikel over de verzelfstandiging van onze haven. Red Amsterdam heeft daar grote bezwaren tegen en daarom willen wij de petitie hiertegen ondersteunen. Lees dus vooral het artikel, geschreven door Roderic Evans-Knaup en Marten Bierman en onderteken de petitie via  http://verkoophavenniet.petities.nl/ !
Graag herinneren wij U ook aan het betalen van de contributie en/of donaties.
 Voor informatie over het lidmaatschap of donaties mail naar secretaris@red-amsterdam.nl
Nelleke van’t Hoogerhuijs, secretaris

Nieuwe zeesluis IJmuiden Red Amsterdam kan onmogelijk instemmen

Op de dag dat wij beslissen over de voortzetting van de plannen voor een nieuwe zeesluis in 2019, sloot Hare Koninklijke Majesteit  Beatrix vandaag de zeekering rond de Tweede Maasvlakte en ontsloot daarmee in één keer 2.000 ha nieuw havengebied voor de overslag van containers in de zeemonding. Snel en simpel te bereiken voor de grootste zeeschepen.

Zeesluis IJmuiden wordt in 2029 vervangen door en op kosten van het Rijk.

Amsterdam doet nu een investering van 130 miljoen om dat proces te versnellen.
De financiële investering die Amsterdam zal moeten doen, valt feitelijk in twee inhoudelijke investeringen te verdelen:

Ten eerste zal Amsterdam investeren in het verdiepen en vergroten van de sluis. Dit zijn meerkosten die Amsterdam ook in 2029 zou moeten dragen.

Ten tweede wil Amsterdam de vervanging van de zeesluis tien jaar naar voren halen.

Red Amsterdam wil weten wat het rendement is van deze investering. Verder lezen

Amsterdammers tegen verzelfstandiging haven

Raadslid Roderic Evans-­‐Knaup (Red Amsterdam) heeft tijdens de bespreking van de Kadernota 2013 door de Amsterdamse gemeenteraad het resultaat bekend gemaakt van een onderzoek dat in opdracht van Red Amsterdam is uitgevoerd door Maurice de Hond/Peil.nl naar de mening van Amsterdammers over het voornemen van het college om de Amsterdamse haven te verzelfstandigen.

Uit het onderzoek is naar voren gekomen dat een meerderheid van de Amsterdammers tegen verzelfstandiging van de haven is. Slechts een kwart van de ondervraagden oordeelde positief over de verzelfstandiging; een kwart van de ondervraagden maakt het niet uit. Het onderzoek werd uitgevoerd onder 1000 Amsterdammers op 6 mei 2012. Verder lezen

Kadernota: De geleerde lessen van de Noord-Zuidlijn zijn hier relevanter dan ooit

Na de afgelopen dagen een aantal aardige Chinese wijsheden gehoord te hebben, zou ik het eens over Oostenrijks-Britse boeg willen gooien.

 “Het is onze morele plicht om optimistisch te zijn”, schreef filosoof Karl Popper.

Daarmee bedoelde hij niet dat wij zomaar overal klakkeloos het positieve van moeten inzien. Integendeel.

Popper dringt aan op een kritische houding: een kritische houding ten opzichte van  jezelf, ten opzichte van de ander, ten opzichte van de vermeende waarheid.
Een kritische houding helpt ons om vooruit te komen in de wereld, als mens en als maatschappij, omdat het altijd beter kan.
En daarin schuilt de kern van die morele plicht tot optimisme: het kan altijd beter. Verder lezen

Slotbeschouwing begroting 2012 door Pitt Treumann

We gaan weer een jaar in met zware bezuinigingen. En dit zal niet de laatste ronde zijn. Ook de volgende jaren zullen we weer moeten gaan snijden in de begroting.

De rekening van deze bezuinigingen leggen we, net als het rijk, gewoon bij de Amsterdammer.

En dat is vreemd, want aan de andere kant gaat het geld met bakken de deur uit naar grote – vaak onnodige – prestige projecten. Miljoenen gaan er naar een Olympische fantasie; een onderzoek naar de verzelfstandiging van de haven, waarvan het havenbedrijf zelf het economisch nut nog niet heeft aangetoond. Een niet te dempen bodemloze put van de gemeentelijke ICT. Cultuurgebouwen die ons onnodig tientallen miljoenen extra kosten, zoals het Stedelijk en MuzyQ. Diverse projecten onder beheer van de dIVV: De hogesluisbrug, De Utrechtsestraat, de renovatie van de Oostlijn, stuk voor stuk projecten die in tijd en geld ver boven budget gaan. Met miljoenen.

We gaan grote aantallen ambtenaren ontslaan en de mensen die hun baan mogen behouden kleden we maximaal uit. Maar aan de andere kant van het spectrum stellen we directeuren bij het GVB en bij de dienst ICT aan, die beiden twee keer zo veel verdienen als de premier. Argumenten als: We gaan er niet over, of Het past binnen de aanbestedingsregels maken het niet minder pervers.

En dan hebben we ook nog een paar investeringsprojecten waarvan we geen idee hebben of ze gaan renderen. Project 1012, een nieuwe zeesluis, het AIF. En het idee van IJburg 2 willen we maar niet vergeten, ondanks dat we weten dat we het de komende jaren niet rond gaan krijgen.

De lessen van de Noord-Zuidlijn kennen we allemaal, maar echt toegepast zijn ze in al deze gevallen nog niet.

Het zijn allemaal bleeders, voorzitter. Grote projecten, waarnaar ongekend grote bedragen weglekken. Geld dat we hard nodig hebben om het leven van de Amsterdammer te verbeteren. Als we dat op een voortvarende manier willen doen, dan moeten we daar iemand bovenop zetten, iemand die al zijn tijd en energie stopt in het stoppen van deze bleeders en de geldzaken van Amsterdam weer op orde krijgt. Een exclusieve wethouder van financiën. Het college geeft aan dat dat niet nodig is, omdat iedere wethouder een beetje wethouder voor financiën is. Maar als ik het lijstje van daarnet teruglees, dan denk ik eerder dat we 1 deeltijdwethouder voor financiën hebben en 6 wethouders tegen financiën. Daarom handhaven we onze motie, juist sterkt het pre-advies juist onze oproep: Laat één van u zich alleen met het geld bezig houden. Dat zou volgend jaar een paar draconische maatregelen kunnen schelen.

Deze raad heeft in de vorige vergadering de hoofdlijnen voor het kunstenplan met de bijbehorende bezuinigingen al vastgesteld, maar wij blijven van mening deze bezuinigingen ondoordacht zijn en een slechte basis geeft voor de Amsterdamse kunstsector. Het afbraakbeleid van deze kunsthatende regering wordt door B&W met de mond bestreden, maar met de daad gesteund.

Daarnaast kunnen we in de kunstwereld nog een aantal onvermijdelijke tegenvallers verwachten de komende jaren. Naast het grote aantal extra aanvragen, die we binnen gaan krijgen, maar niet kunnen honoreren, moet je dan denken aan verhoogde exploitatiekosten voor het Stedelijk Museum en De Appel, financiële problemen bij het Muziekgebouw aan het IJ, de beschadigde kunst in de Oostlijn stations en vooral de effecten voor de economie en de bijstand door de gedwongen ontslagen van personeel en ZZP’ers in de kunstsector.

Het argument: die 10 miljoen bezuiniging op kunst staat in het programma akkoord, dus moeten we uitvoeren is wat ons betreft kortzichtig en we hebben in de reacties gezien dat ook de PvdA en GroenLinks hier slechts schamend aan hebben toegegeven.

We steunen het amendement van D66 om deze bezuinigingen ongedaan te maken dan ook van harte. Maar mocht deze het niet halen, hebben wij ons eigen amendement aangepast. We vragen u om het nog niet meegerekende surplus op de renteinkomsten van 2011 en 2012 te reserveren voor het kunstenplan, met een maximum van 5 mio euro per jaar. Dit zou een extra ruimte in het kunstenplan  kunnen creëren van 2,5 mio euro per jaar.

Door dit zeer beperkte amendement te steunen kunt u het gezicht van Amsterdam nog een beetje redden.

Er is een motie die ik er bij deze gelegenheid er uit wil nemen. En dat is de gewijzigde motie van Van der Ree over het structureel maken van de bewakingskosten van Joodse religieuze instellingen, met name de Joodse School in Zuid. We hebben daar onlangs met andere fracties een bezoek aan deze ommuurde en bewaakte school gebracht en ik vind het verbijsterend dat het in Amsterdam van 2011 nodig is om kinderen te bewaken om ze te bechermen. Ik schaam me voor deze school. Waar het onmogelijk is voor joodse kinderen vrij van en naar school te begeven en zich op school vrij te voelen. Amsterdam moet zich schamen dat deze misstand kennelijk blijft bestaan en dat er geen echt plan van aanpak is. Het is bedroevend dat B&W zelfs voor dit kleine bedrag geen structurele oplossing hebben gevonden. En nog beschamender is dat men aangeeft het beschikbare geld in plaats daarvan aan cameratoezicht van onder andere voetbalvandalen wil besteden, hoe noodzakelijk dat laatste ook is.

Ik zal dus met deze aantekening voor deze motie stemmen, met de wens dat bijvoorbeeld bij de kadernota er wel tot een permanente oplossing gekomen wordt, voor zolang deze helaas nodig is.

 

Pitt Treumann, gemeenteraadslid Red Amsterdam

Reactie op de Begroting 2012

Deze begroting zucht en kraakt onder de crisis, de bezuinigingen, grote managementproblemen en niet te vergeten de Noord-Zuidlijn. Een besluit dat nooit genomen had mogen worden. Zelfs niet toen het nog goed ging.

Ter voorbereiding van deze bijdrage las ik het betoog van mijn voorgangster na, dat zij vorig jaar bij de Staat van de Stad heeft gehouden.
En het is nog verbluffend actueel. Ik zou het zonder problemen vandaag weer kunnen voordragen. Maar aangezien ik mevrouw Frijda onmogelijk kan overtreffen in de voordrachtkunst, ga ik u dat besparen. (u kunt het trouwens nalezen: Boekje) En dat geeft mij de kans voor het vervolgverhaal.

Ik dacht dat een kunstschouw een nep openhaard was

"Ik dacht dat een kunstschouw een nep openhaard was" nog altijd te bestellen via administratie@red-amsterdam.nl

Een aantal zaken gaan goed. Beetje bij beetje begint het gemeentebestuur af en toe de menselijke maat van Amsterdam in acht te nemen. Noodgedwongen of uit vrije wil, dat maakt niet uit het resultaat telt. We zijn optimistisch.
Het WK Voetbal is van de baan en daarvoor in de plaats krijgen we een prima passend EK Atletiek. Felicitaties zijn daarvoor op zijn plaats, en we hopen dat wethouder Van de Burg mogelijkheden gaat vinden om de gemeentelijke bijdrage voor dit evenement onder de 4 miljoen euro te krijgen.

IJburg II staat in de ijskast, maar we hebben een zeer succesvol zelfbouwprogramma. Een programma waarbij Amsterdammers op verschillende plekken in de stad hun woondroom waar kunnen gaan maken.

Vergeet IJburg 2 en 3, concentreer je op Zeeburg, een eiland dat lang geleden al is opgespoten. En leg daar de centrale voorzieningen aan die ook voor IJburg 1 zo noodzakelijk zijn.

De peperdure metro naar Amstelveen lijkt van de baan, tenminste zo interpreteren wij de cijfers. Vooralsnog houdt wethouder Wiebes de mogelijkheid open. De scope mag niet wijzigingen, is dat niet het zelfde als tunnelvisie?
Uit de voorlopige cijfers blijkt dat er veel realistischer alternatieven zijn, verschillende tramvarianten. Maak daar nu een gedegen kosten- batenanalyses van, zodat we een weloverwogen keuze kunnen maken.
Verschillende partijen in deze raad zien de metro nog steeds als ideaalbeeld. Hebben zij dan niets geleerd van de lessen van de Noord-Zuidlijn?
Vrijgevallen, voor een groot deel niet bestaande reserves, voor niet gerealiseerde onverhoopte risico’s gebruiken voor extraatjes aan de NoordZuidlijn is een gotspe. Ga dat maar eens uitleggen aan de mensen die echt lijden onder de bezuinigingen!
Dan nog goed nieuws.

De zorgvuldig door de coalitie om zeep geholpen Opstapper is terug. Niet in de door de PvdA vurig gewenste vorm van een vrijwilligers project, maar als particulier commercieel initiatief. Een waar een deel van de chauffeurs niet in de WW zijn terecht zijn gekomen, maar een nieuwe baan door hebben gekregen.

Red Amsterdam’s taak om projecten en ideeën aan de maat van Amsterdam te toetsen is echter nog lang niet volbracht. Amsterdam – of zelfs de Randstad – is geen Shanghai, Londen, Rio de Janeiro of New York. Zelfs geen Toronto of Berlijn.
De afgelopen periode hebben we weer voldoende soortgelijke projecten langs zien komen, waarvan we op onze vingers kunnen natellen dat ze een maatje te groot zijn en het de Amsterdammers onnodig veel geld gaat kosten.
De tweede Zeesluis. De Olympische spelen. De IJmeerlijn.
En de verzelfstandiging van de haven, waarvan de VVD voorstelt om het meteen maar te privatiseren. De haven van Amsterdam beslaat 10% van ons grondgebied. Wij vinden het onbegrijpelijk dat er de wens bij sommigen bestaat om de bevoegdheid daarvan over te dragen aan een particuliere onderneming.
We zijn nog steeds een voor een compacte bloeiende haven, die rekening houdt met hoogwaardige lading en niet een opslagplaats is voor kolen en benzine. Zie de havenvisie van Asscher en Gerson. Hoe kunnen wij als duurzame stad nou trots zijn op de status van grootste benzinehaven van de wereld?

Voor ons ligt een begroting waarin we – door crises en grote fouten in het verleden – moeilijke keuzes moeten maken en daar gaan we het de komende maand over hebben.
In grote lijnen hebben we geen kans om aan de bezuinigingen die het rijk ons oplegt te ontsnappen. Maar een woord van protest is toch nog steeds op zijn plaats.
Het college is na een boze wethoudersbrief simpelweg zijn wonden gaan likken. Machteloosheid over een asociaal beleid waarbij de zwakste de grootste lasten dragen en een onbeschaafd en onbeschoft cultuurbeleid.
Maar in plaats van te trachten de maatregelen van het rijk te verzachten, geeft dit college een schop na, met name de extra bezuinigingen van B&W op de kunstinstellingen over de hele linie is voor ons niet acceptabel.

De Griekse tragedie – en zoals al enige jaren gebruikelijk door Rome geïmiteerd, kan voor het cultureel beleid ook voordelen hebben.

Wat is namelijk het geval;
de begroting van het leningfonds voor 2012 heeft in vergelijking met het lopende jaar een conservatiever karakter.
De rente inkomsten van het fonds, in feite reserveringen, zijn niet meer op 4,25% gebaseerd maar er is gerekend met 4,5%.
En toch wordt er begroot voor 2012 dat het overschot lager is dan in 2011.
Het is ‘maar’ 26 miljoen tegen 31 voor het lopende jaar. Dat is toch merkwaardig want inmiddels is er wel wat gebeurt op de kapitaal markt!

• Dankzij de Griekse tragedie vluchten de beleggers naar Duitsland en Nederland
• Kan Amsterdam op de kapitaalmarkt nu tegen 2,75% terecht (een enorme marge tegenover de 4,5% die ook voor nieuwe projecten gerekend wordt)
• De korte rente, voor daggeld, waar rondt 500 miljoen geleend wordt is extreem laag. Tot onder de 0,3%! Terwijl er begroot wordt op ruim 2% (in 2010 is op het korte geld 0,35% betaald)

Dus enerzijds worden de inkomsten ten laste van de begroting berekend tegen 4,5% in plaats van 4,25%. Anderzijds zijn de rente kosten veel lager, en desondanks wordt het overschot veel kleiner begroot. Je kunt dus verwachten dat zowel het overschot van het lopende jaar hoger is dan de begrote 31 miljoen, veel hoger (wethouder wat is de stand op dit moment?)
En je kan er redelijkerwijs er vanuit gaan dat het begrote overschot substantieel groter zal.
Wees gerust de Grieks-Romeinse crisis is nog lang niet over. Pas als de herstructurering en de curatele uitgewerkt zijn kan je van herstel spreken. Merkel zei laatst; “het kan nog wel tien jaar duren”

Er zit dus nog veel ruimte in de begroting 2012.

Hoopt het college deze gelden later dit jaar aan ons te presenteren als meevallers van prudent beleid?
Of dekt met zich vast in voor tegenvallers die men nu nog niet durft uit te spreken?

Ons prioriteit is de extra bezuinigingen in de kunst weg te nemen.
Er ligt hier een sluitende begroting voor 2012. Dat is een uitstekende prestatie, zeker in deze tijd, voor een wethouder Jeugd en Onderwijs, die financiën er als klus bij doet.

Maar met mijn ervaring ben ik ervan overtuigd dat er nog veel verbeterd kan worden aan de manier waarop deze gemeente met haar financiën en organisatie om gaat. Een aantal kritische rekenkamerrapporten van het afgelopen jaar hebben dat weer aangetoond. En denk aan de problemen en kosten van de ICT en wat ons staat te wachten bij de integratie van de Stadsdelen.

Er is geen enkel bedrijf in de wereld met een omzet van 5 miljard euro en 15.000 medewerkers, waarvan de CFO zijn aandacht voor de financiën moet delen met andere portefeuilles. En dat is niet voor niets. Financieel beheer is daarvoor een te belangrijk en te bedrijfskritisch onderwerp.

Wij juichen in dit verband zeer toe dat besloten wordt tot één stad één begroting, hoognodig. Zelfs al zou de wet van Donner niet doorgaan. Een goed initiatief van Asscher dat navolging verdiend op andere beleidsterreinen zoals Ruimtelijke Ordening en het verkopen van Onroerend Goed.

Red Amsterdam wil daarom ook pleiten voor een dedicated wethouder van financiën. Een wethouder die zich volledig kan concentreren op ons huishoudboekje.

Pitt Treumann, raadslid Red Amsterdam

Verzelfstandiging Haven Amsterdam

Op 8 juni 2011 kon er bij de raadscommissie Bouwen, Wonen en Klimaat (BWK) worden ingesproken over het voorstel om Haven Amsterdam te verzelfstandigen.

De planning van de inhoudelijke behandeling door de raadscommissie BWK is (voorlopig) als volgt:

  • 8 juni: gelegenheid om in te spreken
  • 29 juni: eerste behandeling voorstel tot verzelfstandiging
  • 7 september: vervolg behandeling voorstel tot verzelfstandiging

Verzelfstandiging Haven Amsterdam

Op 15 maart jl. heeft het college aan de gemeenteraad voorgesteld om het Amsterdamse Havenbedrijf te verzelfstandigen. Verzelfstandiging is volgens het college nodig om de internationale concurrentie beter het hoofd te kunnen bieden. Haven Amsterdam kan zo meer samenwerken met de logistiek-commerciële sector en andere Nederlandse en Europese havens. Het is aan de gemeenteraad om hier uiteindelijk een definitief besluit over te nemen.

Haven Amsterdam is van groot economisch belang voor zowel de stad Amsterdam als de omringende regio. De haven is sinds 2009 de vierde haven van Europa. De bedrijvigheid in het Noordzeekanaalgebied draagt voor 7,5 miljard euro bij aan de regionale en nationale economie. In 2008 werkten in het gebied 65.000 mensen, waarvan 35.000 in de Amsterdamse haven.

Het Amsterdams Havenbedrijf zou na verzelfstandiging doorgaan als NV Haven Amsterdam. Alle aandelen zijn in eerste instantie in handen van de gemeente Amsterdam. Regiogemeenten, provincie, het Rijk en andere havenbedrijven kunnen bij deze organisatievorm mogelijk op termijn deelnemen door grond of kapitaal in het havenbedrijf in te brengen.

Relevante stukken

Met verzelfstandiging zijn dus grote belangen gemoeid. Om een weloverwogen besluit te kunnen nemen, heeft de raadscommissie twee expertmeetings (op 6 april en 18 mei jl.) georganiseerd waar interne en externe deskundigen zijn gehoord.
BURGERINITIATIEF LUC SALA
Dit initiatief wordt op woensdagavond 22 juni in de gemeenteraad behandeld:
 

B&W heeft een voorstel in voorbereiding om de Amsterdamse Haven te verzelfstandigen, met de bedoeling hier delen van te verkopen. Naar verwachting neemt de Gemeenteraad hier eind dit jaar een definitief besluit over.

Amsterdam wil z’n haven verzelfstandigen en aandelen verkopen. De verkoopprijs is 150 miljoen voor 2650 hectare (6 euro/m2), en men geeft de erfpachtcanon van 625 miljoen ook nog gratis mee. Daarna is de NV Havenbedrijf vrij om b.v. nog meer gevaarlijke kerosinetanks neer te (laten) zetten, en meer op winst dan op milieu en werkgelegenheid te mikken. Dit alles is een zeer drastisch besluit, waar de burgers, de bewoners en  ondernemers in de haven buiten worden gehouden. Door het formulier (als word.doc) (Burgerinitiatief) te ondertekenen en ALLES in te vullen (anders is het niet geldig) vraagt u de gemeenteraad dit besluit te heroverwegen op een manier, die mogelijk maakt hierover een zogenaamd referendum te organiseren.

formulier als htm file

 


Visie op Structuurvisie Amsterdam 2040

“De tijd van de grootschalige projecten is voorbij”, aldus Amsterdams gemeentebestuur in de begroting 2011 inzake het Vereveningsfonds.

Die conclusie volgt op de voorlopige bouwstop vorige zomer.

De hoofdstad kampt met de grootste terugval in de woningbouw sinds veertig jaar. Amsterdam hoopt vooral via het (voorlopig?) afblazen van bouwprojecten het tekort te reduceren met € 900 miljoen.

Breken ooit betere tijden aan? Zelf zegt het gemeentebestuur daarover dat nog niet is te voorzien hoe diep de terugval zal zijn en hoe lang herstel op zich laat wachten. Intussen wordt wel een Structuurvisie uitgebracht vol toekomstplannen tot 2040. Met het verlies van het Vereveningsfonds waarin baten en lasten van het grondbeleid worden verrekend is nog geen rekening gehouden. De rentelasten van onverkocht braakliggend terrein lopen inmiddels verder op met tientallen miljoenen.

Amsterdam denkt 70-duizend nieuwe woningen nodig te hebben tot 2040 en begint alvast met 45 ha (20%) van IJburg II, gereed te maken, terwijl de bouw op IJburg I al stagneert, en vlakbij, het Zeeburgereiland braak ligt. Kennelijk denkt het college en de verantwoordelijke wethouder aan een tijdelijke dip, die te overbruggen is met een lager ontwikkelingstempo maar niet dwingt tot koersverandering. Maar hoe langer de dip duurt, hoe meer die projecten onder invloed komen te staan van de bevolkingskrimp die rond 2040 zijn hoogtepunt nadert. Dat zal tot bijsturing dwingen.

U weet wat bevolkingskrimp is, neem ik aan ? Er wordt minder geboren in Nederland en er gaan meer mensen dood. Grof gezegd.

Vanaf dit jaar gaat de naoorlogse geboortegolf met pensioen, en neemt de invloed van de bevolkingskrimp toe. Straks rond 2030 wordt de geboortegolf van weleer een aanzwellende uitvaartgolf.  Als gevolg daarvan komen veel, en veel attractieve woningen vrij.  In de periferie maar ook in en om Amsterdam. Dientengevolge zal de noodzaak om veel bij te bouwen ook voor de hoofdstad verminderen. De gevolgen van die demografische ontwikkelingen ontbreken geheel in de structuurvisie.

Door uitstel van projecten valt, als het lang genoeg duurt, het tijdstip van de te hervatten bouwopgave samen met omvangrijke woningverlating. In de kantlijn uitgerekend gaat het om zulke forse aantallen lege woningen dat de noodzaak tot veel nieuwbouw verdampt. Zo leveren de Amsterdammers die nu 60+ zijn bij elkaar in het tijdvak vanaf nu tot zeg maar 2040  meer woningen op dan de 70.000 die ooit in aanbouw moeten worden genomen. En daar komen de te verlaten woningen in vergrijsde gebieden als de Gooi- en Vechtstreek, Kennemerland en de voormalige groeikernen nog bij. Veel van deze grotere woningen worden nu nog door 1 persoon bewoond maar zullen als ze vrijkomen door meerpersoons jongere huishoudens worden overgenomen. Daardoor slinkt de noodzaak tot nieuwbouw nog verder. Een groeiende bevolking in zielen kan desalniettemin met minder nieuwe woningen toe.

De verlaten woningen zullen doorgaans ruim en goed zijn. Er zal zich in plaats van een verdunning -minder bewoners in grotere huizen- een indikkingsproces voordoen. Van eenzame weduwen, naar meerpersoonshuishoudingen in eenzelfde woning. Het woonredenment -zoals dat heet- per woning stijgt en het herbergend vermogen van de bestaande woningvoorraad neemt daardoor zonder nieuwbouw toe.

In Amsterdams’ Structuurvisie met een tijdshorizon tot 2040 mag een tekst over deze ontwikkeling achter de cijfers niet ontbreken. Inderdaad lijkt de tijd van de grootschalige projecten voorbij. Gemeenten, dus ook Amsterdam, zullen zich moeten realiseren dat de betere tijden als ze aanbreken heel andere tijden zullen zijn dan waarop ze zich de afgelopen jaren hebben voorbereid.

Er verandert nu al veel dat een snel herstel van de terugval niet aannemelijk maakt. Het leven wordt duurder en onzeker. Leningen worden duurder en moeilijker dan voorheen afgegeven. Inkomenseisen worden opgetrokken. Banken vrezen verzuipende hypotheken en moeten zelf grotere geldbuffers aanhouden (Basel 3) wat uitlenen afremt. Tophypotheken moeten straks versneld tot 100% worden afgelost.

Onzeker is wat de hypotheekrente en woningprijzen zullen doen. Niet alleen in de koopsector is het kommer en kwel. Investeringen van woningcorporaties kelderen volgens koepel AEDES van € 10 miljard naar € 1 miljard per jaar. Langdurig uitstel wegens geldgebrek is onontkoombaar zeker in de huidige woningmarkt.

De oorzaak: er wordt en is steeds minder  ingespeeld op de woonbehoefte, het passende dak boven het hoofd, maar op de woonbegeerte, het bij elkaar wonen van vermogen met behulp van de hypotheekrenteaftrek en stijgende huizenprijzen.

Even calculerend als eerst werd verhuisd door de burger blijft die nu liever zitten. Geen nood want een Hollands huishouden woont in vergelijking met bijvoorbeeld Denen en Duitsers relatief het ruimst. En anders maakt de tijdelijke btw-verlaging naar 6% het zittenblijven, met een dakkapel of serre erbij gebouwd wel aangenamer.

Red Amsterdam vindt dat deze demografische ontwikkelingen, plus de bijbehorende cijfers, met name het effect op het voorgestelde nieuwbouwprogramma, niet in de Structuurvisie mogen ontbreken. En dient daarom eern motie met die strekking in.

Motie Overwegende:

-          dat de gevolgen van het tekort van meer dan € 900 miljoen op het Vereveningsfonds nog niet in de structuurvisie zijn verwerkt

-          dat het college via uitstel van veel projecten dit tekort probeert te verminderen

-          dat dit uitstel de voorgenomen aanvang verschuift naar het moment waarop de effecten van vergrijzing drastisch zullen toenemen, zich manifesterend in bv toenemende woningverlating in en om de stad

-          dat de gevraagde noodzakelijke cbs-cijfers over deze vergrijzingseffecten nog niet bij de besluitvorming over de structuurvisie voor handen zijn

-          dat omvangrijke woningverlating een neerwaartse aanpassing van het nieuwbouwprogramma nodig kan maken om dubbel woningaanbod te vermijden

draagt/vraagt het college op:

zodra de CBS-cijfers over de vergrijzingseffecten tot 2040 wel beschikbaar zijn deze op woningverlating te toetsen en het eventuele  verminderend effect op het voorgestelde nieuwbouwprogramma van 70.000 alsnog in de Structuurvisie te verwerken opdat  woningaanbod gegenereerd uit woningverlating en tegelijkertijd nieuwbouw tezamen op niet meer dan 70.000 woningen uitkomt

deze verwerkte tekst als onderdeel van de structuurvisie op te vatten

De raad beslist! De Opstapper voor de stad te behouden

Nelly Frijda tijdens slotbeschouwing 2011

Als er weer eens verstandige keuzes moeten worden gemaakt, waar het college niets voor voelt,
òf controversiële keuzes, òf te ingewikkelde, horen wij diverse wethouders in de Commissievergaderingen dikwijls na een lang -vaak somber getoonzet- betoog concluderen:
“De Raad beslist”.
Ze zeggen zelden: “Ach, interessant. Zo hadden we het nog niet bekeken”.
Of: “Ja, dat is ook eigenlijk te dwaas. Dáár moeten we wat aan doen”.
Of: “Als zóveel burgers het willen; gaan wij met het gehele ambtelijke apparaat ertegenaan, daar een mouw aan te passen”.

Zal ik, om de gedachten even te bepalen, een aantal vrágen bij deze antwoorden verzinnen?
Ik neem maar, bij het onderwerp ‘vervoer’, een paar willekeurige vragen die onlangs gesteld zijn en waarvan een aantal dezer dagen ter stemming komen.
“Het autoluw maken van de stad heeft als onbedoeld bij-effect dat het aantal geparkeerde fietsen exponentieel stijgt in het Centrum . Kunnen we de ruimtes onder het CS, en plekken boven de metrobuis niet inrichten als fietsenstalling ?” (GrL)
“Is het niet buitengewoon onvriendelijk voor vreemdelingen in deze stad, dat ze voortaan hun weggesleepte auto, ‘s nachts niet meer kunnen ophalen en moeten wachten tot de volgende morgen 7 uur ?” (VVD)
“Waarom wordt de ombouw van de Amstelveenlijn tot metrolijn al aanbesteed terwijl niemand het wil, haltes verdwijnen, lijn 5 wordt opgeheven en er geen geld is?” (SP)
“Moet de centrale stad niet ingrijpen als een Stadsdeel besluit de parkeertarieven te verhogen met zo’n 100% ? ” (CDA)
Ja en natuurlijk ook (PvdA): “Die Opstapper heeft veel meer dan alleen vervoerskundige waarde en bijna iedereen wil hem behouden. Kunnen we daar niet wat aan doen ?”

Standaard-antwoord: “De Raad beslist”.

En dan mag de Raad beslissen: een beetje hier erbij. Een beetje daar eraf.
Maar het veronrustende is dat de Raad helemaal niet beslist bij bedragen die ertoe doen ! Bij de grootste bedragen, de hoogste kostenposten, de weggefrommelde financieringskosten, de miljoenen-tegenvallers.
“Hoe hoger de bedragen. Hoe fultieler de inbreng van de Raad”, zei Red Amsterdam nog vorige week in de Commissievergadering VVL.

Als het over de voortdurend oplopende kosten van de NoordZuidlijn gaat zit de Raad met de mond vol tanden. Telkens opnieuw -ook na de Commissie Veerman, ook na de Raads-enquete, ook na de herschikking van de verantwoordelijkheden in de Projectleiding NoordZuidlijn-, worden we geconfronteerd met ongelukjes en tegenvallers.

En wordt er virtuoos gegoocheld met bedragen, potjes, begrotingen, fondsen, investeringen en reserveringen. En met rode-oortjes-begrippen als “Kleine Kansen, Grote Gevolgen.”, die eerder thuishoren op de kermis bij het ‘parade-maken’ voor het Rad van Fortuin, dan bij de miljarden-valkuil van de Noord-Zuidlijn.

Onlangs nog werd de Raadscommissie-Verkeer-en-Vervoer in het geheim ‘in de week’ gezet met de mededeling: “Ja, er moet helaas gedacht worden aan een extra investering van zo’n 30 miljoen euro om het station Vijzelgracht veilig te kunnen ontgraven”.
Maar een paar weken later mag de Raad slikken, dat het onder druk ontgraven van het station Vijzelgracht toch zo’n 68 miljoen méér kost. Kleine Kans. Groot Gevolg. Fait-accompli. Voldongen feit. “Oja, en dat de oplevering van de NZ-lijn daardoor wel een paar maanden later kan worden”, roept de Wethouder onderaan de trap.
“De Raad beslist.”
De Raad beslist niks. De grondwaterstand beslist nog eerder. Het paalwerk uit de 17e eeuw beslist. Een opengebarsten rioleringsbuis beslist. De NoordZuid-directie beslist.

Heel, heel langzaam wordt de Raad voorbereid op wat de Noord-Zuidlijn in zijn totaliteit moet gaan kosten. Uiteraard méér dan de nu al niet te bevatten som van driedúizend miljóen euro.
Zorgvuldig gefaseerd -door projectbureau, wethouder en weersomstandigheden- krijgt de stad de rekening gepresenteerd. Tegenvallers voorbehouden natuurlijk. En vertragingen.
Nog niet-begrote, niet-aanbestede en niet uitgegeven posten staan nog niet op de rekening. De kosten van de afbouw, en aankleding, en die ellendig-lange roltrappen, van de stations zijn nog niet begroot. Dus zijn nog geen kostenpost. De brandveiligheid in de stations is nog niet beoordeeld, en zou wel eens voor onaangename verrasingen en dure aanpassingen kunnen zorgen. Dus daar wachten we nog even mee, -als de Brandweer zn mond maar houdt.
En we hebben de treintjes nog niet gekocht. Want dat hangt weer af van welk signalerings- en trein-beveilingssysteem we kiezen. En hoe duur dat is.

Nemen we mens-gestuurd of computergestuurd rollend materieel ? Alsof het Fleischmann is. Als we voor de mooiste, meest-geavanceerde én duurste optie kiezen, moet de Amstelveenlijn omgebouwd worden tot metrolijn, -als aansluiting op de NoordZuidlijn- anders is die investering in het materieel te hoog. Zo rolt de trein onstuitbaar voort.
Als we die Amstelveenlijn nu vast aanbesteden, kan met de bouw ervan begonnen worden als de NoordZuidlijn af is in 2018. Fait-accompli en het kost niks, want het wordt betaald door Rijk en Regio.
‘t Is geen Rad van Fortuin, dames en heren, het is een rad voor de ogen.

Daarnaast, collega Raadsleden, wil ik u eraan herinneren dat het bedrag
‘Kosten NoordZuidlijn’ aanzienlijk geflatteerd wordt doordat de rentelasten voor de financiering van de NoordZuidlijn elders in de gemeentebegroting worden opgevoerd.
Om “begrotings-technische redenen” natuurlijk, maar het is wel echt geld. Dít jaar: 20 miljoen euro per jaar. En hoe verder de bouw vordert en de aannemersrekeningen betaald moeten worden, hoe meer geld er geleend moet worden, hoe verder de kosten van de leningen oplopen.
Tot twintig, veertig, zestig miljoen euro per jáár. Elk jaar. Echt geld. Net zo echt als de reeds betaalde bouwkosten.
(Even tussen twee haakjes: wisten jullie dat ook de Tweede Zeesluis, die ons niks zou kosten, op die manier, als rente-last, op onze begroting drukt ? )
“Lenen kost geld”, staat er dankzij Dirk Scheringa nu verplicht in elke advertentie voor een financieel product. Misschien komt de Amsterdamse gemeenteraad er nu eindelijk eens achter waarom de begrotingsruimte zo beperkt is en daarmee zn bewegingsvrijheid zo belemmerd. De Raad is zèlf het mannetje met die loodzware bal aan het been.

Begrijpt u, dames en heren, waarom wij zo tegen de Noord-Zuidlijn zijn, en pleitten voor een moratorium op de bouw, en ons verzetten tegen de ondoorzichtigheid van die NZ-lijn-begroting ? Alleen al vanwege dat laatste kunnen wij niet instemmen met de Gemeentebegroting 2011, zoals die thans voorligt.

OK. Wij kennen inmiddels de symbolische waarde van onze inbreng. Dus ook deze. Red Amsterdam zal niet in staat zijn essentiele veranderingen aan te brengen in de Gemeentebegroting.

Klein bier rest ons.
Red Amsterdam heeft het initiatief genomen. We hebben ons het vuur uit de sloffen gelopen om De Opstapper voor de stad te behouden. Wij hebben een stem gegeven aan bewoners en ondernemers langs de route. Wij hebben rondgebeld, steun gezocht, opties bekeken, alternatieven aangedragen.
Red Amsterdam heeft inmiddels drie amendementen op de Gemeentebegroting opgesteld om de Opstapper voor de stad te behouden. Wij zijn er nog steeds niet in geslaagd om daarmee Het Parool te halen, maar wij zijn buitengewoon tevreden dat wij voor ons laatste amendement steun hebben gevonden bij vijf partijen in deze Raad.

Mede namens de leden Molenaar, Alberts, Van Lammeren, Van der Velde en Schimmelpennink, dient Red Amsterdam ter vervanging van de vorige amendementen, het volgende accent-amendement in:

Amendement 706 ' begroting 2011 behoud Stop en Go_01


Amendement 706 ' begroting 2011 behoud Stop en Go_02

Amendement 706 ' begroting 2011 behoud Stop en Go_02

Amendement 706 ‘ begroting 2011 behoud Stop en Go_01
Amendement 706 ‘ begroting 2011 behoud Stop en Go_02

DE STAAT VAN NELLY

Voorzitter!
Ik zou willen verzoeken om enige minuten stilte.
….

Ik zou de mij hier toegemeten spreektijd zwijgend moeten vullen. Als protest.
Als protest tegen een afspraak, die ons, in een brief van de Wethouder van Financiën van 1 oktober jl. werd voorgehouden. En die ons, de fractievoorzitters van de Gemeenteraad, expliciet verbood om te spreken over de inhoud van de Bestuurlijke Hoofdlijnen van de Begroting 2011, die hier vandaag ter tafel liggen.
Een verbod dat mij verhinderde om met mijn fractie-en partijgenoten voor vandaag een antwoord te formuleren op de Bestuurlijke Hoofdpijnen van B&W, En ons verhinderde een visie te ontwikkelen op de Staat van de Stad vanuit óns perspectief.

Of schend ik, met wat ik nu zeg ook een geheim?

Ja, je weet het soms niet. Hier in dit huis is het niet ongebruikelijk dat iets wat geheim is, zó geheim is, dat zelfs het geheime karakter ervan niet onthuld mag worden. Het ís er dus niet. Amsterdam is hierin uniek in Nederland. Zo waren er in Amsterdam géén vergaderingen van een geheime commissie die de nieuwe Burgemeester moest voordragen.
Het is nog een wonder dat u hier zit, meneer Van der Laan. Bent u het wel echt?

Wist u trouwens dat de Gemeentewet voorschrijft (art 191) dat elke gemeente in Nederland op 15 november de Begroting van het volgende jaar kláár moet hebben? Dat is geen geheim. Haalt u die datum, meneer Ascher?

Wij, van Red Amsterdam, zullen vraagtekens blijven zetten bij de opgelegde geheimhouding van stukken. Steeds zullen wij bij het begin van een gehéim overleg vragen naar het Waarom. Wij zullen initiatieven ontwikkelen voor optimale openheid. Niet alleen voor de stukken. Ook in de commissies. Ook in de Raad. Ook in het College. Laten we afspreken, dat als de belangen van de stad niet geschaad worden bij openbaarmaking, níets geheim is. Dus dan komen eigenlijk alleen gelimiteerde financiële paragrafen voor geheimhouding in aanmerking. De spastische reflex om overal maar KABINET op te stempelen bevalt mij niet. Het maakt me, omdat ík het wél mag weten, ook op een onprettige manier medeplichtig aan ándermans geheim.

Ja, voor de aanwezigen in de zaal, die dat niet weten; voor mij was het ook nieuw toen ik hier binnenstapte: ‘Kabinet’ is niet alleen een groot houten meubelstuk, of een regeringscoalitie -zoals:
“het nieuwe ‘Kabinet RUT-VER’, ” …
Kabinet betekent hier gewoon GEHEIM.
Aan de regeringscoalitie kunnen we niks meer doen , aan die geheimhoudreflex wel.

Wij, van Red Amsterdam, streven naar een ‘fatsoenlijke overheid’, te beginnen in Amsterdam.
Het Bestuur van de stad dient open te zijn en eerlijk, Gemeentelijke Diensten zuinig en efficiënt.
Dat lijkt ons niet alleen vanzelfsprekend. Een intrinsiek betrouwbare overheid lijkt ons de grootste bijdrage te leveren aan de redding van de Amsterdamse democratie. Sterker nog; eigenlijk de enige manier om de zich teleurgesteld van de politiek afgewende burger, te betrekken bij het beleid van deze stad.
Wij zullen initiatieven ontwikkelen om op een intelligente manier de doorstroming op de huizenmarkt op gang te brengen.
Wij zullen voorstellen doen om de gemeente efficiënter te laten inkopen en aanbesteden.
Wij zullen B&W achter de broek zitten om beloften aan de burgers waar te maken.
Wij zullen initiatieven ontwikkelen om de juridische verwartaal, die in gemeentelijke stukken en brieven wordt gebezigd, te verbieden en slechts voor-iedereen-begrijpelijk te communiceren.

Wij zullen , waar mogelijk, door gemeentelijk beleid en gemeentelijke diensten gedupeerde stadgenoten helpen en bijstaan.
Wij zullen voorstellen doen, die het voortbestaan van de STOP&GO-dienst alsnog moet waarborgen.

En tenslotte blijven wij van mening,
dat over-ambitieuze, prestige-verhogende, lollige, megalomane en peperdure projecten zoals de Zuidas, de tweede Zeesluis, IJburg-2, de Olympische Spelen en het wereldkampioenschap voetballen, een stad als Amsterdam niet passen en onverantwoord zijn.

Zeker niet nu; waarin opnieuw onze fundamentele weerzin tegen de Stadsdelen wordt bevestigd. Gisteren werden wij geconfronteerd met de verbijsterende consequenties van de autonomie van deze peperdure bestuurslaag. Het Stadsdeel Oost is al failliet. Welk stadsdeel volgt? Wie betaalt hier de rekening?

In deze tijd: waarin wij ons al schrap moesten zetten tegen de bezuinigen van Rijkswege en een ramp ter grootte van de Noord-Zuid-lijn, onontkoombaar op ons afkomt: het ICT-debacle.

De voor die twee projecten destijds verantwoordelijke wethouders hebben hun toevlucht al gezocht op hogere gronden; IN HOLLAND en elders in dit College, en zijn niet meer aanspreekbaar.

Ons welgemeend medeleven intussen gaat hierbij uit naar die ene eenzame Wethouder, die tersluiks bij de portefeuille-verdeling álles op zn bordje kreeg; -dat is nogal wiebes.

Hoera. Hoera. Hoera.