We gaan weer een jaar in met zware bezuinigingen. En dit zal niet de laatste ronde zijn. Ook de volgende jaren zullen we weer moeten gaan snijden in de begroting.
De rekening van deze bezuinigingen leggen we, net als het rijk, gewoon bij de Amsterdammer.
En dat is vreemd, want aan de andere kant gaat het geld met bakken de deur uit naar grote – vaak onnodige – prestige projecten. Miljoenen gaan er naar een Olympische fantasie; een onderzoek naar de verzelfstandiging van de haven, waarvan het havenbedrijf zelf het economisch nut nog niet heeft aangetoond. Een niet te dempen bodemloze put van de gemeentelijke ICT. Cultuurgebouwen die ons onnodig tientallen miljoenen extra kosten, zoals het Stedelijk en MuzyQ. Diverse projecten onder beheer van de dIVV: De hogesluisbrug, De Utrechtsestraat, de renovatie van de Oostlijn, stuk voor stuk projecten die in tijd en geld ver boven budget gaan. Met miljoenen.
We gaan grote aantallen ambtenaren ontslaan en de mensen die hun baan mogen behouden kleden we maximaal uit. Maar aan de andere kant van het spectrum stellen we directeuren bij het GVB en bij de dienst ICT aan, die beiden twee keer zo veel verdienen als de premier. Argumenten als: We gaan er niet over, of Het past binnen de aanbestedingsregels maken het niet minder pervers.
En dan hebben we ook nog een paar investeringsprojecten waarvan we geen idee hebben of ze gaan renderen. Project 1012, een nieuwe zeesluis, het AIF. En het idee van IJburg 2 willen we maar niet vergeten, ondanks dat we weten dat we het de komende jaren niet rond gaan krijgen.
De lessen van de Noord-Zuidlijn kennen we allemaal, maar echt toegepast zijn ze in al deze gevallen nog niet.
Het zijn allemaal bleeders, voorzitter. Grote projecten, waarnaar ongekend grote bedragen weglekken. Geld dat we hard nodig hebben om het leven van de Amsterdammer te verbeteren. Als we dat op een voortvarende manier willen doen, dan moeten we daar iemand bovenop zetten, iemand die al zijn tijd en energie stopt in het stoppen van deze bleeders en de geldzaken van Amsterdam weer op orde krijgt. Een exclusieve wethouder van financiën. Het college geeft aan dat dat niet nodig is, omdat iedere wethouder een beetje wethouder voor financiën is. Maar als ik het lijstje van daarnet teruglees, dan denk ik eerder dat we 1 deeltijdwethouder voor financiën hebben en 6 wethouders tegen financiën. Daarom handhaven we onze motie, juist sterkt het pre-advies juist onze oproep: Laat één van u zich alleen met het geld bezig houden. Dat zou volgend jaar een paar draconische maatregelen kunnen schelen.
Deze raad heeft in de vorige vergadering de hoofdlijnen voor het kunstenplan met de bijbehorende bezuinigingen al vastgesteld, maar wij blijven van mening deze bezuinigingen ondoordacht zijn en een slechte basis geeft voor de Amsterdamse kunstsector. Het afbraakbeleid van deze kunsthatende regering wordt door B&W met de mond bestreden, maar met de daad gesteund.
Daarnaast kunnen we in de kunstwereld nog een aantal onvermijdelijke tegenvallers verwachten de komende jaren. Naast het grote aantal extra aanvragen, die we binnen gaan krijgen, maar niet kunnen honoreren, moet je dan denken aan verhoogde exploitatiekosten voor het Stedelijk Museum en De Appel, financiële problemen bij het Muziekgebouw aan het IJ, de beschadigde kunst in de Oostlijn stations en vooral de effecten voor de economie en de bijstand door de gedwongen ontslagen van personeel en ZZP’ers in de kunstsector.
Het argument: die 10 miljoen bezuiniging op kunst staat in het programma akkoord, dus moeten we uitvoeren is wat ons betreft kortzichtig en we hebben in de reacties gezien dat ook de PvdA en GroenLinks hier slechts schamend aan hebben toegegeven.
We steunen het amendement van D66 om deze bezuinigingen ongedaan te maken dan ook van harte. Maar mocht deze het niet halen, hebben wij ons eigen amendement aangepast. We vragen u om het nog niet meegerekende surplus op de renteinkomsten van 2011 en 2012 te reserveren voor het kunstenplan, met een maximum van 5 mio euro per jaar. Dit zou een extra ruimte in het kunstenplan kunnen creëren van 2,5 mio euro per jaar.
Door dit zeer beperkte amendement te steunen kunt u het gezicht van Amsterdam nog een beetje redden.
Er is een motie die ik er bij deze gelegenheid er uit wil nemen. En dat is de gewijzigde motie van Van der Ree over het structureel maken van de bewakingskosten van Joodse religieuze instellingen, met name de Joodse School in Zuid. We hebben daar onlangs met andere fracties een bezoek aan deze ommuurde en bewaakte school gebracht en ik vind het verbijsterend dat het in Amsterdam van 2011 nodig is om kinderen te bewaken om ze te bechermen. Ik schaam me voor deze school. Waar het onmogelijk is voor joodse kinderen vrij van en naar school te begeven en zich op school vrij te voelen. Amsterdam moet zich schamen dat deze misstand kennelijk blijft bestaan en dat er geen echt plan van aanpak is. Het is bedroevend dat B&W zelfs voor dit kleine bedrag geen structurele oplossing hebben gevonden. En nog beschamender is dat men aangeeft het beschikbare geld in plaats daarvan aan cameratoezicht van onder andere voetbalvandalen wil besteden, hoe noodzakelijk dat laatste ook is.
Ik zal dus met deze aantekening voor deze motie stemmen, met de wens dat bijvoorbeeld bij de kadernota er wel tot een permanente oplossing gekomen wordt, voor zolang deze helaas nodig is.
Pitt Treumann, gemeenteraadslid Red Amsterdam
